Search This Blog

Sunday, May 31, 2026

వటపత్రశయనుఁడా వారిధి బంధనా

వటపత్రశయనుఁడా వారిధి బంధనా అన్నమయ్య కీర్తనకు సంబంధించిన అవతారిక, తాత్పర్యము మరియు విశేషాలు01- 06 -2026

అవతారిక (పరిచయం)

  • ఈ కీర్తన భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడిని లేదా శ్రీవేంకటేశ్వరుడిని బాలరూపంలో ఊహించుకుంటూ పాడే "లాలీ" లేదా జోలపాట. లోక రక్షకుడైన ఆ పరమాత్ముడు ఎత్తిన దశావతారాలను, ఆయన చేసిన ఘనకార్యాలను వివిధ రకాల "తొట్లలో" (ఉయ్యాలలలో) ఊగుతున్నట్లుగా వర్ణించడం అన్నమయ్య మధుర భక్తికి, సృజనాత్మకతకు నిదర్శనం.

కీర్తన - తాత్పర్యము - విశేషాలు

 1వ చరణం

వటపత్రశయనుఁడా వారిధి బంధనా

వాసుదేవనందన లాలీ

చటులనాగము మీఁద సమ్మతితోను

జెలఁగి యూఁగినవాఁడ లాలీ

  • తాత్పర్యం: ప్రళయ కాలంలో మర్రి ఆకుపై పవళించే వాడా! సముద్రానికి వారధి బంధించినవాడా! వసుదేవుని కుమారుడైన శ్రీకృష్ణా, నీకు లాలీ! భయంకరమైన శేషనాగు (పాము) పడగలపై ఎంతో ఇష్టంతో, సంతోషంగా నాట్యమాడుతూ ఊగినవాడా, నీకు లాలీ!
  • విశేషం: ఇందులో భగవంతుని ఆదిరూపం (వటపత్రశాయి), రామావతారం (వారిధి బంధనం), కృష్ణావతార లీలలు (కాళీయమర్దనం) ఒకేచోట స్తుతించబడ్డాయి.

 2వ చరణం

మీనమై జలధియును మెఱుఁగు బంగారు తొట్ల

మీఁద నూఁగినవాఁడ లాలీ

ఆనందకమఠమై యమృతమగు తొట్లలో

యమరి యూఁగినవాడ లాలీ

  • తాత్పర్యం: మత్స్యావతారము (చేప) ఎత్తి సముద్రమనే మెరిసే బంగారు ఉయ్యాలలో ఊగినవాడా! కూర్మావతారము (తాబేలు) ఎత్తి అమృత భాండం కోసం క్షీరసాగరమనే ఆనందపు తొట్లలో కుదురుగా ఊగినవాడా, నీకు లాలీ!
  • విశేషం: మత్స్య, కూర్మ అవతారాలను ఇక్కడ సముద్రపు అలల ఉయ్యాలలతో పోల్చడం చాలా మనోహరంగా ఉంది.

 3వ చరణం

గోణంబు తొట్లలో కూటవరాహమై

గునిసి యూఁగినవాఁడ లాలీ

మానవసింహమై గడపతొట్లలోన

మరఁగి యూఁగినవాఁడ లాలీ

  • తాత్పర్యం: వరాహావతారము (అడవి పంది) ఎత్తి భూమండలమనే ఉయ్యాలలో మురిపెంగా ఊగినవాడా! నరసింహావతారము ఎత్తి హిరణ్యకశిపుని సంహరించడానికి గడప అనే తొట్లలో ఇష్టంగా ఊగినవాడా, నీకు లాలీ!
  • విశేషం: వరాహ, నారసింహ అవతారాల ప్రస్తావన ఉంది. నరసింహస్వామి స్తంభం నుండి గడపపైకి వచ్చిన లీలను "గడపతొట్లలో మరఁగి ఊగడం" అని అన్నమయ్య వర్ణించడం ఆయన కవితా చాతుర్యం.

 4వ చరణం

వామనుఁడై చాల త్రిభువనంబు తొట్లలో

వచ్చి యూఁగిన వాఁడ లాలీ

రాముఁడై జమదగ్ని యూపుతొట్లలోన

రంజిల్లు వాఁడ లాలీ

  • తాత్పర్యం: వామనావతారము ఎత్తి మూడు లోకాలనే ఉయ్యాలగా మార్చుకుని వచ్చి ఊగినవాడా! జమదగ్ని కుమారుడైన పరశురాముడై శత్రుసంహారమనే ఉయ్యాలలో ప్రకాశించినవాడా, నీకు లాలీ!
  • విశేషం: వామన, పరశురామ అవతారాల వర్ణన. వామనుడికి మూడు లోకాలే ఉయ్యాలలయ్యాయి.

 5వ చరణం

ఆమీద రాఘవుఁడై పుష్పకపు తొట్లలో

నమరి యూఁగినవాడ లాలీ

మామ కొఱకు గొల్లమంద తొట్లలో

మరఁగి యూఁగినవాడ లాలీ

  • తాత్పర్యం: ఆ తర్వాత రఘురాముడై (శ్రీరాముడు) పుష్పక విమానమనే ఉయ్యాలలో కుదురుగా కూర్చొని ఊగినవాడా! మేనమామ అయిన కంసుడిని సంహరించడానికి గొల్లపల్లె అనే తొట్లలో ఎంతో ఇష్టంగా పెరిగి ఊగినవాడా, నీకు లాలీ!
  • విశేషం: రామ, కృష్ణ అవతారాల వైభవం. శ్రీరాముడికి పుష్పక విమానం, శ్రీకృష్ణుడికి రేపల్లె గొల్లమందలు ఉయ్యాలలుగా మారాయి.

 6వ చరణం

తగు బుద్ధ రూపమున దయయును తొట్లలో

తన్ని యూఁగిన వాడ లాలీ

పొగడ కల్కియై ధర్మంబు తొట్లలో

పొసగ యూఁగినవాడ లాలీ

  • తాత్పర్యం: యోగ్యమైన బుద్ధుని రూపంలో దయ, కరుణ అనే ఉయ్యాలలో లీనమై ఊగినవాడా! అందరూ పొగిడేలా కల్కి అవతారము ఎత్తి, ధర్మము అనే ఉయ్యాలలో చక్కగా ఊగబోయేవాడా, నీకు లాలీ!
  • విశేషం: బుద్ధ, కల్కి అవతారాల ప్రస్తావన. బుద్ధునికి 'దయ', కల్కికి 'ధర్మం' ఉయ్యాలలుగా వర్ణించబడ్డాయి.

 7వ చరణం (ముగింపు / ఫలశ్రుతి)

తగు అలమేలుమంగ కౌగిలి తొట్లలో

తగిలి యూఁగినవాఁడ లాలీ

చిగిరించుమని వానసంబు తొట్ల మీఁద

శ్రీ వేంకటనాథ లాలీ.

  • తాత్పర్యం: నీకు తగిన జోడైన అలమేలుమంగా దేవి కౌగిలి అనే ఉయ్యాలలో పరవశించి ఊగేవాడా! భక్తుల కోరికలు చిగురించేలా ఆకాశమనే (లేదా వేద స్వరూపమనే) ఉయ్యాలపై కొలువై ఉన్న ఓ శ్రీ వేంకటేశ్వరా! నీకు లాలీ!
  • విశేషం: అన్నమయ్య తన ప్రతి కీర్తన చివరన వేంకటేశ్వరుని ముద్రను ఉంచుతారు. ఇక్కడ దశావతారాలన్నీ ఎత్తిన ఆ పరమాత్ముడు మరెవరో కాదు, అలమేలుమంగా సమేతుడైన ఆ శ్రీనివాసుడే అని చెబుతూ కీర్తనను మంగళాంతం చేశారు. అలిమేలుమంగ కౌగిలిని అత్యంత మధురమైన తొట్టెగా వర్ణించడం భక్తి శృంగార శిఖరం.

  

Thursday, May 28, 2026

ఇంకనేల సిగ్గువడే విద్దరు

 

ఇంకనేల సిగ్గువడే విద్దరు

అవతారిక

ఈ కీర్తనలో అన్నమయ్య శ్రీవేంకటేశునితో అలమేలుమంగకున్న ప్రణయ బంధాన్ని, ఆమె పరవశత్వాన్ని అద్భుతంగా వర్ణించారు. లోకనాయకుడైన స్వామిని తన చెంతకు చేరిన ప్రియునిగా భావించి, పరమాత్ముని చెంత జీవాత్మ ఏ విధంగా లీనం కావాలని తపిస్తుందో ఈ సంకీర్తనలో మధుర భక్తి రూపంలో చూపించారు.

పల్లవి

ఇంకనేల సిగ్గువడే విద్దరు నున్నా రీడను కొంకక నన్ను మన్నించి కూడితివి నాఁడే

తాత్పర్యము: "స్వామీ! ఇక్కడ మనం ఇద్దరమే ఉన్నాము, ఇక నీకు సిగ్గు ఎందుకు? ఆనాడే నువ్వు ఎటువంటి సంకోచం లేకుండా నన్ను ఆదరించి, నాతో జతకూడావు కదా! ఇప్పుడు మళ్ళీ ఎందుకు ఈ బిడియం?" అని నాయిక (అలమేలుమంగ) అడుగుతోంది.

విశేషాలు: ఇందులో నాయిక తన నాయకుడిపై ఉన్న పూర్వ అనురాగాన్ని గుర్తు చేస్తూ, అతనిలోని మొహమాటాన్ని పోగొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. "నాడే కూడితివి" అనడం ద్వారా వారి మధ్య ఉన్న అనాదియైన బంధాన్ని అన్నమయ్య ఇక్కడ గుర్తు చేశారు.

మధుర భక్తి అంతరార్థం: జీవాత్మ పరమాత్మతో కలిసే క్రమంలో ఎలాంటి లౌకిక సంకోచాలు, లోక నిందలకు భయపడకూడదు. భగవంతుడు జీవుడిని ఎప్పుడో కరుణించాడు (సృష్టి ఆదిలోనే అనుగ్రహించాడు). కాబట్టి సాధకుడు భగవంతుని ముందు తన అహాన్ని, సిగ్గును వదిలేసి అనన్య భక్తితో శరణాగతి పొందాలని దీని భావం.

మొదటి చరణం

కంకణాలచేత నాపై కానుక లిచ్చీ నీకు అంకెలఁ బరాకుమాని అందుకోవయ్యా సంకెలేల నీముందర చక్కఁగా నిలుచున్నది పంకించక నీ మోము చూపఁగదవయ్యా

తాత్పర్యము: "నా చేతి కంకణాల (గాజుల) చప్పుడుతో నీకు ప్రేమ కానుకలు ఇస్తున్నాను. ఇతర వ్యాపకాలు, పరాకు మాని వాటిని అందుకో స్వామీ! నీ ముందే చక్కగా నిలబడి ఉన్నాను, నీకు అనుమానాలెందుకు? ముఖం దాచుకోకుండా నీ అందమైన ముఖాన్ని నాకు చూపించు."

విశేషాలు: నాయిక తన హావభావాలతో, చేతి గాజుల సవ్వడితో నాయకుడి దృష్టిని ఆకర్షించే శృంగార చేష్టలు ఇందులో మనోహరంగా వర్ణించబడ్డాయి. ప్రియుని పరాకును (శ్రద్ధ లేకపోవడాన్ని) నాయిక ఆప్యాయంగా గద్దిస్తోంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థం: భక్తుడు తన సత్కర్మలు, భజనలు అనే 'కంకణాల సవ్వడిని' భగవంతునికి కానుకగా సమర్పిస్తున్నాడు. భగవంతుడు లౌకిక మాయలనే పరాకు (మరుపు) వీడి భక్తుడి వైపు చూడాలని ప్రార్థిస్తున్నాడు. జీవుడు సంసార బంధాలనే సంకెళ్లు వీడి భగవంతుని ముందు నిలబడినప్పుడు, స్వామి తన దర్శన భాగ్యాన్ని (ముఖాన్ని) అనుగ్రహిస్తాడని అంతరార్థం.

రెండవ చరణం

మూరెఁడు దురుమువంచి మునుకొని మొక్కీ నీకు తేరకొనఁ జూచాకెను దీవించవయ్యా కూరిమి గొసరి నీ కొలువులు సేసీని సారెకును మెచ్చి మెచ్చి సంతోసించవయ్యా

తాత్పర్యము: "మూరెడు పొడవున్న నా తలకట్టును (కొప్పును) వంచి నీకు భక్తితో నమస్కరిస్తున్నాను. నీ ముఖాన్ని తనివితీరా చూస్తున్న నన్ను కరుణించి దీవించు. ఎంతో ప్రేమతో నీకు పరిచర్యలు (కొలువులు) చేస్తున్నాను. నా సేవలను పదే పదే మెచ్చుకుంటూ సంతోషంగా నన్ను స్వీకరించు."

విశేషాలు: నాయిక తన సుదీర్ఘమైన కేశభారాన్ని వంచి స్వామి పాదాలకు నమస్కరించడం ఆమె వినయాన్ని, శరణాగతిని సూచిస్తుంది. ప్రేమతో చేసే కొలువులను (సేవలను) మెచ్చుకోమని భర్తను కోరడం ఇందులో విశేషం.

మధుర భక్తి అంతరార్థం: ఇది సంపూర్ణ శరణాగతిని సూచిస్తుంది. జీవుడు తన సర్వస్వాన్ని (తల వంచి మొక్కడం ద్వారా) భగవంతుని పాదాల చెంత పెడుతున్నాడు. నవవిధ భక్తి మార్గాల ద్వారా స్వామిని సేవించి, ఆ పరమాత్ముని ఆనందకారకుడిగా మార్చడమే భక్తుని పరమావధి.

మూడవ చరణం

వెలయ కప్రపు నోర విన్నపాలు సేసీ నీకు లలిఁ జెవ్వులారా విని లాలించవయ్యా అలమేల్మంగను నే నీ యాలను శ్రీవేంకటేశ వలచి వచ్చినాపెను వడిఁ జేకొనవయ్యా

తాత్పర్యము: "శ్రీవేంకటేశ్వరా! పచ్చకర్పూరం తాంబూలం వేసుకున్న నోటితో నీకు విన్నపాలు చేసుకుంటున్నాను. నా మాటలను నీ చెవులారా ఆలకించి, నన్ను ప్రేమగా లాలించు. నేను నీ ప్రియమైన అలమేలుమంగను, నీ ఇల్లాలిని. నిన్నే నమ్ముకుని, వలచి వచ్చిన నన్ను ఆలస్యం చేయకుండా త్వరగా నీ లీలలో కలిపేసుకో."

విశేషాలు: కీర్తన ముగింపులో అన్నమయ్య ముద్ర (శ్రీవేంకటేశ, అలమేల్మంగ) కనిపిస్తుంది. కర్పూర తాంబూల సువాసనలతో కూడిన విన్నపాలు శృంగార రసాన్ని పతాక స్థాయికి తీసుకెళ్లాయి. భార్యగా తనకున్న హక్కుతో స్వామిని ఆదరించమని అడుగుతోంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థం: భక్తుని నోటి నుండి వచ్చే భగవన్నామ స్మరణ 'కర్పూర తాంబూలం' లాంటి సువాసన భరితమైనది. ఆ ప్రార్థనలను పరమాత్ముడు దయతో ఆలకించాలి. అలమేలుమంగ (ప్రకృతి/జీవాత్మ) వేంకటేశ్వరుని (పురుషుడు/పరమాత్మ) వలచి వచ్చింది. ప్రకృతి పురుషుల కలయికే మోక్షం. జీవుడు భగవంతునిలో లీనమవడమే ఈ చరణం యొక్క పరమార్థం.

రామా దశరథరామా

 

రామా దశరథరామా

అవతారిక

ఈ సంస్కృత కీర్తనలో అన్నమాచార్యులు శ్రీరామచంద్రుని దివ్యమంగళ స్వరూపాన్ని, గుణగణాలను మరియు పరాక్రమాన్ని పరమ భక్తితో కీర్తించారు. రామాయణంలోని ప్రధాన ఘట్టాలను, రాముని కళ్యాణ గుణాలను స్మరిస్తూ, చివరగా ఆ రాముడే తిరుమల కొండపై వెలసిన శ్రీవేంకటేశ్వరుడని అన్నమయ్య కొనియాడారు.

పల్లవి

రామా దశరథరామా నిజ సత్య- కామా నమో నమో కాకుత్థ్సరామ

తాత్పర్యము

దశరథ మహారాజు కుమారుడవైన ఓ శ్రీరామా! సత్యమే కోరికగా గలవాడా (సత్యవ్రతుడా)! కకుత్స్థ వంశమున జన్మించిన ఓ రామా! నీకు ఇవే మా అనేక నమస్కారములు.

విశేషాలు

అన్నమయ్య ఈ కీర్తనను మధురమైన సంస్కృత భాషలో, లలితమైన పదాలతో ప్రారంభించారు. రాముని 'సత్యకామ' అని పిలవడం ద్వారా, ఆయన తండ్రి మాటకు కట్టుబడి అరణవాసానికి వెళ్లిన పితృవాక్య పరిపాలకుడనే సత్యశీలతను ఇక్కడ గుర్తుచేస్తున్నారు.

చరణం 1

కరుణానిధి రామ కౌసల్యానందన రామ పరమ పురుష సీతాపతిరామ శరధి బంధన రామ సవన రక్షక రామ గురుతర రవివంశ కోదండ రామ

తాత్పర్యము

దయాసముద్రుడవైన రామా! కౌసల్యాదేవికి ఆనందాన్ని ప్రసాదించిన రామా! పురుషోత్తముడా, సీతాదేవి ప్రాణనాథుడా! సముద్రానికి వారధిని బంధించిన రామా! విశ్వామిత్రుని యజ్ఞాన్ని (సవనమును) రక్షించిన రామా! శ్రేష్ఠమైన సూర్యవంశానికి తిలకము వంటివాడా, కోదండపాణివైన రామా! నీకు నమస్కారము.

విశేషాలు

ఈ చరణంలో రాముని బాల్య, యవ్వన పరాక్రమాలను అన్నమయ్య స్తుతించారు. తాటకను సంహరించి విశ్వామిత్రుని యజ్ఞాన్ని కాపాడటం (సవన రక్షక), లంకకు వెళ్లేందుకు సముద్రంపై వారధి నిర్మించడం (శరధి బంధన) వంటి లీలలను స్మరిస్తూ, ఆయనను సాక్షాత్తు పరమపురుషుడిగా కీర్తించారు.

చరణం 2

దనుజహరణ రామ దశరథసుత రామ వినుతామర స్తోత్ర విజయరామ మనుజావతార రామ మహనియ్యగుణరామ అనిలజప్రియ రామ అయోధ్యరామ

తాత్పర్యము

రాక్షసులను సంహరించిన రామా! దశరథ పుత్రుడా! దేవతలచేత కొనియాడబడే స్తోత్రములు గల విజయరాముడా! మానవ రూపంలో అవతరించిన రామా! మహోన్నతమైన సద్గుణములు గలవాడా! హనుమంతునికి (అనిలజుడు అంటే వాయుపుత్రుడు) అత్యంత ప్రియమైన రామా! అయోధ్యకు ప్రభువైన రామా! నీకు నమస్కారము.

విశేషాలు

భగవంతుడు దుష్టశిక్షణ, శిష్టరక్షణ కోసం మనుష్యుడిగా అవతరించిన తీరును (మనుజావతార) ఇక్కడ ప్రస్తావించారు. రావణాసురుని వధతో దేవతల కష్టాలను తీర్చి వారి ప్రశంసలు పొందినవాడని, తనను ప్రాణప్రదంగా కొలిచే ఆంజనేయునికి అత్యంత ప్రియుడని హనుమ-రాముల అనుబంధాన్ని అన్నమయ్య ఇక్కడ చక్కగా గుర్తుచేశారు.

చరణం 3

సులలితయశ రామ సుగ్రీవవరద రామ కలుషరావణభయంకర రామ విలసితరఘురామ వేదగోచర రామ కలితప్రతాప శ్రీవేంకటగిరిరామ

తాత్పర్యము

మనోహరమైన కీర్తి గల రామా! సుగ్రీవునికి అభయమిచ్చి ఆదుకున్న రామా! పాపాత్ముడైన రావణాసురునికి భయంకరుడిగా మారిన రామా! ప్రకాశించే రఘువంశ రాముడా! వేదములకు మాత్రమే లభ్యమయ్యే (తెలియవచ్చే) రామా! గొప్ప ప్రతాపముతో కూడి, తిరుమల కొండపై (శ్రీవేంకటగిరిపై) వెలసిన ఓ వేంకటరామా! నీకు నమస్కారము.

విశేషాలు

రాముని ఆశ్రిత వత్సలత్వాన్ని (సుగ్రీవవరద) మరియు శత్రుభయంకర రూపాన్ని ఇక్కడ వర్ణించారు. రాముడు కేవలం మానవుడు కాదని, వేదముల అంతరార్థమైన పరమాత్ముడని (వేదగోచర) చెబుతూ, ఆ సూర్యవంశపు రాముడే నేడు కలియుగంలో భక్తులను బ్రోవడానికి తిరుమల కొండపై శ్రీవేంకటేశ్వరుడిగా వెలిశాడని ముక్తాయించారు.

ఇదె శిరసు మాణిక్య

 

ఇదె శిరసు మాణిక్య

అవతారిక

ఈ కీర్తనలో లంక నుండి తిరిగి వచ్చిన హనుమంతుడు శ్రీరాముడికి సీతాదేవి కుశలసమాచారాన్ని తెలియజేస్తున్నాడు. సీతమ్మ పంపిన శిరోమణిని (చూడామణిని) రామునికి సమర్పిస్తూ, ఆమె పడిన విరహవేదనను మరియు తాను చేసిన కార్యమును హనుమ ఇక్కడ వివరించాడు.

పల్లవి

ఇదె శిరసు మాణిక్య మిచ్చిపంపె నీకు నాకె అద నెఱిఁగి తెచ్చితి నవధరించవయ్యా

తాత్పర్యము

స్వామీ! ఇదిగో సీతాదేవి నీకోసం తన తలపై ధరించే శిరోమాణిక్యాన్ని (చూడామణిని) ఆనవాలుగా ఇచ్చి పంపింది. నేను సమయం చూసి, దాన్ని జాగ్రత్తగా తీసుకొని వచ్చాను. దయచేసి దీనిని స్వీకరించు నాయనా!

విశేషాలు

రాముడు ఇచ్చిన ముద్రికను (ఉంగరాన్ని) చూసి ఆనందించిన సీతమ్మ, తన భర్తపై నమ్మకంతో, తన దగ్గర అత్యంత పవిత్రంగా దాచుకున్న శిరోమణిని హనుమంతునికి అప్పగిస్తుంది. రామచంద్రునికి ఆమె క్షేమంగా ఉందనే నమ్మకాన్ని కలిగించడానికి ఈ మాణిక్యమే పరమ ప్రమాణం.

చరణం 1

రామ నినుఁ బాసి నీరామ నేఁ జూడఁగ నా- రామమున నినుఁ బాడె రామరామ యనుచు ఆమెలుఁత సీతయని యపుడు నేఁ దెలిసి నీముద్రవుంగరము నే నిచ్చితిని

తాత్పర్యము

రామచంద్రా! నిన్ను బాసి (ఎడబాసి) ఉన్న నీ ప్రియురాలైన సీతమ్మను నేను అశోకవనంలో (ఆరామమున) చూశాను. ఆమె అక్కడ నిరంతరం "రామ రామ" అంటూ నీ నామాన్నే పాడుకుంటూ ఉంది. ఆ ఉత్తమ ఇల్లాలు సీతాదేవి అని గ్రహించిన వెంటనే, నువ్వు నాకిచ్చిన నీ ముద్రికను (ఉంగరాన్ని) ఆమెకు అందించాను.

విశేషాలు

ఇక్కడ అన్నమయ్య పదాల పొందికతో అద్భుతమైన అనుప్రాసను (రామ, నీరామ, ఆరామమున) కుదిర్చారు. రావణుని బంధీగా ఉన్నప్పటికీ సీతమ్మ మనసంతా రామనామ స్మరణతోనే నిండి ఉందనే విషయాన్ని హనుమంతుడు రామునికి కళ్లకు కట్టినట్లు చెప్పాడు.

చరణం 2

కమలాప్తకులుఁడ నీకమలాక్షి నీపాదఁ కమలములు దలపోసి కమలారి దూరె నెమకి యాలేమ నే నీదేవి యని తెలిసి అమరంగ నీనేమ మటు విన్నవించితి

తాత్పర్యము

సూర్యవంశ సంజాతుడా (కమలాప్తకులుఁడ)! పద్మముల వంటి కన్నులు గల నీ భార్య నీ పాదపద్మములను ఎల్లప్పుడూ ధ్యానిస్తూ, చంద్రుణ్ణి (కమలారి - పద్మాలకు శత్రువైన చంద్రుడిని) దూషిస్తోంది. లంకంతా వెతికి (నెమకి), ఆ సుకుమారి నీ దేవేరి అని నిశ్చయించుకుని, నీవు చెప్పిన సందేశాన్ని (నీనేమము) ఆమెకు చక్కగా విన్నవించాను.

విశేషాలు

'కమల' అనే పదాన్ని విభిన్న అర్ధాలలో (కమలాప్త - సూర్యుడు, కమలాక్షి - పద్మనేత్రి, పాదకమలములు - పాదపద్మాలు, కమలారి - చంద్రుడు) అన్నమయ్య వాడటం ఆయన కవితా చాతుర్యానికి నిదర్శనం. విరహంలో ఉన్నవారికి వెన్నెలను ఇచ్చే చంద్రుడు కూడా అగ్నిలా అనిపిస్తాడు, అందుకే సీతమ్మ చంద్రుణ్ణి నిందిస్తోందని హనుమ ఇక్కడ వర్ణించాడు.

చరణం 3

దశరథాత్మజ నీవు దశశిరునిఁ చంపి యా- దశనున్నచెలిఁ గావు దశదిశలుఁ బొగడ రసికుఁడ శ్రీవేంకటరఘవీరుఁడ నీవు శశిముఖిఁ జేకొంటివి చక్కనాయఁ బనులు

తాత్పర్యము

దశరథ పుత్రుడా! పది తలల రావణాసురుడిని (దశశిరుని) సంహరించి, దీన స్థితిలో (ఆ దశలో) ఉన్న నీ భార్యను రక్షించి, పది దిక్కులా నీ కీర్తి వ్యాపించేలా చేయి. ఓ రసికుడా, శ్రీవేంకటాద్రిపై వెలసిన రఘువీరుడా! నీవు ఆ చంద్రముఖి అయిన సీతమ్మను చేరదీయడంతో పనులన్నీ చక్కబడ్డాయి (సఫలమయ్యాయి).

విశేషాలు

ఇక్కడ 'దశ' అనే సంఖ్యావాచక పదాన్ని (దశరథ, దశశిర, ఆ దశ, దశదిశలు) రకరకాలుగా ఉపయోగిస్తూ అన్నమయ్య లయను కూర్చారు. కథ చివరలో రామాయణ ఘట్టాన్ని శ్రీవేంకటేశ్వరునికి అన్వయిస్తూ, రాముడే వేంకటేశ్వరుడని, సీతాదేవిని రక్షించడంతో రామావతార ప్రయోజనం నెరవేరిందని కీర్తనను మంగళాంతం చేశారు.

Tuesday, May 19, 2026

ఇందరినేలితి విఁకనేలే

 అవతారిక (పరిచయం)

​ఈ సంకీర్తనలో సఖి నాయికతో అంటోంది: "ఓ చెలీ! నీవు శ్రీవేంకటేశ్వరుని మనసును పూర్తిగా గెలుచుకున్నావు. ఆయన ప్రేమ సామ్రాజ్యానికి మహారాణివి అయ్యావు. ఇంతమందిని ఏలిన ఆ స్వామినే నీవు నీ ప్రేమతో లొంగదీసుకున్నావు. ఇక నీవు చేయవలసిన పనులు, చెలాయించవలసిన అధికారాలు వేరే ఉన్నాయి" అంటూ, నాయిక అనుభవిస్తున్న విరహాన్ని, ప్రేమ గర్వాన్ని (ప్రణయ కోపాన్ని) ఒక సామ్రాజ్యాధినేత్రి వైభవంతో పోలుస్తూ అన్నమయ్య ఈ కీర్తనను అద్భుతంగా మలిచారు.

​పల్లవి

​ఇందరినేలితి విఁకనేలే నీ-

యందపు బనులకు నంపుదు గాక॥

​తాత్పర్యం:

ఓ లలనా! ఇన్నాళ్లూ లోకాలన్నింటినీ ఏలిన ఆ శ్రీహరినే ఇప్పుడు నీవు నీ వలపుతో జయించి, నీకు దాసుడిని చేసుకున్నావు. ఇక నీవు ఏలవలసినది (చేయవలసినది) ఏముంది? నీ అందచందాలనే సేవకులుగా చేసి, ఆ స్వామిని నీ పనులకు పంపవచ్చు (ఆయనపై నీ పూర్తి అధికారాన్ని చెలాయించవచ్చు).

​మధురభక్తి అంతరార్థం:

భగవంతుడు విశ్వమంతటికీ అధిపతి (జగన్నాథుడు). కానీ, నిరుపమానమైన భక్తితో తపించే భక్తునికి (జీవాత్మకు) ఆ పరమాత్ముడు లొంగిపోతాడు. భక్తుని ప్రేమకు కట్టుబడి స్వామి దాసుడవుతాడనే "భక్త పరాధీనత" తత్వాన్ని అన్నమయ్య ఇక్కడ శృంగార పరిభాషలో "నాయకుడిని నాయిక ఏలడం" అని వర్ణించారు.

​మొదటి చరణం

​పొక్కుచు నిదె వలపుల సింహసన-

మెక్కితి వంగన యిఁకనేమే

పుక్కిటి నిట్టూర్పుల ప్రసాదములు

చక్కని చెలులకుఁ జల్లుదు గాక॥

​తాత్పర్యం:

స్వామి విరహంతో లోలోపల తపిస్తూనే (పొక్కుచు), నీవు ప్రేమ అనే సింహాసనాన్ని అధిరోహించావు. ఓ సుందరీ! ఇక నీకు తిరుగేముంది? నీ విరహ తాపం వల్ల వచ్చే వేడి నిట్టూర్పులనే ప్రసాదాలుగా, నీ చుట్టూ ఉన్న చెలికత్తెలపై అనుగ్రహంగా చల్లవచ్చు కదా!

​మధురభక్తి అంతరార్థం:

భగవత్ విరహంలో లీనమవ్వడం అనేది సామాన్యమైన విషయం కాదు, అది భక్తిలో అత్యున్నతమైన అవస్థ. భక్తుడు భగవంతుని కోసం పడే ఆర్తి, ఆ వేడి నిట్టూర్పులు ఆత్మశుద్ధిని సూచిస్తాయి. ఆ దివ్య విరహానుభూతిని పొందిన భక్తుడు ఒక ఆధ్యాత్మిక సామ్రాజ్యానికే రాజు అవుతాడు. అతని ఆర్తిని చూసి తోటి సాధకులు (చెలికత్తెలు) కూడా భక్తి వైపు ప్రేరణ పొందుతారు.

​రెండవ చరణం

​పరిమళపు నుదుటఁ బట్టునఁ బట్టము

ఇరువుగఁ గట్టితివిఁకనేమే

తరగని మేని ప్రతాపానలమున

అరుదగు సిగ్గుల నణఁతువు గాక॥

​తాత్పర్యం:

సువాసనలు వెదజల్లే నీ నొసట (స్వామి పొందు వల్ల లభించిన) తిలకాన్నే రాజముద్రగా, పట్టాభిషేక పట్టువస్త్రంగా చక్కగా ధరించావు. ఇక నీకు కొరతేముంది? నీ దేహంలో నిరంతరం రగిలే విరహ ప్రతాపాగ్నితో, నీలో దాగి ఉన్న అపురూపమైన సిగ్గులనే శత్రువులను అణచివేసి (స్వామిని ధైర్యంగా కలుసుకో).

​మధురభక్తి అంతరార్థం:

నుదుట తిలకం లేదా పరిమళం అనేది భగవంతుని అనుగ్రహ ముద్ర (శరణాగతి చిహ్నం). పరమాత్ముని చేరాలనే తపన (మేని ప్రతాపానలము) తీవ్రమైనప్పుడు, లజ్జ, లోకభీతి, అహంకారం అనే శత్రువులు సమసిపోతాయి. లౌకికమైన సంకోచాలను, సిగ్గులను వదిలేసి, భగవంతునిలో లీనమవడమే జీవాత్మ యొక్క నిజమైన పట్టాభిషేకం.

​మూడవ చరణం

​రాఁపుల మోహపురతుల రాజ్యమిది

యేపునఁ జేసితివిఁకనేమే

పైపై వేంకటపతిరూప సిరులు

చేపడె నిన్నిటఁ జెలఁగుదు గాక॥

​తాత్పర్యం:

స్వామితో సాగిన ప్రణయ కలహాలు, ఒరిపిడులతో (రాంపులతో) కూడిన మోహ సామ్రాజ్యాన్ని నీవు ఘనంగా స్థాపించావు. ఇక నీకు సాటి ఎవరు? సాక్షాత్తు ఆ శ్రీవేంకటేశ్వరుని రూపమనే అనంత సంపదలు నీకు పూర్తిగా లభించాయి (చేపడె). ఇక నీవు అన్ని విధాలా ఆనందంతో వర్ధిల్లు.

​మధురభక్తి అంతరార్థం:

జీవాత్మకు, పరమాత్మకు మధ్య సాగే సాధన ఒక ప్రణయ యుద్ధం లాంటిది. భక్తుడు దేవుడితో వాదించవచ్చు, అలగవచ్చు, హక్కుగా అడగవచ్చు (రాంపుల మోహము). చివరకు సాధన ఫలించి, శ్రీవేంకటేశ్వరుని సాక్షాత్కారం (రూప సిరులు) లభించినప్పుడు, జీవాత్మకు అంతకుమించిన సంపద ఏముంటుంది? భగవదానందంలో మునిగితేలడమే (జెలంగుదు గాక) మోక్ష సామ్రాజ్య వైభవం.

చూచి వచ్చితి నీవున్న చోటికిఁ దోడితెచ్చితి

 అవతారిక (పరిచయం)

​ఈ సంకీర్తనలో ఒక సఖి (చెలికత్తె) శ్రీవేంకటేశ్వరుని వద్దకు వచ్చి, ఆయన కొరకు ఎదురుచూస్తున్న ఒకానొక దివ్య సుందరి (నాయకి) యొక్క అంగాంగ సౌందర్యాన్ని కళ్లకు కట్టినట్లు వర్ణిస్తోంది. "స్వామీ! ఆ సౌందర్యరాశిని నీ వద్దకు తోడుకొని వచ్చాను, ఇక ఆలస్యం చేయకుండా ఆమెను చేరదీసి వివాహమాడు" అని చెలికత్తె స్వామిని వేడుకుంటున్నట్లు అన్నమయ్య ఈ కీర్తనను రచించారు.

​పల్లవి

​చూచి వచ్చితి నీవున్న చోటికిఁ దోడితెచ్చితి

చేచేతఁ బెండ్లాడు చిత్తగించవయ్యా॥

​తాత్పర్యం:

ఓ వేంకటేశ్వరా! నిన్ను సేవించడానికి, నీవు ఉన్న చోటుని చూసి వచ్చాను. అంతేకాదు, నీ కోసమే తపిస్తున్న ఆ సుందరాంగిని కూడా నీ వద్దకు తోడుకొని వచ్చాను. స్వామీ! నా మనవి ఆలకించి, ఇక ఆలస్యం చేయకుండా నీ చేతులతో స్వయంగా ఆమెను వివాహమాడి (చేరదీసి) అనుగ్రహించు.

​మధురభక్తి అంతరార్థం:

ఇక్కడ నాయిక అంటే పరమాత్ముని కోసం పరితపించే జీవాత్మ, నాయకుడు పరమాత్ముడు. జీవాత్మ నేరుగా పరమాత్ముడిని చేరుకోలేదు. అందువల్ల, ఒక 'సఖి' (చెలికత్తె) మధ్యవర్తిగా ఉండి స్వామికి నాయిక ఆర్తిని విన్నవిస్తోంది. ఆధ్యాత్మిక సాధనలో భక్తుని (జీవాత్మను) భగవంతునితో అనుసంధానం చేసే గురువు లేదా ఆచార్యుని పాత్రకు ఈ సఖి ప్రతీక.

​మొదటి చరణం

​...అంగి జవరాలు లావణ్యవతి యీకె

కలువకంటి మంచికంబుకంఠి

జలజవదన చక్రజఘన సింహమధ్య

తలిరుంబోడిచక్కఁదన మిట్టిదయ్యా॥

​తాత్పర్యం:

స్వామీ! ఈమె సుకుమారమైన అవయవములు కలది, నవయవ్వనంలో ఉన్నది, కాంతివంతమైనది. నల్లని కలువ పూలలాంటి కళ్లు కలిగినది, శంఖం వంటి అందమైన మెడ కలది. పద్మం వంటి ముఖము, చక్రం వంటి నిరుపమ శోభ గల కటిప్రదేశము, సింహం నడుము వలె సన్నని నడుము కలిగిన ఈ చిగురుబోడి అందం మాటలకు అందనట్టిదయ్యా!

​మధురభక్తి అంతరార్థం:

నాయిక యొక్క బాహ్య సౌందర్య వర్ణన నిజానికి సాధకునిలోని సాత్విక గుణాల ప్రతీక. పద్మ ముఖం, కలువ కన్నులు అనేవి భగవంతునిపై భక్తుడికి ఉండే నిర్మలమైన, ప్రశాంతమైన దృష్టిని సూచిస్తాయి. భగవద్భక్తితో నిండిన జీవాత్మ ఎంత పవిత్రంగా, సుందరంగా ఉంటుందో అన్నమయ్య ఇక్కడ అలంకారికంగా వివరించారు.

​రెండవ చరణం

​అలివేణి మిగులనీలాలక శశిభాల

మలయజగంధి మహమానిని యీకె

పెలుచుమరునివిండ్లబొమ్మలది చారుబింబోష్ఠి

కనితకుందరద చక్కందన మిట్టిదయ్యా॥

​తాత్పర్యం:

ఈమె తుమ్మెద రెక్కల వంటి నల్లని జడ కలది, నీలాల వంటి ముంగురులు, చంద్రుని వంటి నొసలు కలది. గంధపు చెట్ల పరిమళాలు వెదజల్లే దేహం కలది, గొప్ప మానవతి అయిన ఉత్తమ నాయిక. మన్మథుని విండ్ల వలె వంగిన కనుబొమ్మలు, దొండపండు వంటి పెదవులు, మొల్లమొగ్గల వంటి తెల్లని పళ్లు కలిగిన ఈమె చక్కదనం వర్ణనాతీతం స్వామీ!

​మధురభక్తి అంతరార్థం:

చంద్రుని వంటి నొసలు మానసిక ప్రశాంతతను, మలయజ గంధం (శ్రీగంధం పరిమళం) భక్తుడి సాధన వల్ల లభించే సత్ప్రవర్తన అనే సువాసనను సూచిస్తాయి. అన్య చింతనలు లేని, కేవలం భగవత్ ధ్యానంలోనే లీనమయ్యే ఉత్తమ భక్తురాలి (మహమానిని) గుణవిశేషాలే ఈ వర్ణనలు.

​మూడవ చరణం

​చెక్కుటద్దముల దిది శ్రీకారకర్ణములది

నిక్కుఁజనులరంబోరు నిర్మలపాద

గక్కన శ్రీవేంకటేశ కదిసె లతాహస్త

దక్కె నీ కీలేమచక్కందన మిట్టిదయ్యా॥

​తాత్పర్యం:

అద్దాల వంటి నునుపైన చెంపలు, 'శ్రీ' కారం చుట్టినట్లుండే అందమైన చెవులు, నిటారుగా ఉన్న వక్షోజములు, అరటి బోదెల వంటి తొడలు, స్వచ్ఛమైన పాదాలు కలిగిన సుందరి ఈమె. ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! తీగ లాంటి చేతులు కలిగిన ఈ కొమ్మ వేగంగా నిన్ను చేరుకుంది. ఇక ఈమె అందచందాలన్నీ నీకే సొంతం, ఇంతటి రూపవతిని నీవు స్వీకరించవయ్యా.

​మధురభక్తి అంతరార్థం:

'కదిసె లతాహస్త' మరియు 'దక్కె నీకు' అనే మాటలు జీవాత్మ పరమాత్మలో లీనమవడాన్ని, అంటే పూర్ణ శరణాగతిని సూచిస్తాయి. చెవులు శ్రీకారం చుట్టినట్లు ఉండటం అంటే నిరంతరం భగవత్ లీలలను వినడం (శ్రవణం) అని భావం. సర్వస్వము భగవంతునికే అర్పించి, ఆయన పాదాలను ఆశ్రయించిన జీవాత్మను పరమాత్ముడు తనలో ఐక్యం చేసుకునే పరమావధిని అన్నమయ్య ఇక్కడ శృంగార ముసుగులో అద్భుతంగా పలికించారు.

హరి హరి నాబదుకు ఆశ్చర్యమాయ


​హరి హరి నాబదుకు ఆశ్చర్యమాయ.                        అవతారిక (పరిచయం)

​ఈ కీర్తనలో అన్నమాచార్యులు తనను తాను ఒక సాధారణ మానవుడిగా ఊహించుకుంటూ, సంసార చక్రంలో చిక్కుకుని కాలం వృథా చేసినందుకు పశ్చాత్తాపం ప్రకటిస్తున్నారు. ఎన్ని జన్మలెత్తినా, ఎన్ని భాషలు మాట్లాడినా శ్రీహరి నామస్మరణ చేయని జీవితం వ్యర్థమని చెప్తూ, చివరకు ఆ వేంకటేశ్వరుని శరణు వేడడమే మోక్షమార్గానికి ఏకైక దారి అని ఈ సంకీర్తన ద్వారా ప్రబోధించారు.

​పల్లవి

​హరి హరి నాబదుకు ఆశ్చర్యమాయ నాకు

శరణంటి నిన్నిటికి సెలవుగా నీకును॥

​తాత్పర్యం:

ఓ హరి! నా జీవితాన్ని చూస్తుంటే నాకే చాలా ఆశ్చర్యంగా, విచిత్రంగా అనిపిస్తోంది (ఎందుకంటే ఇన్నాళ్లూ నిన్ను మరచి వ్యర్థంగా బతికాను). వీటన్నింటికీ ముగింపు పాడుతూ, ఇకనైనా నన్ను నీవు అనుగ్రహిస్తావని నిన్నే పూర్తిగా శరణు కోరుతున్నాను స్వామి!

​మొదటి చరణం

​వున్నతి జలధిఁ గల వుప్పెల్లాఁ దింటిఁగాని

యెన్నిక సుజ్ఞానమింతా నేఱఁగనైతి

దిన్నగా భూమి వేరుగ దేహములెత్తితిఁగాని

పన్నిన నాభోగకాంక్షఁ బాయఁగలేనైతిని॥

​తాత్పర్యం:

సముద్రంలో ఉండే ఉప్పునంతా తిన్నంతగా ఈ లోకంలో ఎన్నో అనుభవాలను రుచి చూశాను కానీ, జీవితానికి అసలైన, శ్రేష్ఠమైన జ్ఞానాన్ని మాత్రం ఇసుమంతైనా తెలుసుకోలేకపోయాను. ఈ భూమిపై ఎన్నో రకాల విభిన్నమైన జన్మలు (శరీరాలు) ఎత్తాను గానీ, నాలో గూడుకట్టుకున్న భోగ భాగ్యాల పట్ల ఉన్న కోరికలను, వ్యామోహాన్ని మాత్రం వదులుకోలేకపోయాను.

​రెండవ చరణం

​నాలికఁ బేలితిఁ గాని నానాభాషలెల్లా

తాలిమి హరినామము దడవనైతి

నాలిసంసారము బ్రహ్మనాఁటనుండిఁ జేసేఁగాని

మేలిమి మోక్షముతోవ మెలఁగఁగనైతిని॥

​తాత్పర్యం:

నా నాలుకతో ఎన్నో రకాల భాషలు మాట్లాడాను, ఎన్నెన్నో వాగాను. కానీ, ఎంతో ఓపిగ్గా, ప్రేమగా ఆ పరమాత్ముడైన హరి నామాన్ని మాత్రం ఒక్కసారైనా స్మరించలేకపోయాను. సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవుని కాలం నుండి ఈ సంసార సాగరంలో మునిగితేలుతూ భార్యాపిల్లల బంధాల్లో చిక్కుకున్నానే గానీ, అత్యంత పవిత్రమైన మోక్ష మార్గంలో మాత్రం పయనించలేకపోయాను.

​మూడవ చరణం

​వూరకే దినదినాల యుగాలు దొబ్బితిఁగాని

నేరిచి వివేకము నిలుపనైతి

మేరతో శ్రీవేంకటేశ మీరే దయఁజూడఁగాను

దారదప్ప కిట్టే మీదాసుడ నైతిని॥

​తాత్పర్యం:

ఏ రోజూ పరమార్థాన్ని తెలుసుకోకుండా, ప్రతి రోజూ యుగాల తరబడి కాలాన్ని వృథాగా గడిపేశాను (రోజులు వెళ్లబుచ్చాను) తప్ప, మంచి చెడులను విడమరిచి చూసే వివేకాన్ని అలవర్చుకోలేకపోయాను. ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! ఇక నీ సరిహద్దుల్లేని (అపారమైన) దయను నాపై చూపి నన్ను కాపాడు. నీ కరుణ లభిస్తే, నేను దారి తప్పకుండా ఎల్లప్పుడూ నీకు నమ్మకమైన దాసుడిగా, భక్తుడిగా మిగిలిపోతాను

Thursday, May 14, 2026

తెలియండు గాక దిష్టము జీవుండు

 అన్నమాచార్యుల  "తెలియండు గాక దిష్టము జీవుండు" భగవంతుని చేరుకోవడం ఎంత సులభమో వివరిస్తుంది.

​పల్లవి

​తెలియండు గాక దిష్టము జీవుండు

సులభమిదివో యిచ్చోటనే పరము

​అర్థం: జీవుడు తనకున్న అదృష్టాన్ని (దిష్టము) గ్రహించలేకపోతున్నాడు. మోక్షం లేదా పరమపదం ఎక్కడో లేదు, అది ఇక్కడే, భగవంతుని నామస్మరణలో అత్యంత సులభంగా లభిస్తుంది. తన ముందే ఉన్న ఈ గొప్ప అవకాశాన్ని (అదృష్టాన్ని) గుర్తించలేక మనిషి అజ్ఞానంతో కొట్టుమిట్టాడుతున్నాడు.

​మొదటి చరణం

​మనసునఁ దలచిన మర్మములు గరగి

చొనుపుచు నింద్రియసుఖ మిచ్చు

అనువుగ నిటువలె హరిదలపోసిన

తనకు బ్రహ్మానందము సమకొనదా

​అర్థం: మనిషి తన మనసులో కోరికలను తలచుకుంటే, ఆ కోరికలు ఇంద్రియాలకు తాత్కాలిక సుఖాన్ని కలిగిస్తాయి. ఆ కోరికల వెనుక ఉన్న మర్మాలను వదిలి, అదే ఏకాగ్రతతో శ్రీహరిని ధ్యానిస్తే, శాశ్వతమైన బ్రహ్మానందం సులభంగా లభిస్తుంది కదా!

​రెండవ చరణం

​మాటలాడినను మరిగి మానవులు

యీటున మెచ్చిత్తురేమైనను

నాట నిట్లు హరినామము నొడివిన

గాటపువరములు కలుగునె కాదా

​అర్థం: లోకంలో మనుషులు ప్రాపంచిక విషయాల గురించి ఎంతో ముచ్చటగా మాట్లాడుకుంటారు. కానీ ఆ మాటల వల్ల వచ్చే ప్రయోజనం ఏమీ ఉండదు. అలా మాట్లాడే బదులు, హరినామాన్ని నోరారా ఉచ్చరిస్తే, మనసులో నిలిపితే, అద్భుతమైన వరాలు లభించవా? తప్పక లభిస్తాయి.

​మూడవ చరణం

​చేసినపుణ్యము చేతఁజుట్టుకొని

రాసి వెనుతగిలి రక్షించు

వేసర కిటు శ్రీవేంకటేశ్వరుని

ఆసల కైంకర్యము ఫలించును

​అర్థం: మనం చేసే పుణ్యమే మూటగట్టుకున్న అదృష్టంలా మనల్ని వెన్నంటి ఉండి రక్షిస్తుంది. విసుగు చెందకుండా ఆ శ్రీవేంకటేశ్వరుని సేవలో నిమగ్నమైతే, మన కోరికలన్నీ ఫలించి ఆ స్వామి అనుగ్రహం లభిస్తుంది.

​సారాంశం:

ఈ కీర్తనలో అన్నమయ్య, భగవంతుని నామస్మరణ మరియు కైంకర్యం అనేవి మనిషికి దొరికిన అతిపెద్ద అదృష్టాలని, ఆ అదృష్టాన్ని వాడుకుంటే ఇక్కడే బ్రహ్మానందాన్ని పొందవచ్చని తెలియజేశారు.

Sunday, May 10, 2026

ఈ విలాసంబులును యీ చక్కఁదనములును

 ఈ విలాసంబులును యీ చక్కఁదనములును

తాళ్లపాక అన్నమాచార్యులు రచించిన ఈ శృంగార కీర్తనలో అలమేలుమంగమ్మ సౌందర్యాన్ని, ఆమె అంగసౌష్ఠవాన్ని వర్ణిస్తూ, చివరకు శ్రీవేంకటేశ్వరునితో ఆమె పొందే అలౌకిక సంగమాన్ని అన్నమయ్య అద్భుతంగా చిత్రించారు. భగవంతుని పట్ల ఉండే అనురాగాన్ని నాయకా-నాయికల భావనతో (మధుర భక్తి) ప్రకటించడం ఈ కీర్తన ప్రధాన ఉద్దేశ్యం.


పల్లవి

ఈ విలాసంబులును యీ చక్కఁదనములును

భావించి చూడ నీ పడతికే తగును

తాత్పర్యము:

ఈ శృంగార చేష్టలు, ఈ అపురూపమైన అందచందాలు బాగా ఆలోచించి చూస్తే ఒక్క ఈమెకే (అలమేలుమంగమ్మకే) తగుతాయి. మరెవరికీ ఇవి సాధ్యం కావు.

విశేషాలు:

నాయిక సౌందర్యాన్ని చూసి ముగ్ధుడైన అన్నమయ్య, ఆమె లోకోత్తరమైన అందాన్ని పల్లవిలోనే స్థిరీకరించారు.

మధుర భక్తి అంతరార్థం:

జీవాత్మ (నాయిక) తన సర్వస్వాన్ని పరమాత్మ కోసం అలంకరించుకోవడం, పరమాత్మకు మాత్రమే తగినదిగా తనను తాను మలుచుకోవడం ఇక్కడి ఆంతర్యం.


చరణం 1

నలినాక్షి చెక్కులివి నవ్వు వెన్నెల పొలము

విలుసాముగరిడి బొమ్మలకు నొసలు

పలుకుఁజిలుకకు మోవి పంజరపు దండెంబు

నలిఁగుంతలములకాణాచి పెనుఁగొప్పు

తాత్పర్యము:

తామర రేకుల వంటి కన్నులు గల ఈమె బుగ్గలు చిరునవ్వు అనే వెన్నెలకు నిలయాలు. ఆమె నొసలు (నొసరు) మన్మథుని విలువిద్య నేర్చుకునే శాల వంటిది. ఆమె పెదవి పలుకులు పలికే చిలుకకు పంజరపు కొయ్య వంటిది. ఆమె దట్టమైన జుట్టు (కొప్పు) నల్లని తుమ్మెదలకు లేదా అందమైన కురులకు నివాస స్థానం.

విశేషాలు:

చెక్కులను వెన్నెల పొలంతో, కనుబొమ్మలను విలువిద్యతో పోల్చడం ద్వారా అన్నమయ్య అలంకారిక శైలి వ్యక్తమవుతోంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థం:

నాయికలోని ప్రతి అంగం పరమాత్మను ఆకర్షించే ఒక సాధనంగా మారుతుంది. భక్తుని వాక్కు (పెదవి) ఎప్పుడూ భగవన్నామ స్మరణ చేసే చిలుకకు ఆధారంగా ఉండాలని సూచన.


చరణం 2

గురు కుచము లివియే సిగ్గులకుఁ బుట్టిన ఇండ్లు

సరసముల కిరవు హస్తముల కదలు

సురత విభవముల దాఁపురమున నెయ్యపు బిరుఁదు

కరులయానముల నిలుకడ వనము తొడలు

తాత్పర్యము:

ఈమె భారమైన వక్షోజాలు సిగ్గు అనే భావానికి పుట్టినిళ్లు. ఆమె చేతులు సరసాలకు, శృంగార క్రీడలకు నిలయాలు. ఆమె పిరుదులు సురత క్రీడల వైభవానికి దాచిన నిధులు. ఏనుగు నడక వంటి నడక కలిగిన ఈమె తొడలు మన్మథుని విహార వనం వంటివి.

విశేషాలు:

నాయిక శారీరక సౌందర్యాన్ని వర్ణిస్తూనే, ఆమెలోని సహజమైన సిగ్గు (లజ్జ)ను అన్నమయ్య గొప్పగా వర్ణించారు.

మధుర భక్తి అంతరార్థం:

సిగ్గు అనేది భక్తుని వినయానికి సంకేతం. భగవంతుని ముందు భక్తుడు గర్వం వీడి, వినమ్రతతో (సిగ్గుతో) తనను తాను సమర్పించుకోవడాన్ని ఇది సూచిస్తుంది.


చరణం 3

అన్నువగు నడుము గుట్టనెడి సింహపు నెలవు

తిన్నని మొగము కళలు దేరు తెంకి

మన్నించి యేలితివి మరిగి శ్రీ వేంకటేశ

ఇన్ని సింగారముల లెనసె నీలలన

తాత్పర్యము:

ఈమె సన్నని నడుము సింహం నివసించే కొండ గుహ వంటిది. అందమైన ముఖం సకల కళలకు నిలయం. ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! ఇన్ని అలంకారాలు, శృంగారాలు కలిగిన ఈ లలనను (అలమేలుమంగను) నీవు ప్రేమతో మన్నించి, ఆమెను నీ దానిగా చేసుకున్నావు.

విశేషాలు:

చివరి చరణంలో అన్నమయ్య తన ఇష్టదైవమైన వేంకటేశ్వరుని ముద్రను ఉంచుతూ, నాయికా నాయకుల ఏకత్వాన్ని చాటారు.

మధుర భక్తి అంతరార్థం:

జీవాత్మ ఎన్ని అలంకారాలు (సాధనలు) చేసినా, చివరికి పరమాత్మ కరుణించి "ఏలుకున్నప్పుడే" (స్వీకరించినప్పుడే) ముక్తి లభిస్తుంది. భగవంతుని అనుగ్రహం పొందిన జీవుడు ధన్యుడవుతాడనేది ఇందులోని పరమార్థం.

ఎత్తుకొన్న బహురూప

 తాళ్లపాక అన్నమాచార్యుల వారి ఈ అధ్యాత్మ సంకీర్తన పరమ అద్భుతమైనది. స్వామివారి ఉగ్ర, శాంత నారసింహ రూపాలను స్తుతిస్తూ... భక్తుల కోసం, లోక కల్యా...