వట్టిమోపు మోయనేల

 ఈ సంకీర్తనలో తాళ్లపాక అన్నమాచార్యులు విశిష్టాద్వైత సంప్రదాయంలోని అత్యున్నతమైన 'భరన్యాస' (సర్వభారాలనూ భగవంతునిపై ఉంచడం), 'నిర్భరత్వ' సిద్ధాంతాలను మూడు చక్కని లౌకిక దృష్టాంతాల ద్వారా వివరించారు.

పల్లవి

వట్టిమోపు మోయనేల వడిఁ ములుగఁగనేల

పట్టిన నేమముతోడ బ్రదుకఁగ వలదా

• తాత్పర్యం: సంసార భారమనే వ్యర్థమైన బరువును అనవసరంగా మోయడం ఎందుకు? ఆ చింతల సుడిగుండంలో వేగంగా మునిగిపోవడం ఎందుకు? భగవంతుని శరణాగతి అనే నిష్ఠను (నేమమును) ఆశ్రయించి నిశ్చింతగా బతకాలి కదా!
  
  
• విశేషం: సంసార చింతలను మోయడం 'వట్టిమోపు' అని పేర్కొంటూ, ప్రపన్నుడు తన యోగక్షేమాలను భగవంతునిపై ఉంచి ప్రశాంతంగా జీవించాలన్న శరణాగతి ప్రాథమిక నియమాన్ని పల్లవి స్పష్టం చేస్తోంది.
  
  

మొదటి చరణం

తల్లిదండ్రి గలవారు తమ లేములెఱఁగక

చెల్లపిళ్లలై యాటలఁ జెందినయట్టు

వుల్లములో హరి నమ్మి వుండిన ప్రపన్నులెల్ల

పల్లదాన నిర్భరులై బ్రతుకఁగ వలదా

• తాత్పర్యం: తల్లిదండ్రుల అండ ఉన్న చిన్నపిల్లలు తమకు ఏ లోటుపాట్లు ఉన్నాయో కూడా పట్టించుకోకుండా, ఏ బెంగా లేకుండా ఆనందంగా ఆటపాటల్లో మునిగి తేలుతుంటారు. అలాగే, హృదయంలో శ్రీహరినే సంపూర్ణంగా విశ్వసించిన ప్రపన్నులంతా సర్వభారాలనూ ఆయనకే అప్పగించి (నిర్భరులై), చింతలు లేకుండా సంతోషంగా జీవించాలి కదా!
  
  
• విశేషం: పరమాత్మను జగన్మాత-జగత్పితలుగా భావించి, పసిపిల్లల నిశ్చింతత్వాన్ని సాధకుడి అంతఃకరణానికి పోల్చడం (మార్జాల కిశోర న్యాయం వంటి విశిష్ట దృష్టాంతం) ఇక్కడి విశేషం.
  
  

రెండవ చరణం

మగఁడు గల సతులు మంచి ముత్తైదువలై

యెగువ నితరమార్గా లెరఁగనట్టు

నగుతా లక్ష్మీపతి నమ్మిన ప్రపన్నులెల్ల

పగటుఁ గర్మము మాని బ్రదుకఁగ వలదా

• తాత్పర్యం: భర్త ఉన్న పతివ్రతలైన స్త్రీలు నిండు ముత్తైదువలై గర్వంగా ఉంటూ, వేరే ఇతర మార్గాలను ఏమాత్రం కోరరు. అలాగే, సాక్షాత్తు లక్ష్మీపతియైన శ్రీహరిని ఆశ్రయించిన ప్రపన్నులు ఇతర దైవాలను గానీ, ఆడంబరాలైన కర్మలను (పగటుఁ గర్మములను) గానీ విడిచిపెట్టి, ఆయన యందే నిష్ఠతో ఆనందంగా బతకాలి కదా!
  
  
• విశేషం: శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలోని 'అనన్యార్హ శేషత్వము'ను (పరమాత్మకు మాత్రమే అంకితం కావడం) పతివ్రతా ధర్మంతో పోల్చారు. ఆడంబరమైన కామ్య కర్మల కంటే ఏకాంత భక్తి శ్రేష్ఠమని తెలియజెప్పారు.
  
  

మూడవ చరణం

యేలికె నమ్మినబం టేరికిఁ బ్రియము చెప్ప-

కోలిఁ బతివాకిలి గాచుండినయట్టు

తాలిమి శ్రీవేంకటేశు దాసులైన ప్రపన్నులు

పాలించినాతని నమ్మి బ్రతుకఁగ వలదా

• తాత్పర్యం: ప్రభువును నమ్ముకున్న నిజమైన సేవకుడు (బంటు) పరుల మెప్పు కోరక, ఇతరులను ప్రసన్నం చేసుకోజూడక కేవలం తన యజమాని వాకిలి వద్దే నమ్మకంగా కాపలా కాస్తాడు. అదేవిధంగా, ఓర్పుతో శ్రీవేంకటేశ్వరుని దాసులైన శరణాగతులు తమను రక్షించి పోషించే ఆ స్వామినే ఏకైక శరణ్యుడిగా నమ్ముకుని నిశ్చలంగా జీవించాలి కదా!
  
  
• విశేషం: 'దాస్య భావన' యొక్క పరమార్థాన్ని ఇక్కడ చాటారు. పరమాత్మయే 'ఏలిక' (సర్వస్వామి), జీవుడు ఆయనకు 'బంటు' (దాసుడు). సర్వకాల సర్వావస్థలలో రక్షకుడైన శ్రీవేంకటేశ్వరుని పైనే సంపూర్ణ విశ్వాసం ఉంచడమే ముక్తికి రాజమార్గమని అన్నమయ్య ముగించారు.