కామధేనువు దేవకల్పితము

 సంపుటము: 4-127

తాళ్లపాక అన్నమాచార్య

రాగము: పాడి

కామధేనువు దేవకల్పితము భువిలోన

వోముచును భోగించ యుక్తివలెఁ గాని॥పల్లవి॥తలఁచినట్లనౌ దైవము వ్రాసిన వ్రాఁత

పలికినట్లనౌ పలుమంత్ర జపములు

నిలిపినట్లనౌ నిర్మల చిత్తము కీలు

నెలవునఁ బనిగొన నేర్పువలెఁ గాని॥కామ॥యిమ్మనినట్ల నిచ్చు నేచినకర్మఫలము

కమ్మన్నట్లనౌ ఘనతపముల శక్తి

తెమ్మనినయట్లఁ దెచ్చు ద్రిష్ఠము యక్షిణీవిద్య

చిమ్ములను దనకంత చింతవలెఁగాని॥కామ॥వునిచినట్లనుండు నొక్కడే దేహగుణము

యెనలేని శ్రీవేంకటేశ్వరుమాయ లివి

పెనచిన యిహమేపో బీజము వుద్యోగులకు

తనివి నలమేల్మంగదయ వలెఁగాని॥కామ

ఈ సంకీర్తనలో తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు మానవ ప్రయత్నానికి, మనోనిగ్రహానికి, దైవానుగ్రహానికి ఉన్న లోతైన సంబంధాన్ని తాత్త్వికంగా విశ్లేషించారు.

భగవంతుడు ఈ సృష్టిలో సకల శక్తులనూ, అవకాశాలనూ మన చుట్టూనే 'కామధేనువు'లా సిద్ధంగా ఉంచాడని, అయితే వాటిని సరిగ్గా వాడుకోవడానికి తగిన 'యుక్తి', 'నేర్పు', 'చింత' (ఆలోచన/ధ్యాస) మరియు అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా 'అలమేలుమంగమ్మ దయ' (పురుషకారము) అవసరమని ఈ కీర్తన బోధిస్తుంది.

కీర్తనలోని ముఖ్య పదాలు - అర్థాలు

• దేవకల్పితము: భగవంతునిచే సృష్టించబడినది / ఏర్పరచబడినది.

• వోముచును (ఓముచును): రక్షించుకుంటూ / జాగ్రత్తగా కాపాడుకుంటూ / ఆదరిస్తూ.

• యుక్తివలెఁ గాని: తగిన ఉపాయం (తెలివితేటలు) ఉండాలి గానీ.

• కీలు: మర్మము / రహస్యము / కీలకమైన స్థానం.

• నెలవునఁ బనిగొన: తగిన విధంగా (ఆధారంతో) ఉపయోగించుకోవడానికి / పని చేయించుకోవడానికి.

• ఏచిన కర్మఫలము: వృద్ధి చెందిన (తాను గతంలో ఆచరించిన) పుణ్యకర్మల ఫలితము.

• ద్రిష్ఠము (దృష్టము): కంటికి ఎదురుగా కనిపించే ఫలితం / ప్రత్యక్షానుభవం.

• యక్షిణీ విద్య: కోరిన వస్తువులను తక్షణమే తెచ్చిపెట్టే ఒక ఉపాసనా విద్య (మంత్రశక్తి).

• చిమ్ములను: వేగంగా / ప్రసరింపజేయడంలో / ఆచరణలో.

• చింత: ధ్యాస / ఏకాగ్రతతో కూడిన ఆలోచన.

• వునిచినట్లనుండు (ఉనిచినట్లు + ఉండు): మనం ఉంచిన విధంగానే ఉంటుంది.

• పెనచిన యిహమేపో బీజము: కర్మలతో పెనవేసుకున్న ఈ భూలోక జీవితమే (ఇహలోకమే) పరలోక సాధనకు విత్తనం (బీజం) వంటిది.

• వుద్యోగులకు (ఉద్యోగులకు): మోక్షం కోసం లేదా సత్కార్యాల కోసం నిరంతరం ప్రయత్నించే సాధకులకు (ఉద్యోగము = ప్రయత్నము).

• తనివిన్: సంతృప్తిగా / నిండుగా.

చరణాల వారీగా భావం

పల్లవి:

కామధేనువు దేవకల్పితము భువిలోన వోముచును భోగించ యుక్తివలెఁ గాని॥

భావం: ఈ భూలోకంలో మానవుడికి భగవంతుడు ఇచ్చిన జన్మ, బుద్ధి, ప్రకృతి సంపదలు అన్నీ కోరిన కోర్కెలు తీర్చే 'కామధేనువు' వంటివే (భగవంతునిచే ఏర్పరచబడినవే). అయితే ఆ కామధేనువును జాగ్రత్తగా కాపాడుకుంటూ (ఓముచును), దాని ఫలితాలను అనుభవించడానికి మనిషికి తగిన 'యుక్తి' (వివేకం/ఉపాయం) ఉండాలి గానీ!

చరణం 1:

తలఁచినట్లనౌ దైవము వ్రాసిన వ్రాఁత పలికినట్లనౌ పలుమంత్ర జపములు నిలిపినట్లనౌ నిర్మల చిత్తము కీలు నెలవునఁ బనిగొన నేర్పువలెఁ గాని॥

భావం: మనం మంచిగా సంకల్పించుకుంటే (తలచినట్లు) భగవంతుడు రాసిన తలరాత కూడా అనుకూలంగా మారుతుంది. మనం శ్రద్ధగా ఉచ్చరించినట్లుగానే (పలికినట్లు) వివిధ మంత్ర జపాల ఫలితాలు సిద్ధిస్తాయి. నిర్మలమైన మనస్సు యొక్క మర్మం (కీలు) మనం దానిని ఏ విషయంపై నిలిపితే ఆ విధంగానే మారుతుంది. అయితే వీటన్నింటినీ సక్రమమైన మార్గంలో పెట్టి పని చేయించుకోవడానికి (పనిగొన) మనిషికి తగిన 'నేర్పు' ఉండాలి గానీ!

చరణం 2:

యిమ్మనినట్ల నిచ్చు నేచినకర్మఫలము కమ్మన్నట్లనౌ ఘనతపముల శక్తి తెమ్మనినయట్లఁ దెచ్చు ద్రిష్ఠము యక్షిణీవిద్య చిమ్ములను దనకంత చింతవలెఁగాని॥

భావం: మనం చేసుకున్న పుణ్యకర్మల ఫలితం మనం ఏది ఇమ్మని అడిగితే అది ఇస్తుంది. గొప్ప తపస్సుల శక్తి మనం ఏది జరగాలని కోరుకుంటే (కమ్మన్నట్లు) ఆ విధంగానే జరుగుతుంది. ప్రత్యక్ష ఫలితాన్నిచ్చే 'యక్షిణీ విద్య' మనం ఏది తెమ్మంటే అది కళ్ళముందుకు తెచ్చిపెడుతుంది. కానీ ఈ శక్తులన్నీ వేగంగా పనిచేయాలంటే సాధకుడికి అంతటి 'చింత' (నిరంతర ధ్యాస/ఏకాగ్రత) ఉండాలి గానీ!

చరణం 3:

వునిచినట్లనుండు నొక్కడే దేహగుణము యెనలేని శ్రీవేంకటేశ్వరుమాయ లివి పెనచిన యిహమేపో బీజము వుద్యోగులకు తనివి నలమేల్మంగదయ వలెఁగాని॥

భావం: ఈ శరీర స్వభావం (దేహగుణము) మనం ఎలా అదుపులో పెట్టి ఉంచితే (ఉనిచినట్లు) అలాగే ఒకే రీతిలో ఉంటుంది. ఇవన్నీ సాటిలేని శ్రీవేంకటేశ్వర స్వామి కల్పించిన మాయా విలాసాలు! మోక్షం కోసం ప్రయత్నించే సాధకులకు (ఉద్యోగులకు) కర్మలతో పెనవేసుకున్న ఈ ఇహలోక జీవితమే అసలైన విత్తనం (బీజం) వంటిది (ఇక్కడ చేసే సాధనే పరలోకానికి పునాది). అయితే ఈ ప్రయత్నాలన్నీ సఫలమై సంపూర్ణ సంతృప్తి కలగాలంటే అలమేలుమంగమ్మ తల్లి దయ (అనుగ్రహం) ఉండాలి గానీ!

తాత్త్విక విశేషం (సాధన చతుష్టయం)

ఈ కీర్తనలో అన్నమయ్య ప్రతి చరణం చివరన మానవుడికి ఉండవలసిన నాలుగు ముఖ్యమైన అర్హతలను (మెట్లను) వరుసగా పేర్చారు:

1. పల్లవి — యుక్తి: భగవంతుడు ఇచ్చిన వనరులను గుర్తించి వాడుకునే వివేకం.

2. చరణం 1 — నేర్పు: మనస్సును, మంత్రాన్ని, సంకల్పాన్ని నియంత్రించే కౌశలం (Skill).

3. చరణం 2 — చింత: కర్మ, తపస్సుల యందు చెదరని ఏకాగ్రత / నిష్ఠ (Focus).

4. చరణం 3 — అలమేల్మంగ దయ: ఎంతటి స్వయంకృషి (ఉద్యోగము) ఉన్నా, శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయ ప్రకారం జీవుడిని పరమాత్మకు చేర్చే 'పురుషకార భూత' అయిన లక్ష్మీదేవి (అలమేలుమంగ) కృప లేనిదే మాయను దాటలేము అనే పరమ సత్యం.

"పెనచిన యిహమేపో బీజము వుద్యోగులకు" అనే పాదం అన్నమయ్య జీవన దృక్పథానికి అద్దం పడుతుంది—ఈ భౌతిక ప్రపంచాన్ని (ఇహాన్ని) నిందించకుండా, దీనినే మోక్ష వృక్షానికి 'విత్తనం'గా మార్చుకోవాలని సాధకులకు దిశానిర్దేశం చేశారు.