ఎటువంటి వేడుకలో యివి మీకే

 "ఎటువంటి వేడుకలో యివి మీకే తెలుసును" అనే శృంగార సంకీర్తన (కేదారగౌళ రాగం) శ్రీవేంకటేశ్వరుడు మరియు అలమేలుమంగల ప్రణయ విలాసాలను, సఖి (చెలికత్తె) స్వామితో చమత్కారంగా సంభాషించే నాయికా-నాయక భావనను అద్భుతంగా ఆవిష్కరిస్తుంది.

పల్లవి

"ఎటువంటి వేడుకలో యివి మీకే తెలుసును

చిటిపొటి మీ సుద్దులు చెప్పుకొనే మిపుడు॥"

•  తాత్పర్యం:
  
  
  "స్వామీ! మీ ఇద్దరి (నీవు, అలమేలుమంగ) మధ్య జరిగిన వింతైన, వినోదభరితమైన సంగతులు మీకే తెలియాలి. మీ ముచ్చట్లను, సరస సల్లాపాలను మేము ఇప్పుడు ఎంతని వర్ణించగలం!" అని చెలికత్తె స్వామితో అంటోంది.
  
  
• మధుర భక్తి విశేషం:
  
  
  మధుర భక్తిలో భక్తుడు తనను తాను 'సఖి' (దూతిక లేదా చెలికత్తె) గా భావించుకుంటాడు. జీవాత్మ-పరమాత్మల పరస్పర సంయోగాన్ని దర్శించి ఆనందించడం చెలికత్తె లక్షణం. స్వామి లీలలను దూరం నుంచి చూసి పరవశించడం ఇక్కడి విశేషం.
  
  

మొదటి చరణం

•  తాత్పర్యం:
  
  
  "ఆ యువతితో (అలమేలుమంగతో) నీవు ఏకాంతంలో ఏం మాట్లాడావో గానీ, ఆమె ఆ మాటలను తలచుకుంటూ సిగ్గుతో తలవంచుకుని పెదవుల చివర చిరునవ్వులు చిందిస్తోంది. మీ అనురాగ బంధం, భోగాల నైపుణ్యం ఎటువంటిదో గానీ, ఆమె ముఖం నిండు కళతో వెలిగిపోతోంది."
  
  
• మధుర భక్తి విశేషం:
  
  
  పరమాత్మ అనుగ్రహం పొందిన జీవుని ముఖంలో ఆధ్యాత్మిక తేజస్సు, ప్రసన్నత ఎలా వెల్లివిరుస్తాయో అన్నమయ్య ఇక్కడ లౌకిక శృంగారపు రీతిలో వర్ణించారు. భగవంతుని స్మరణ జీవాత్మకు నిరంతర ఆనందాన్ని (మోము కళదేరుట) ఇస్తుంది.
  
  

రెండవ చరణం

•  తాత్పర్యం:
  
  
  "ఆమెను సమీపించి సరసాలాడినప్పుడు నీవు ఎటువంటి చిలిపి చేష్టలు చేశావో! ఆమె కారణం లేకుండానే సిగ్గుతో ముడుచుకుపోతోంది. ఆమెను ఎంతగా లాలించి ఆమె మనసును కరిగించావో గానీ, నీపై ఉన్న ప్రేమతో పరవశించి ఉప్పొంగిపోతోంది."
  
  
• మధుర భక్తి విశేషం:
  
  
  భగవంతుని ప్రేమ జీవుని అహంకారాన్ని, కాఠిన్యాన్ని కరిగించి వేస్తుంది (మనసు కరగజేయుట). పరమాత్మ సాన్నిధ్యం లభించినప్పుడు కలిగే వినయం, పరవశం ఇక్కడ వర్ణించబడ్డాయి.
  
  

మూడవ చరణం

•  తాత్పర్యం:
  
  
  "కౌగిలిలో ఆమెను ఎంతగా మెప్పించావో గానీ, నీ పేరు ప్రస్తావనకు రాగానే ఆమె నిన్ను వేనోళ్ల కొనియాడుతోంది. ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! ఆమెకు చనువిచ్చి ఆదరించి పరిపాలించావు; నీ ఆదరణతో, గౌరవంతో తృప్తిచెంది ఆమె ఇప్పుడు ఇంతటి ఆనందంతో వెలుగొందుతోంది."
  
  
• మధుర భక్తి విశేషం:
  
  
  శ్రీవేంకటేశ్వరుడు 'పతి' (రక్షకుడు), జీవాత్మ 'సతి'. భగవంతునిలో సంపూర్ణంగా ఐక్యమవ్వడమే (కౌగిలి/శరణాగతి) జీవునికి అత్యున్నత మోక్షం. భగవంతుని కృప లభించిన భక్తుడు సర్వదా తృప్తిగా, సంతుష్టుడై (తనిసి) ఉంటాడని అన్నమయ్య ముగింపులో తెలియజేశారు.