సేవింపరో జనులాల చేరి

 శ్రీ తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యుల వారు తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుని శుక్రవారపు అభిషేకానంతర దివ్యమంగళ రూపాన్ని కన్నులారా దర్శించి, పరవశించి రచించిన అత్యంత మనోహరమైన సంకీర్తన ఇది.

పల్లవి

సేవింపరో జనులాల చేరి మొక్కరో |

భావింప నున్నాడిందరి భాగ్యము వలెను ||

• తాత్పర్యం:
  
  
  ఓ ప్రజలారా! రండి, ఆ శ్రీనివాసుని దర్శించి సేవించండి, ఆయన పాదాల చెంత చేరి భక్తితో నమస్కరించండి. లోతుగా ఆలోచిస్తే, భక్తులందరి పుణ్యఫలం ఒక్కచోట రాశిగా పోసిన అదృష్టంలా (భాగ్యదేవతలా) స్వామివారు ఇక్కడ సాక్షాత్కరించి ఉన్నారు.
  
  
• విశేషం:
  
  
  శ్రీవేంకటేశ్వరుడు కేవలం ఒక విగ్రహం కాదు, భక్తులందరి సమష్టి భాగ్యమని అన్నమయ్య ఆహ్వానిస్తూ భక్తిభావాన్ని రేకెత్తిస్తున్నారు.
  
  

మొదటి చరణం

జలకమాడి వున్నాడు సర్వేశ్వరుడు నిగ్గు- |

గలిగిన మంచి నల్లకలువ వలెను |

ఎలమి కప్పురకాపు ఇదే చాతుకున్నవాడు |

వెలలేనియట్టి పెద్ద వెండికొండవలెను ||

• తాత్పర్యం:
  
  
  సర్వేశ్వరుడైన శ్రీహరి అప్పుడే దివ్య తీర్థాలతో జలకమాడి (అభిషేకం ముగించుకుని), నిగనిగలాడే అందమైన నల్లకలువ పువ్వులా శ్యామల వర్ణంతో మెరిసిపోతున్నాడు. ఆపై సంతోషంతో ఒళ్లంతా పచ్చకర్పూరపు పూతను (కప్పురకాపు) దట్టంగా పూసుకుని, అమూల్యమైన తెల్లని పెద్ద వెండికొండలా (కైలాస పర్వతంలా) ప్రకాశిస్తున్నాడు.
  
  
• విశేషం:
  
  
  శ్రీవారి అభిషేకానంతరం స్వామి నల్లని శరీర కాంతిని "నల్లకలువ"తోనూ, దానిపై పూసిన దట్టమైన కర్పూర ధవళ కాంతిని "వెండికొండ"తోనూ పోల్చడం అన్నమయ్య ఉపమా వైభవానికి చక్కని నిదర్శనం.
  
  

రెండవ చరణం

అందముగా తట్టుపుణుగు అలదుక నున్నవాడు |

కందువ ఇంద్రనీలాల గనివలెను |

ముందటి వలెనె తా సొమ్ములు నించుకున్నవాడు |

పొందిన సంపదలకు పుట్టినిల్లువలెను ||

• తాత్పర్యం:
  
  
  స్వామివారు ఎంతో సుగంధభరితమైన తట్టుపుణుగును (పునుగు తైలాన్ని) సుందరంగా లేపనం చేసుకుని, నీలాల కాంతులు వెదజల్లే ఇంద్రనీలమణుల గనిలా కనిపిస్తున్నాడు. ఆ తర్వాత యథావిధిగా రత్నఖచితమైన ఆభరణాలన్నింటినీ ఒంటినిండా ధరించి, సర్వ సంపదలకూ పుట్టినిల్లులా శోభిల్లుతున్నాడు.
  
  
• విశేషం:
  
  
  పునుగు పరిమళం శ్రీవారికి అత్యంత ప్రీతికరం. ఆ నల్లని దేహపు మెరుపును "ఇంద్రనీలాల గని"తో పోల్చి, అలంకార ప్రియుడైన శ్రీనివాసుడే సమస్త ఐశ్వర్యాలకు మూలమని వర్ణించారు.
  
  

మూడవ చరణం

మించి అలమేల్మంగ మెడగట్టుకొన్నవాడు |

మంచి బంగారు తామరపువ్వువలెను |

ఎంచగ శ్రీ వేంకటేశుడిదే కొలువై వున్నవాడు |

నించిన దాసులపాలి నిధానము వలెను ||

• తాత్పర్యం:
  
  
  తన వక్షఃస్థలంలో సాక్షాత్తు అలమేలుమంగను ధరించి, సువర్ణ కాంతులీనే బంగారు తామరపువ్వులా వెలిగిపోతున్నాడు. ఎంచి చూస్తే, సాక్షాత్తు ఆ శ్రీవేంకటేశ్వరుడే ఇక్కడ నిండుగా కొలువుదీరి, తనను నమ్ముకున్న దాసులందరికీ అక్షయమైన పెన్నిధిలా (కొంగుబంగారమై) నిలిచి ఉన్నాడు.
  
  
• విశేషం:
  
  
  లక్ష్మీసమేతుడైన వేంకటేశ్వరుడు శరణాగతులైన భక్తులకు కష్టాలు తీర్చే "నిధానం" (భూమిలో దాగివున్న శాశ్వత నిధి/ఐశ్వర్యం) వంటివాడని కీర్తిస్తూ అన్నమయ్య సంకీర్తనను ముగించారు.