నిన్నుఁ గొలిచితేఁ జాలు

 రేకు: 51-6

సంపుటము: 15-292

తాళ్లపాక పెదతిరుమలాచార్య

రాగము: నాట

నిన్నుఁ గొలిచితేఁ జాలు నీయంతవానిఁ జేతువు

పన్ని నారాయణ నీవు బ్రహ్మాదివంద్యుఁడవు॥పల్లవి॥భూపతిఁ జేరితేఁ గొంత భూ మియ్యనోపుఁ గాని

యేపున నున్నతపద మియ్యలేఁడు

తీపుల నింద్రుని నారాధించితే స్వర్గమే కాని

యేపొద్దుఁ జెడని భోగ మియ్యలేఁడు॥నిన్ను॥గరళకంఠు గొల్చితే కైలాస మీ నోపుఁ గాని

గరిమ ధ్రువపట్టము గట్టలేఁడు

సరి విరించిఁ గొల్చితే సత్యలోకమే కాని

విరజానది దాఁటఁగ వెళ్ళవేయలేఁడు॥నిన్ను॥అన్నిటా మాయాశక్తి నాశ్రయించి చూచితేను

నిన్ను నాశ్రయించక కాన్పించనీదు

కన్నులెదుట శ్రీవేంకటేశ నీ శరణంటే

యెన్నఁగా నీ విచ్చే యీవి యెవ్వఁడూ నీలేఁడు॥నిన్ను

ఈ అధ్యాత్మ సంకీర్తనను అన్నమాచార్యుల కుమారుడైన తాళ్ళపాక పెదతిరుమలాచార్యులు రచించారు. శ్రీవైష్ణవ సిద్ధాంతంలోని 'అన్యదేవతా నిరాసం - ఏకాంతిక భక్తి' (పరమేశ్వర పారమ్యము) అనే తత్త్వాన్ని ఈ కీర్తన అద్భుతంగా వివరిస్తుంది.

లోకంలోని రాజులను గానీ, ఇతర దేవతలను (ఇంద్రుడు, శివుడు, బ్రహ్మ) గానీ కొలిస్తే పరిమితమైన, తాత్కాలికమైన ఫలితాలే లభిస్తాయి తప్ప శాశ్వత మోక్షం లభించదని; కేవలం శ్రీవేంకటేశ్వర స్వామిని (శ్రీమన్నారాయణుని) కొలిస్తేనే తనతో సమానమైన 'సాయుజ్య ముక్తి'ని ప్రసాదిస్తాడని పెదతిరుమలాచార్యులు ఇందులో స్పష్టం చేశారు.

కీర్తనలోని ముఖ్య పదాలు - అర్థాలు

• నీయంతవానిఁ జేతువు: నీతో సమానమైన స్థితిని (సారూప్య, సాయుజ్య మోక్షాలను) ప్రసాదిస్తావు.

• పన్ని: పూనుకొని / నియమముతో / ప్రసిద్ధముగా.

• బ్రహ్మాదివంద్యుఁడవు: బ్రహ్మ, రుద్ర, ఇంద్రాది దేవతలచేత నమస్కరింపబడేవాడవు.

• ఇయ్యనోపు (ఇయ్యన్ + ఓపు): ఇవ్వగలడు (సమర్థత కలవాడు).

• యేపున (ఏపున): అతిశయముతో / గొప్పగా.

• ఉన్నతపదము: సర్వోత్కృష్టమైన స్థానం (పరమపదం / వైకుంఠం).

• తీపులన్: ప్రీతితో / తీయని కోరికలతో (ఆశలతో).

• గరళకంఠు: కంఠమునందు గరళము (విషము) కలవానిని — శివుని.

• గరిమ: గొప్పతనముతో / ఘనతతో.

• ధ్రువపట్టము: ధ్రువునికి ఇచ్చినట్టి శాశ్వతమైన (కదలని) పట్టము / స్థానం.

• విరించి: బ్రహ్మదేవుడు.

• విరజానది: వైకుంఠానికి ముందు ప్రవహించే పుణ్యనది. జీవుడు సూక్ష్మశరీరాన్ని వదిలి దివ్యశరీరాన్ని పొందే సరిహద్దు నది.

• వెళ్ళవేయలేఁడు: ఆవల ఒడ్డుకు చేర్చలేడు (దాటించలేడు).

• యీవి (ఈవి): దానము / వరము / బహుమానము.

చరణాల వారీగా భావం

పల్లవి:

నిన్నుఁ గొలిచితేఁ జాలు నీయంతవానిఁ జేతువు

పన్ని నారాయణ నీవు బ్రహ్మాదివంద్యుఁడవు॥

భావం: ఓ శ్రీమన్నారాయణా! నిన్ను ఆశ్రయించి సేవిస్తే చాలు, భక్తుడిని నీతో సమానమైనవానిగా (ముక్తునిగా) చేస్తావు. బ్రహ్మ మొదలైన సమస్త దేవతలచేత పూజింపబడే సర్వేశ్వరుడవు నీవు!

చరణం 1:

భూపతిఁ జేరితేఁ గొంత భూ మియ్యనోపుఁ గాని

యేపున నున్నతపద మియ్యలేఁడు

తీపుల నింద్రుని నారాధించితే స్వర్గమే కాని

యేపొద్దుఁ జెడని భోగ మియ్యలేఁడు॥

భావం: ఈ లోకంలో ఒక రాజును (భూపతిని) ఆశ్రయిస్తే, అతడు బ్రతకడానికి కొంత భూమిని దానంగా ఇవ్వగలడు గానీ, సర్వోన్నతమైన పరమపదాన్ని (మోక్షాన్ని) ఇవ్వలేడు. అలాగే భోగాలపై ఆశతో (తీపులన్) దేవేంద్రుని ఆరాధిస్తే, పుణ్యం ఉన్నంతవరకు స్వర్గలోక సుఖాన్ని ఇవ్వగలడు గానీ, ఏనాటికీ నశించని శాశ్వత ఆనందాన్ని (నిత్య భోగాన్ని) ఇవ్వలేడు. (పుణ్యం తీరగానే స్వర్గం నుండి మళ్ళీ భూలోకానికి పడిపోక తప్పదు - "క్షీణే పుణ్యే మర్త్యలోకం విశంతి").

చరణం 2:

గరళకంఠు గొల్చితే కైలాస మీ నోపుఁ గాని

గరిమ ధ్రువపట్టము గట్టలేఁడు

సరి విరించిఁ గొల్చితే సత్యలోకమే కాని

విరజానది దాఁటఁగ వెళ్ళవేయలేఁడు॥

భావం: నీలకంఠుడైన శివుని కొలిస్తే కైలాస లోక ప్రాప్తిని ఇవ్వగలడు గానీ, బాలుడైన ధ్రువునికి శ్రీమహావిష్ణువు కట్టబెట్టినటువంటి శాశ్వతమైన 'ధ్రువపట్టాన్ని' (అచంచలమైన పదవిని) ఇవ్వలేడు. ఇక బ్రహ్మదేవుని (విరించిని) సేవిస్తే ఆయన ఉండే సత్యలోకాన్ని ప్రసాదించగలడు గానీ, ప్రకృతి మండలానికి ఆవల ఉన్న 'విరజానది'ని దాటించి శ్రీవైకుంఠానికి చేర్చలేడు.

చరణం 3:

అన్నిటా మాయాశక్తి నాశ్రయించి చూచితేను

నిన్ను నాశ్రయించక కాన్పించనీదు

కన్నులెదుట శ్రీవేంకటేశ నీ శరణంటే

యెన్నఁగా నీ విచ్చే యీవి యెవ్వఁడూ నీలేఁడు॥

భావం: సమస్త విషయాలలోనూ ప్రకృతి స్వరూపిణి అయిన 'మాయాశక్తి'ని ఆశ్రయించి చూస్తే, మాయానాథుడవైన నిన్ను శరణు వేడకుండా ఆ మాయ పరమ సత్యాన్ని (నిన్ను) కనిపించనివ్వదు (“మమ మాయా దురత్యయా, మామేవ యే ప్రపద్యంతే మాయామేతాం తరంతి తే” అనే గీతాచార్యుని వాక్యానికి ఇది అనువాదం).

ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! కన్నుల ఎదుట ప్రత్యక్షంగా వెలసిన నిన్ను "శరణు" అని వేడుకుంటే, లెక్కపెట్టి చూస్తే నీవు ప్రసాదించేటటువంటి మహా వరాన్ని (మోక్ష సామ్రాజ్యాన్ని) ముల్లోకాలలో మరెవ్వరూ ఇవ్వలేరు!

తాత్త్విక సమన్వయం (తులనాత్మక పట్టిక)

పెదతిరుమలాచార్యులు ఈ కీర్తనలో ఇతర ఆశ్రయాలకు, శ్రీవారి శరణాగతికి ఉన్న భేదాన్ని అత్యంత తార్కికంగా చూపించారు:

ఆశ్రయించే వ్యక్తి / దైవం	వారు ఇవ్వగలిగే ఫలితం	వారు ఇవ్వలేనిది (శ్రీహరి మాత్రమే ఇచ్చేది)
భూపతి (రాజు)	కొంత భూమి (మాన్యం)	ఉన్నత పదము (పరమపదం)
ఇంద్రుడు	తాత్కాలిక స్వర్గలోకం	ఎన్నడూ చెడని నిత్య భోగం
గరళకంఠుడు (శివుడు)	కైలాస లోకం	శాశ్వతమైన ధ్రువపట్టము
విరించి (బ్రహ్మ)	సత్యలోకం	విరజానదిని దాటించడం (వైకుంఠ ప్రాప్తి)
శ్రీవేంకటేశ్వరుడు	'నీయంతవానిఁ జేతువు'	తనతో సమానమైన సాయుజ్య మోక్షం