ఎక్కడి సుద్ది యీ భ్రమనేల పడేరు

 

అవతారిక

తాళ్లపాక అన్నమాచార్యుల వారు రచించిన ఈ అధ్యాత్మ సంకీర్తనలో మానవ జన్మ యొక్క బలహీనతలను, సంసార భ్రమలను ఎత్తిచూపుతున్నారు. దేవతలు, మునులు, పూర్వీకులే మాయకు లోనైనప్పుడు సామాన్య మానవులం మనం ఎంతటివారమని హెచ్చరిస్తూ, ఈ సంసార సాగరం నుండి తడబడకుండా ఒడ్డున పడడానికి ఒక్క శ్రీహరి నామస్మరణ, శరణాగతి మాత్రమే శరణ్యమని అన్నమయ్య ఇందులో ప్రబోధించారు.

సంకీర్తన – వ్యాఖ్యాన సహితం

పల్లవి:

ఎక్కడి సుద్ది యీ భ్రమనేల పడేరు

అక్కటా వో దేహులాల హరినే తలఁచరో

• తాత్పర్యము: ఓ మానవులారా! ఎక్కడి కథలు ఇవి? అనవసరమైన ఈ ప్రాపంచిక భ్రమల్లో పడి ఎందుకు బాధపడతారు? అయ్యో! దేహాన్ని ధరించిన జనులారా! వ్యర్థమైన ఆలోచనలు మాని, ఆ శ్రీహరిని మనస్ఫూర్తిగా తలచుకోరాదా!

• విశేషాలు: మానవ జీవితం క్షణభంగురమని, లోకంలోని బంధాలు, భ్రమలు అశాశ్వతమని చెప్తూ, భగవంతుని వైపు మనసును మళ్లించమని అన్నమయ్య లోకానికి హితబోధ చేస్తున్నారు.

మొదటి చరణం:

బలుదేవతలకునుఁ బాయదట వ్యామోహము

యిలపై నరులము నేమెంతకెంత

కలదట మునులకుఁ గడ(డు?) రాగద్వేషాలు

చలనచిత్తులము మా జాడ యిఁక నేది

• తాత్పర్యము: గొప్పవారైన దేవతలకే ప్రాపంచిక వ్యామోహాలు, ఆకర్షణలు తప్పలేదు. ఇక భూమిపై తిరిగే సామాన్య నరులమైన మనం ఎంతటివారం? నిరంతరం తపస్సు చేసుకునే మునులకే తీవ్రమైన రాగద్వేషాలు (అభిమాన క్రోధాలు) ఉంటాయని పురాణాలు చెప్తున్నాయి. మరి క్షణక్షణానికి మనసు మారే చంచల స్వభావులమైన మన బతుకులకు ఇక వేరే దిక్కు ఏముంది?

• విశేషాలు: ఇంద్రియ నిగ్రహం ఎంత కష్టతరమైనదో చెప్పడానికి దేవతలను, మునులను ఉదాహరణలుగా చూపించారు. వారి కంటే బలహీనులమైన మనం భగవత్ కృప లేకుండా మాయను దాటలేమని చమత్కారంగా హెచ్చరించారు.

రెండూ చరణం:

పరగఁ దొల్లిటివారు పంచేంద్రియబద్ధులట

నెరవుగా ముక్తులమా నేఁటివారము

అరిదిఁ బ్రపంచము మాయామయమట నేము

దురితవర్తనులము తొలఁగేమా

• తాత్పర్యము: పూర్వకాలంలో ఉన్నవారే పంచేంద్రియాల బంధాలలో చిక్కుకుపోయారని వింటుంటాం. మరి ఈ రోజుల్లో బతుకుతున్న మనం పుట్టుకతోనే ముక్తులమైపోయామా? (కాదు కదా). ఈ విశాల ప్రపంచమంతా దేవుని మాయతో నిండి ఉంది. అటువంటిది పాపపు పనులు, ఆలోచనలతో బతికే మనం ఆ మాయా బంధాల నుండి అంత సులువుగా తప్పించుకోగలమా? తప్పించుకోలేము.

• విశేషాలు: నాటివారే ఇంద్రియాలకు దాసులైనప్పుడు, నేటి ఆధునిక మానవులం సులభంగా ముక్తిని సాధించలేమని, మన చుట్టూ ఉన్నది మాయా ప్రపంచమని కవి ఇక్కడ లోకసత్యాన్ని నిరూపించారు.

మూడవ చరణం:

ఘన సిద్ధగంధర్వులు కడ గానలేరట

దినమత్తులము మా తెలివేఁటిది

యెనలేని శ్రీవేంకటేశ్వరు శరణుచొచ్చి

మనువార మింతేకాక మరి గతియేది

• తాత్పర్యము: గొప్పవారైన సిద్ధులు, గంధర్వులే ఆ దేవుని మాయ యొక్క అంతాన్ని చూడలేకపోయారు. నిత్యం అజ్ఞానంలో, ప్రాపంచిక మత్తులో మునిగిపోయే మన తెలివితేటలు ఎంతటివి? సాటిలేని ఆ శ్రీవేంకటేశ్వరుని పాదాలను ఆశ్రయించి, శరణు జొచ్చి తరించడమే మనం చేయగలిగిన పని. అంతకంటే మనకు వేరే గమ్యం కానీ, రక్షించే దిక్కు కానీ లేదు.

• విశేషాలు: అన్నమయ్య ఈ చరణంలో సంపూర్ణ శరణాగతి తత్త్వాన్ని బోధించారు. ఎంతటి జ్ఞానులకైనా దైవ మాయను దాటడం సాధ్యం కాదు కాబట్టి, ఆ వేంకటేశ్వరుని శరణు వేడడమే మానవాళికి ఏకైక మార్గమని కీర్తనను పరమార్థంతో ముగించారు.