చూడరమ్మ యిటువంటి సుదతులు తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యుల వారి శృంగార సంకీర్తనను, దాని ప్రతి చరణం యొక్క తాత్పర్యం, విశేషాలు మరియు మధురభక్తి అంతరార్థాలతో క్రింద వివరించడమైనది.25.06.2026
అన్నమాచార్య సంకీర్తన
పల్లవి
చూడరమ్మ యిటువంటి సుదతులు లేరెండు
యేడనైన నిటువంటి యింతులు వుట్టుదురా || పల్లవి ||
తాత్పర్యము
ఓ అమ్మలారా! చూడండి, ఇటువంటి అందగత్తెలు (స్త్రీలు) ఎక్కడా ఉండరు. అసలు లోకంలో ఎక్కడైనా సరే, ఇలాంటి రూపవతులైన కాంతలు జన్మిస్తారా? (జన్మించరని భావం).
విశేషాలు
అన్నమయ్య అలమేలుమంగా దేవి (లేదా శ్రీకృష్ణుని గోపికల వంటి దివ్య నారీమణుల) అపూర్వ సౌందర్యాన్ని చూసి పరవశించి ఈ పల్లవిని ఆలపించారు. లోకాతీతమైన ఆ సౌందర్యం మరెక్కడా లభించదని కొనియాడారు.
మధురభక్తి అంతరార్థము
ఇక్కడి 'సుదతి' లేదా 'ఇంతి' అంటే కేవలం లౌకిక స్త్రీ కాదు, భగవంతుని చేరాలని తపించే ఉత్తమ జీవాత్మ లేదా మూలప్రకృతి అయిన లక్ష్మీదేవి. పరమాత్మను ఆకర్షించే అంతటి పవిత్రమైన, నిరుపమానమైన భక్తి వేరెక్కడా కనిపించదని దీని అంతరార్థం.
మొదటి చరణం
ముదితనడపులలోని మురిపెమే వెయిసేసు
కొదమగుబ్బలతీరు కోటివేలు సేసు
సుదతిబిత్తరిచూపు సొన్నాటంకాలే సేసు
అదరబింబముతీరు ఆరువేలు సేసు || చూడ ||
తాత్పర్యము
ఆ ముద్దుగుమ్మ నడకల్లోని మురిపెం (అందం) వేయి వరహాలు చేస్తుంది. ఆమె లేత వక్షోజాల తీరు కోటి వరహాల విలువ చేస్తుంది. ఆ సుదతి యొక్క చంచలమైన (బిత్తరి) చూపులు నిఖార్సైన బంగారు నాణేలంత విలువైనవి. ఆమె దొండపండు వంటి పెదవి (అదరబింబము) తీరు ఆరు వేల వరహాలు చేస్తుంది.
విశేషాలు
నాయిక యొక్క నడక, చూపులు, పెదవుల సౌందర్యాన్ని నాటి నాణేల విలువలతో (వెయ్యి, కోటి, సొన్నాటంకాలు, ఆరువేలు) పోలుస్తూ అన్నమయ్య అద్భుతంగా వర్ణించారు. 'సొన్నాటంకము' అనే పదంపై వావిళ్ల నిఘంటువు (1949) ప్రకారం వివరణ ఈ క్రింది విధంగా ఉంది:
పద విభజన: సొన్నము + టంకము (ద్విగు లేదా కర్మధారయ సమాస రూపం / రూపాంతరం)
అర్థం: 'మాడ' అనబడే ఒక రకమైన ప్రాచీన బంగారు నాణెము.
అన్నమయ్య కీర్తన సందర్భంలో దీని ప్రాధాన్యత:
"సుదతిబిత్తరిచూపు సొన్నాటంకాలే సేసు"
సందర్భోచిత అర్థం:
ఇక్కడ అన్నమయ్య ఆ నాయిక యొక్క చంచలమైన, అందమైన చూపులను నిఖార్సైన, నిగనిగలాడే బంగారు నాణేలతో (సొన్నాటంకాలతో) పోల్చారు. ఆమె ఒక్కసారి అలా చూస్తే, అది కొన్ని వేల బంగారు మాడలంత విలువైనదని కవి భావన.
సొన్నము అంటే బంగారం, టంకము అంటే ముద్రించిన నాణెము. పూర్వకాలంలో విజయనగర సామ్రాజ్యంలో మరియు తదితర దక్షిణ భారత రాజ్యాలలో 'మాడలు', 'టంకాలు' అనే బంగారు నాణేలు చలామణిలో ఉండేవి. అన్నమయ్య నాటి సామాజిక, ఆర్థిక పరిభాషను తన కవిత్వంలో ఎంత చక్కగా ఉపయోగించారో చెప్పడానికి ఈ పదం ఒక గొప్ప ఉదాహరణ.
మధురభక్తి అంతరార్థము
జీవాత్మ భగవంతుని వైపు వేసే ప్రతి అడుగు (నడపు), స్వామిపై కురిపించే ప్రేమ వీక్షణం (చూపు), ఆయన నామస్మరణ చేసే పెదవులు ఎంతో అమూల్యమైనవి. ప్రాపంచిక సంపదల కంటే భగవంతునిపై ఉండే ఈ అనురాగ చేష్టలు అత్యంత విలువైనవని భావం.
రెండవ చరణం
సన్నపు నడుము లోని సైకమే లక్షసేసు
పన్నుగా బిరుదువన్నె పదివేలు సేసు
యెన్నిక మెఱుగుఁదొడలెంతధనమైనఁ జేసు
నున్నగా దువ్వినకొప్పునూరువేలు సేసునే || చూడ ||
తాత్పర్యము
ఆమె సన్నని నడుము యొక్క ఒడుపు (సైకము/సౌందర్యం) లక్ష వరహాలు చేస్తుంది. చక్కగా అలంకరించుకున్న ఆమె బిరుదులు, వన్నెలు పదివేలు చేస్తాయి. ఎంతో కాంతివంతమైన ఆమె తొడల అందం ఎంత ధనమిచ్చినా తక్కువే (అపరిమితమైన విలువైనది). నున్నగా దువ్వి ముడిచిన ఆమె జుట్టు ముడి (కొప్పు) నూరు వేల వరహాల విలువ చేస్తుంది.
విశేషాలు
నాయిక శారీరక సౌందర్యాన్ని, అలంకరణను వర్ణిస్తూ, ఆమె ఒక్కో అంగం ఎంతటి అమూల్యమైన నిధో కవి సమయాలతో అద్భుతంగా వెల్లడించారు.
మధురభక్తి అంతరార్థము
భక్తుని యొక్క ఆత్మసమర్పణలో ఉండే నిగూఢత్వం (నడుము), సద్గుణాల అలంకరణ (బిరుదువన్నె), భగవత్ చింతనతో స్థిరంగా ఉండే బుద్ధి (తొడలు) మరియు స్వామి సేవకై సమర్పించిన సర్వస్వం (కొప్పు) భగవంతునికి అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైనవి.
మూడవ చరణం
అంగనభాగ్యమెట్టిదో అతిమోహమై తిరు-
వెంగళరాయనికృప వేవేలు సేసునే
బంగారుచవికెలో బడఁతిఁ గూడిన సొంపు
రంగుగాఁ జెలియరూపు రాజ్యమెల్లఁ జేసునే || చూడ ||
తాత్పర్యము
ఈ అంగన (నాయిక) భాగ్యం ఎటువంటిదో కానీ, తిరుమల శ్రీ వేంకటేశ్వరుడు (వెంగళరాయడు) ఆమెపై అమితమైన మోహంతో కురిపించే కృప వేలవేల విలువ చేస్తుంది. ఆ బంగారు మంటపంలో (చవికెలో) స్వామి ఆ కాంతను కూడినప్పటి సొగసు, ఆమె అందమైన రూపం ఈ సమస్త రాజ్యాన్ని పరిపాలించేంత గొప్పగా వెలుగొందుతోంది.
విశేషాలు
ఈ చరణంలో అన్నమయ్య స్వామి నామాన్ని (వెంగళరాయడు) ప్రస్తావిస్తూ కీర్తనను మకుటాయమానంగా ముగించారు. అలమేలుమంగ, వేంకటేశ్వరుల దివ్య సంయోగాన్ని, ఆ బంగారు చవికెలోని శృంగార వైభవాన్ని కళ్లకు కట్టారు.
మధురభక్తి అంతరార్థము
జీవాత్మకు లభించే పరమాత్మ కృప అన్నింటికంటే మహోన్నతమైన భాగ్యం. భక్తుడు భగవంతునితో ఐక్యమైనప్పుడు (కూడిన సొంపు) కలిగే ఆనందం విశ్వసామ్రాజ్య సుఖాలకంటే మిన్నయైనది. భగవత్ సాన్నిధ్యమే జీవునికి లభించే పరమపదం.
