వేదములే నీ నివాసమట
తాళ్లపాక పెద
తిరుమలాచార్యులవారు రచించిన ఈ అధ్యాత్మ సంకీర్తనకు పల్లవి మరియు ప్రతి చరణానికి
సంబంధించిన కీర్తన పాఠం, సులభమైన తాత్పర్యము మరియు విశేషాలు
పల్లవి
కీర్తన:
వేదములే నీ నివాసమట
విమలనారసింహా
నాదప్రియ సకలలోకపతి
నమో నమో నరసింహా॥
తాత్పర్యము:
పవిత్రుడవైన ఓ
నరసింహస్వామీ! వేదాలే నీ నివాసస్థలమని పెద్దలు చెబుతారు. సంగీత నాదానికి
అలరించేవాడా, సమస్త లోకాలకు ప్రభువైన ఓ నరసింహదేవా! నీకు
నమస్కారాలు.
విశేషాలు:
- వేద నివాసము: వేదాలు నరసింహ స్వామి తత్త్వాన్ని గానం
చేస్తాయి కాబట్టి, ఆయన వేద రూపుడని, వేదాలలో నివసించేవాడని కవి వర్ణించారు.
నాదప్రియ: భక్తిపూర్వకమైన సంగీతం ద్వారా స్వామిని సులభంగా ప్రసన్నం
చేసుకోవచ్చని ఈ పదం తెలియజేస్తుంది.
చరణం 1
కీర్తన:
ఘోరపాతక నిర్హరణా
కుటిలదైత్యదమనా
నారాయణ రమాధినాయక
నగధర నరసింహా
నీరూపం బింత యంత
యని నిజము దెలియరాదు
యీరీతిఁ
ద్రివిక్రమాకృతి నేచితి నరసింహా॥
తాత్పర్యము:
భయంకరమైన పాపాలను
పోగొట్టేవాడా, కపట బుద్ధి గల రాక్షసులను అణచివేసేవాడా! నారాయణా, లక్ష్మీదేవికి
పతివైన ఓ నరసింహా! గోవర్ధన గిరిని మోసినవాడా! నీ నిజ రూపం ఇంత అని గానీ, అంత అని గానీ
తెలుసుకోవడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు. సృష్టి అంతా నిండిన త్రివిక్రముడి రూపంలో నీవు
విజృంభించి ప్రకాశించావు.
విశేషాలు:
- విశ్వరూప ప్రకటన: నరసింహ అవతారం కేవలం భయంకరమైన కోప రూపం
మాత్రమే కాదు, అణువణువునా నిండి ఉండే 'త్రివిక్రమ' (విశ్వరూప) వ్యాపకత్వాన్ని కలిగి
ఉందని ఇక్కడ కవి వివరించారు.
పాపనాశకుడు: ఎంతటి ఘోర పాపాలనైనా స్వామి నామస్మరణ
తుడిచిపెడుతుందని నమ్మిక.
చరణం 2
కీర్తన:
గోవిందా
గుణగుణరహితా కోటిసూర్యతేజా
శ్రీ వల్లభ
పురాణపురుషా శితనఖ నరసింహ
దేవ మిము
బ్రహ్మాదులకును తెలియ నలవిగాదు
భావించఁగ ప్రహ్లాదు
నెదుటఁ బరగితి నరసింహా॥
తాత్పర్యము:
గోవిందా!
త్రిగుణాలకు (సత్త్వ, రజస్,
తమో గుణాలకు) అతీతుడవైనవాడా! కోటి సూర్యుల
కాంతితో వెలిగిపోయేవాడా! శ్రీదేవి ప్రియుడా, సనాతనుడవైన
పరమపురుషా! పదునైన గోళ్లు కలిగిన నరసింహుడా! బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలకు కూడా నీ మహిమ
గ్రహించడం సాధ్యం కాదు. కానీ, అపారమైన భక్తితో నిన్ను తలచుకున్న ప్రహ్లాదుని
ఎదుట మాత్రం ప్రత్యక్షమై నిలిచావు.
విశేషాలు:
- భక్తి సులభత్వం: గొప్ప పాండిత్యం లేదా జ్ఞానం ఉన్న
బ్రహ్మాదులకు కూడా అందని భగవత్తత్త్వం, నిష్కల్మషమైన
చిన్నారి ప్రహ్లాదుని భక్తికి లొంగిపోయిందని ఈ చరణం చాటిచెబుతోంది.
శితనఖ: హిరణ్యకశిపుని సంహరించడానికి స్వామి తన పదునైన గోళ్లనే ఆయుధాలుగా
చేసుకున్న వైశిష్ట్యాన్ని గుర్తుచేస్తుంది.
చరణం 3
కీర్తన:
దానపరికరసులభ
తపనచంద్రనేతా
వాసవరసురముఖముని
సేవిత వందిత నరసింహా
భాసురముగ శ్రీ
వేంకట గిరిఁ బాయనిదైవము వటుగానా
వోసర కిపు డేగితి
విట్ల నహోబల నరసింహా॥
తాత్పర్యము:
దానము అనే సాధనతో
సులభంగా లభించేవాడా, సూర్యచంద్రులనే కన్నులుగా కలిగినవాడా! ఇంద్రుడు
మొదలైన దేవతలు, మహర్షుల చేత పూజింపబడే నరసింహుడా! శ్రీ వేంకటాచలం
(తిరుమల)పై ఎల్లప్పుడూ వెలసియుండే దైవానివి నీవే కదా! అందుకే ఆలస్యం చేయకుండా
ఇప్పుడు అహోబిలంలో కూడా నరసింహరూపంలో వెలిశావు.
విశేషాలు:
- అభేద ప్రతిపాదన: అహోబిలంలో వెలసిన శ్రీ నరసింహస్వామి మరియు
తిరుమల శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామి ఇద్దరూ ఒక్కడేననే 'తాళ్లపాక కవుల' విశిష్టమైన వైష్ణవ సాంప్రదాయ భావన
ఇక్కడ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
సూర్యచంద్ర నేత్రాలు: స్వామి ఒక కంటితో శాంతిని (చంద్రుడు), మరొక కంటితో దుష్టశిక్షణకు కావలసిన వేడిని (సూర్యుడు)
ప్రసరింపజేస్తాడనే వైదిక భావం ఇమిడి ఉంది.