నగవులు నిజమని నమ్మేదా
నగవులు నిజమని నమ్మేదా
వొగి నడియాసలు వొద్దనవే॥పల్లవి॥
తొల్లిటికర్మము దొంతుల నుండఁగ
చెల్లబో యిఁకఁజేసేదా
యెల్లలోకములు యేలేటి దేవుఁడ
వొల్లనొల్ల నిఁక నొద్దనవే॥నగవు॥
పోయినజన్మము పొరుగులనుండఁగ
చీయనక యిందుఁ జెలఁగేదా
వేయినామములవెన్నుఁడ మాయలు
వోయయ్య యిఁకనొద్దనవే॥నగవు॥
నలి నీనామము నాలికనుండఁగ
తలకొని యితరముఁ దడవేదా
బలు శ్రీవేంకటపతి నిన్నుఁగొలిచి
వొలుకుఁ జెంచలములొద్దనవే॥నగవు॥
పల్లవి:
నగవులు నిజమని నమ్మేదా వొగి నడియాసలు వొద్దనవే
- అవతారిక: భౌతిక ప్రపంచంలో లభించే తాత్కాలిక సుఖాలు శాశ్వతమైనవి కావని గుర్తిస్తూ, మనస్సును దురాశల వైపు పోనీయకుండా చూడమని అన్నమయ్య శ్రీవేంకటేశ్వరుని వేడుకుంటున్న సందర్భమిది.
- తాత్పర్యము: ఓ వేంకటేశ్వరా! కర్మల ఫలితంగా పొందే పైపై నవ్వులు (క్షణిక సుఖాలు) శాశ్వతమైనవని నమ్మమంటావా? అవి నిజమైనవి కావు. క్రమంగా నన్ను తప్పుదోవ పట్టించే దురాశలు, దురాకర్షణలు నాలో కలగకుండా నివారించవయ్యా!
- విశేషాలు:
- ఈ పల్లవిలో వాడిన 'నగవులు' అనే పదం భౌతిక ప్రపంచం ఇచ్చే సుఖాలకు సంకేతం. ఉదాహరణకు ఒక ఉద్యోగం రావడం సంతోషమే, కానీ అది మరెన్నో మంచి, చెడు కర్మలను చేయిస్తూ సంసార బంధాలలో బంధిస్తుంది. కాబట్టి లౌకిక సుఖాలేవీ నిజమైనవి కావు, అవి నిజంలా కనిపించే భ్రమలు మాత్రమే.
- 'అడియాశ' అంటే మనిషిని దుష్కర్మల వైపు లాగే దురాకర్షణ (Temptation). అన్నమయ్య అటువంటి అనవసరపు ఆశలను పూర్తిగా నిరసిస్తున్నాడు.
చరణం 1:
తొల్లిటి కర్మము దొంతులనుండగ చెల్లబో యిక జేసేదాయెల్ల లోకములు యేలేటి దేవుడ వొల్లనొల్ల నిక నొద్దనవే
- అవతారిక: పూర్వజన్మల కర్మల బరువు మోయలేక, ఇకపై కొత్త కర్మలు చేయకుండా కాపాడమని స్వామితో మొరపెట్టుకుంటున్న సందర్భం.
- తాత్పర్యము: సమస్త లోకాలను పాలించే దేవుడా! పూర్వజన్మలలో నేను చేసుకున్న కర్మలు ఒకదానిపై ఒకటి పేర్చిన కుండల వరుసలా (దొంతులుగా) గుట్టలుగా పడి ఉన్నాయి. వాటి ఫలితాలు అనుభవించడానికే నా బతుకు సరిపోదు. అలాంటప్పుడు ఇక కొత్త కర్మలు చేసే ఓపిక నాకు లేదు. ఇక చాలు చాలు! ఆ కర్మలకు కారణమయ్యే కోరికలను నా దగ్గరకు రాకుండా ఆపవయ్యా!
- విశేషాలు:
- కోరికలు ఉంటేనే వాటిని తీర్చుకోవడానికి కర్మలు చేయాల్సి వస్తుంది; కర్మలు చేస్తే వాటి ఫలితాలను అనుభవించడానికి మళ్ళీ మళ్ళీ జన్మలు ఎత్తాల్సి వస్తుంది.
- ఈ జనన-మరణ చక్రం వల్ల కలిగే బాధలను భరించడం కష్టం కాబట్టి, కర్మలకు మూలకారణమైన కోరికలనే తన వద్దకు రాకుండా అడ్డుకోమని భక్తుడు తన రక్షణ భారాన్ని భగవంతుడిపైనే ఉంచాడు.
చరణం 2:
పోయిన జన్మము పొరుగులనుండగ చీయనక యిందు జె లగేదావేయినామముల వెన్నుడ మాయలు వోయయ్య యిక నొద్దనవే
- అవతారిక: క్రితం జన్మలో పడ్డ బాధలు గుర్తున్నా కూడా, ఈ జన్మలో మాయలో పడి కొట్టుమిట్టాడకుండా చూడమని వేడుకుంటున్న సందర్భం.
- తాత్పర్యము: అనంత నామాలు కలిగిన విష్ణుమూర్తీ! గత జన్మలో కర్మల వల్ల అనుభవించిన కష్టాలు నా మనస్సుకు ఎంతో దగ్గరగా ఇంకా గుర్తున్నాయి. అంతలోనే మళ్ళీ ఈ జన్మలో కోరికల కోసం ఛీ అనుకోకుండా విర్రవీగి కొత్త కర్మలు చేయాలా? ఈ సంసార మాయలు ఇక చాలయ్యా! వాటిని నా దగ్గరకు రానివ్వకు.
- విశేషాలు:
- మొదటి రెండు చరణాలలో అన్నమయ్య కర్మబంధాల స్వభావాన్ని, వాటివల్ల కలిగే ఇబ్బందులను స్వామితో నేరుగా ముఖాముఖిగా చర్చించాడు.
- మనిషికి గత జన్మల బాధలు స్మరణలో ఉన్నా మాయ వల్ల మళ్ళీ అవే తప్పులు చేస్తాడు కాబట్టి, భగవంతుని మాయ తనపై పనిచేయకుండా చూడమని ప్రార్థించాడు.
చరణం 3:
నలి నీనామము నాలికనుండగ తలకొని యితరము దడవేదాబలు శ్రీవేంకటపతి నిన్ను గొలిచి వొలుకు జెంచలములొద్దనవే
- అవతారిక: భగవన్నామ స్మరణే అత్యున్నతమైన కర్మ అని గుర్తిస్తూ, చంచలమైన మనస్సును నియంత్రించమని సంపూర్ణ శరణాగతి చేస్తున్న సందర్భం.
- తాత్పర్యము: మోక్షాన్ని ప్రసాదించే శ్రేష్ఠమైన నీ పవిత్ర నామము నా నాలుకపై ఉండగా, కావాలని ప్రయత్నించి మళ్ళీ జన్మలకు కారణమయ్యే ఇతర కోరికలను, కర్మలను నేను వెతుకుతానా? మహా బలవంతుడవైన ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! నిన్ను సేవిస్తూ ఉంటాను. నా మనస్సును స్థిరంగా ఉండనీయకుండా పైకి చిందే చంచలమైన కోరికలను నా దరికి రాకుండా చూడవయ్యా!
- విశేషాలు:
- మూడో చరణంలో అన్నమయ్య భగవద్గీతలో స్వామి చెప్పిన మార్గాన్నే అంగీకరిస్తూ — "నీ నామాన్ని నిరంతరం జపించడమే నా కర్మ. నాకు ఫలితాలతో పనిలేదు. మధ్యలో చిందులేసే చంచల కోరికలను అదుపు చేసే బాధ్యత నీదే" అని చమత్కారంగా చెప్పాడు.
- తన రక్షణ భారాన్ని భగవంతుడు సులభంగా మోయగలడని తెలపడానికి అన్నమయ్య స్వామికి 'బలు' (బలవంతుడు) అనే బిరుదునిచ్చాడు.
- కర్మానుష్ఠాన వర్గీకరణ: శాస్త్రాల ప్రకారం కర్మలు ఆచరించే వ్యక్తులు నాలుగు రకాలు:
- కర్మాతీతులు (జీవన్ముక్తులు): జ్ఞానమనే అగ్నితో సమస్త కర్మలను భస్మం చేసుకున్నవారు.
- నిష్కామ కర్మానుష్ఠానులు (ముముక్షువులు): ఎలాంటి కోరికలు ఆశించకుండా కర్మలను ఆచరించేవారు.
- కామ్య కర్మానుష్ఠానులు: స్వార్థపూరిత కోరికల కోసమే కర్మలు చేసేవారు.
- కర్మభ్రష్టులు: ధర్మం, పుణ్యం, పాపం అనే విచక్షణ లేకుండా ఇష్టానుసారంగా తిరిగేవారు.
- ముముక్షుత్వమే తొలిమెట్టు: ఈ సంకీర్తన ద్వారా అన్నమయ్య మనల్ని ముందుగా 'నిష్కామ కర్మానుష్ఠానులు' (ముముక్షువులు) కమ్మని ఉపదేశిస్తున్నాడు. అలా నిష్కామంగా ఉన్నప్పుడు తదుపరి దశ అయిన 'జీవన్ముక్త' స్థితి దానంతట అదే సిద్ధిస్తుంది.
- కర్మలు చేయకుండా ఎవరూ ఒక్క క్షణం కూడా ఉండలేరు (గీత 3-33).
- ఇష్టం లేకపోయినా పూర్వజన్మ సంస్కార ప్రభావంతో కొన్ని పనులు చేయక తప్పదు (గీత 18-60).
- అన్ని కర్మలను భగవంతునికే అర్పించి, నిండు మనస్సుతో ఆయనను శరణు వేడితే కర్మబంధాల నుండి స్వామియే విముక్తి కలిగిస్తాడు (గీత 18-57).
- ఈ గీతా సారాంశాన్నే అన్నమయ్య 'నలి నీనామము నాలికనుండగ...' అంటూ స్వామి నామస్మరణను ఆశ్రయించి కర్మ విముక్తిని పొందమని ప్రబోధించాడు. ఈ హితవును పెడచెవిన పెట్టేవారిది నిజంగానే 'దురదృష్టం (ఖర్మ)'.
