అన్నమాచార్యుల "తెలియండు గాక దిష్టము జీవుండు" భగవంతుని చేరుకోవడం ఎంత సులభమో వివరిస్తుంది.
పల్లవి
తెలియండు గాక దిష్టము జీవుండు
సులభమిదివో యిచ్చోటనే పరము
అర్థం: జీవుడు తనకున్న అదృష్టాన్ని (దిష్టము) గ్రహించలేకపోతున్నాడు. మోక్షం లేదా పరమపదం ఎక్కడో లేదు, అది ఇక్కడే, భగవంతుని నామస్మరణలో అత్యంత సులభంగా లభిస్తుంది. తన ముందే ఉన్న ఈ గొప్ప అవకాశాన్ని (అదృష్టాన్ని) గుర్తించలేక మనిషి అజ్ఞానంతో కొట్టుమిట్టాడుతున్నాడు.
మొదటి చరణం
మనసునఁ దలచిన మర్మములు గరగి
చొనుపుచు నింద్రియసుఖ మిచ్చు
అనువుగ నిటువలె హరిదలపోసిన
తనకు బ్రహ్మానందము సమకొనదా
అర్థం: మనిషి తన మనసులో కోరికలను తలచుకుంటే, ఆ కోరికలు ఇంద్రియాలకు తాత్కాలిక సుఖాన్ని కలిగిస్తాయి. ఆ కోరికల వెనుక ఉన్న మర్మాలను వదిలి, అదే ఏకాగ్రతతో శ్రీహరిని ధ్యానిస్తే, శాశ్వతమైన బ్రహ్మానందం సులభంగా లభిస్తుంది కదా!
రెండవ చరణం
మాటలాడినను మరిగి మానవులు
యీటున మెచ్చిత్తురేమైనను
నాట నిట్లు హరినామము నొడివిన
గాటపువరములు కలుగునె కాదా
అర్థం: లోకంలో మనుషులు ప్రాపంచిక విషయాల గురించి ఎంతో ముచ్చటగా మాట్లాడుకుంటారు. కానీ ఆ మాటల వల్ల వచ్చే ప్రయోజనం ఏమీ ఉండదు. అలా మాట్లాడే బదులు, హరినామాన్ని నోరారా ఉచ్చరిస్తే, మనసులో నిలిపితే, అద్భుతమైన వరాలు లభించవా? తప్పక లభిస్తాయి.
మూడవ చరణం
చేసినపుణ్యము చేతఁజుట్టుకొని
రాసి వెనుతగిలి రక్షించు
వేసర కిటు శ్రీవేంకటేశ్వరుని
ఆసల కైంకర్యము ఫలించును
అర్థం: మనం చేసే పుణ్యమే మూటగట్టుకున్న అదృష్టంలా మనల్ని వెన్నంటి ఉండి రక్షిస్తుంది. విసుగు చెందకుండా ఆ శ్రీవేంకటేశ్వరుని సేవలో నిమగ్నమైతే, మన కోరికలన్నీ ఫలించి ఆ స్వామి అనుగ్రహం లభిస్తుంది.
సారాంశం:
ఈ కీర్తనలో అన్నమయ్య, భగవంతుని నామస్మరణ మరియు కైంకర్యం అనేవి మనిషికి దొరికిన అతిపెద్ద అదృష్టాలని, ఆ అదృష్టాన్ని వాడుకుంటే ఇక్కడే బ్రహ్మానందాన్ని పొందవచ్చని తెలియజేశారు.
