హరి హరి నాబదుకు ఆశ్చర్యమాయ. అవతారిక (పరిచయం)
ఈ కీర్తనలో అన్నమాచార్యులు తనను తాను ఒక సాధారణ మానవుడిగా ఊహించుకుంటూ, సంసార చక్రంలో చిక్కుకుని కాలం వృథా చేసినందుకు పశ్చాత్తాపం ప్రకటిస్తున్నారు. ఎన్ని జన్మలెత్తినా, ఎన్ని భాషలు మాట్లాడినా శ్రీహరి నామస్మరణ చేయని జీవితం వ్యర్థమని చెప్తూ, చివరకు ఆ వేంకటేశ్వరుని శరణు వేడడమే మోక్షమార్గానికి ఏకైక దారి అని ఈ సంకీర్తన ద్వారా ప్రబోధించారు.
పల్లవి
హరి హరి నాబదుకు ఆశ్చర్యమాయ నాకు
శరణంటి నిన్నిటికి సెలవుగా నీకును॥
తాత్పర్యం:
ఓ హరి! నా జీవితాన్ని చూస్తుంటే నాకే చాలా ఆశ్చర్యంగా, విచిత్రంగా అనిపిస్తోంది (ఎందుకంటే ఇన్నాళ్లూ నిన్ను మరచి వ్యర్థంగా బతికాను). వీటన్నింటికీ ముగింపు పాడుతూ, ఇకనైనా నన్ను నీవు అనుగ్రహిస్తావని నిన్నే పూర్తిగా శరణు కోరుతున్నాను స్వామి!
మొదటి చరణం
వున్నతి జలధిఁ గల వుప్పెల్లాఁ దింటిఁగాని
యెన్నిక సుజ్ఞానమింతా నేఱఁగనైతి
దిన్నగా భూమి వేరుగ దేహములెత్తితిఁగాని
పన్నిన నాభోగకాంక్షఁ బాయఁగలేనైతిని॥
తాత్పర్యం:
సముద్రంలో ఉండే ఉప్పునంతా తిన్నంతగా ఈ లోకంలో ఎన్నో అనుభవాలను రుచి చూశాను కానీ, జీవితానికి అసలైన, శ్రేష్ఠమైన జ్ఞానాన్ని మాత్రం ఇసుమంతైనా తెలుసుకోలేకపోయాను. ఈ భూమిపై ఎన్నో రకాల విభిన్నమైన జన్మలు (శరీరాలు) ఎత్తాను గానీ, నాలో గూడుకట్టుకున్న భోగ భాగ్యాల పట్ల ఉన్న కోరికలను, వ్యామోహాన్ని మాత్రం వదులుకోలేకపోయాను.
రెండవ చరణం
నాలికఁ బేలితిఁ గాని నానాభాషలెల్లా
తాలిమి హరినామము దడవనైతి
నాలిసంసారము బ్రహ్మనాఁటనుండిఁ జేసేఁగాని
మేలిమి మోక్షముతోవ మెలఁగఁగనైతిని॥
తాత్పర్యం:
నా నాలుకతో ఎన్నో రకాల భాషలు మాట్లాడాను, ఎన్నెన్నో వాగాను. కానీ, ఎంతో ఓపిగ్గా, ప్రేమగా ఆ పరమాత్ముడైన హరి నామాన్ని మాత్రం ఒక్కసారైనా స్మరించలేకపోయాను. సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవుని కాలం నుండి ఈ సంసార సాగరంలో మునిగితేలుతూ భార్యాపిల్లల బంధాల్లో చిక్కుకున్నానే గానీ, అత్యంత పవిత్రమైన మోక్ష మార్గంలో మాత్రం పయనించలేకపోయాను.
మూడవ చరణం
వూరకే దినదినాల యుగాలు దొబ్బితిఁగాని
నేరిచి వివేకము నిలుపనైతి
మేరతో శ్రీవేంకటేశ మీరే దయఁజూడఁగాను
దారదప్ప కిట్టే మీదాసుడ నైతిని॥
తాత్పర్యం:
ఏ రోజూ పరమార్థాన్ని తెలుసుకోకుండా, ప్రతి రోజూ యుగాల తరబడి కాలాన్ని వృథాగా గడిపేశాను (రోజులు వెళ్లబుచ్చాను) తప్ప, మంచి చెడులను విడమరిచి చూసే వివేకాన్ని అలవర్చుకోలేకపోయాను. ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! ఇక నీ సరిహద్దుల్లేని (అపారమైన) దయను నాపై చూపి నన్ను కాపాడు. నీ కరుణ లభిస్తే, నేను దారి తప్పకుండా ఎల్లప్పుడూ నీకు నమ్మకమైన దాసుడిగా, భక్తుడిగా మిగిలిపోతాను
No comments:
Post a Comment