నీ వొక్కఁడవే నాకుఁ జాలు

 నీ వొక్కఁడవే నాకుఁ జాలు  అధ్యాత్మ సంకీర్తన

• రేకు సంఖ్య: 184-5
  
  
• సంపుటము: 2-425
  
  
• రచయిత: తాళ్లపాక అన్నమాచార్య
  
  
• 
  
  
  

అవతారిక

లౌకికమైన ఆశ్రయాలు, పాండిత్య ప్రదర్శనలు, ఇతర సాధనాలన్నీ అశాశ్వతమైనవని గ్రహించి, ఏకైక రక్షకుడైన శ్రీమన్నారాయణుని పాదపద్మాలపై స్థిరమైన ప్రపత్తిని (పూర్ణ శరణాగతిని) ప్రకటించే దివ్య సంకీర్తన ఇది. పరమాత్ముని నామము, పాదమూలము, దివ్య మంగళ విగ్రహము తప్ప తక్కినవన్నీ నిష్ప్రయోజనమని (వృథా అని) అన్నమయ్య ఇందులో అత్యంత నిష్ఠతో, పరమ వైరాగ్య భావంతో స్పష్టం చేశారు.

పల్లవి

నీ వొక్కఁడవే నాకుఁ జాలు నీరజాక్ష నారాయణ

నీవే నాకు గతియని తెలిసితి నెక్కొని యితరము వృథా వృథా॥

• తాత్పర్యము:
  
  
  తామర రేకుల వంటి కన్నులు గల ఓ నారాయణా! నాకు నీవొక్కడివే చాలు. నీవే నాకు పరమ గతివని రూఢిగా తెలుసుకున్నాను. నీవు తప్ప ప్రాపంచికమైన ఇతర విషయాలన్నీ, ఇతర ఆశ్రయాలన్నీ కేవలం వ్యర్థము, నిష్ప్రయోజనము!
  
  
• విశేషము:
  
  
  "అనన్యార్హ శేషత్వము" అనే విశిష్టాద్వైత శరణాగతి సూత్రం పల్లవిలో స్పష్టంగా గోచరిస్తుంది. భగవంతుని మినహా లోకంలో మరేదీ శాశ్వతమైన శరణు కాజాలదని, "వృథా వృథా" అంటూ ద్వరుక్తితో ప్రాపంచిక ఆశల నిస్సారతను అన్నమయ్య దృఢంగా నొక్కిచెప్పారు.
  
  

మొదటి చరణము

మీ నామోచ్చారణమే మెరసిన దుఃఖనివారణము

మీ నామోచ్చారణమే మెలఁగు శుభకరము

నానావేదశాస్త్రములు నవపురాణేతిహాసములు

మీ నామములోనే వున్నవి మిగిలిన విన్నియు వృథా వృథా॥

• తాత్పర్యము:
  
  
  స్వామీ! మీ దివ్య నామాన్ని ఉచ్చరించడమే పెల్లుబికి వచ్చే సమస్త దుఃఖాలను రూపుమాపే ఉపాయము. మీ నామస్మరణమే నిరంతరం సకల శుభాలను ప్రసాదించేది. సమస్త వేదాలు, శాస్త్రాలు, నూతన ప్రాచీన పురాణాలు, ఇతిహాసాల సారమంతా మీ ఒక్క నామంలోనే ఇమిడి ఉంది; ఆ నామాన్ని వదిలి చేసే మిగిలిన చర్చలు, అభ్యాసాలన్నీ వ్యర్థము, నిష్ప్రయోజనము.
  
  
• విశేషము:
  
  
  కలియుగంలో నామసంకీర్తనమే మోక్షదాయకమని భాగవతాది గ్రంథాలు చాటిన సత్యాన్ని ఇక్కడ గుర్తుచేశారు. వేదశాస్త్రాల సమస్త అంతరార్థం హరినామ సంకీర్తనంలోనే లభిస్తుండగా, కేవలం శుష్క పాండిత్యం కోసం వాదోపవాదాలు చేయడం వృథా అని అన్నమయ్య నిరూపించారు.
  
  

రెండవ చరణము

నీ పాదమూలము నింగియు భువియు రసాతలము

నీ పాదమూలము నిఖిలజీవపరిణామములు

దీపించిన చరాచరంబులు దివ్యులు మునులును సర్వమును

నీ పాదమూలమే మరి నెరి నితరంబులు వృథా వృథా॥

• తాత్పర్యము:
  
  
  ఆకాశము, భూమి, పాతాళము (రసాతలము) అనే ముల్లోకాలూ నీ పాదముల చెంతనే ఉన్నాయి. సమస్త ప్రాణుల సృష్టి, పెరుగుదల, జన్మపరంపరలు నీ పాదాల ఆధారంగానే నడుస్తున్నాయి. ప్రకాశించే చరాచర సృష్టి, దేవతలు, మునులు మొదలైన సమస్తమూ నీ చరణసన్నిధిలోనే ఆశ్రయం పొంది ఉన్నాయి; నీ పాదపద్మాలను ఆశ్రయించడం తప్ప తక్కిన ఉపాయాలన్నీ వ్యర్థము, నిష్ప్రయోజనము.
  
  
• విశేషము:
  
  
  త్రివిక్రమావతారంలో స్వామి పాదము ముల్లోకాలను కొలిచిన వైభవాన్ని, పురుషసూక్తంలోని పాదవిస్తరణను ఈ చరణం ప్రతిధ్వనిస్తుంది. సమస్త విశ్వానికీ మూలకారణం భగవంతుని పాదపద్మాలే అయినప్పుడు, ఆ పాదాలను పట్టుకోవడమే జీవుడికి పరమ రక్ష అని ప్రకటించారు.
  
  

మూడవ చరణము

దేవ మీతిరుమేను దిక్కును బ్రహ్మాండాధారము

దేవ మీతిరుమే నుత్పత్తిస్థితిలయములకును ఆకరము

శ్రీవేంకటపతి నాభావము చిత్తము నీకే సమర్పణ

దేవ మీశరణము చొచ్చితి దిక్కులన్నియును వృథా వృథా॥

• తాత్పర్యము:
  
  
  దేవా! మీ దివ్య మంగళ విగ్రహమే (తిరుమేను) సమస్త దిక్కులకూ, అనంత విశ్వ బ్రహ్మాండాలకూ అసలైన మూలాధారము. సమస్త జగత్తు యొక్క సృష్టి, స్థితి, లయములకు మీ దివ్య రూపమే నిలయము. ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! నా భావనను, నా చిత్తాన్ని (మనస్సును) సంపూర్ణంగా నీకే సమర్పిస్తున్నాను. దేవా! నిన్నే అనన్య శరణ్యుడిగా ఆశ్రయించాను; నీవు తప్ప ఇతర దిక్కులన్నీ (రక్షణలన్నీ) వ్యర్థము, నిష్ప్రయోజనము!
  
  
• విశేషము:
  
  
  వైష్ణవ సంప్రదాయంలో స్వామి రూపానికి వాడే విశిష్ట పదమైన "తిరుమేను"ను ఇక్కడ ప్రయోగించారు. విశ్వోత్పత్తికి స్థానమైన ఆ దివ్యరూపాన్ని ధ్యానిస్తూ, త్రికరణశుద్ధిగా తన మనస్సును, భావాలను శ్రీవేంకటేశ్వరుని పాదాల వద్ద సమర్పించి సంపూర్ణ ఆత్మనివేదనతో కీర్తనను ముగించారు.