ఉడివోని సంసారాన

 తాళ్లపాక అన్నమాచార్యుల వారి ఈ అధ్యాత్మ సంకీర్తన పరమ అద్భుతమైనది. సంసార చక్రంలో, మాయలో చిక్కుకుని కొట్టుమిట్టాడుతున్న ఒక సామాన్య జీవుడి వేదనను, చివరకు శ్రీవేంకటేశ్వరుని శరణాగతితో ఆ జీవితం ఎలా ధన్యమైందో అన్నమయ్య ఈ కీర్తనలో అత్యంత ఆర్తితో, సులభమైన పదాలతో వివరించారు.

​

​కీర్తన - తాత్పర్యము, విశేషాలు

​పల్లవి:

​ఉడివోని సంసారాన నున్నారము నట్ట-

నడుమాయ నవ్వులకు నాబ్రతుకు ॥పల్లవి॥

​తాత్పర్యము: ఎప్పటికీ వీడిపోని, ముగింపు లేని ఈ సంసార సాగరంలో మేము చిక్కుకుని ఉన్నాము. నా బ్రతుకంతా ఇటు ఇహలోక సుఖాలు తేల్చుకోలేక, అటు పరలోక మార్గము తెలియక నట్టనడుమ నిలబడి అందరికీ నవ్వులపాలైపోతోంది.

​విశేషం: 'ఉడివోని' అంటే తరిగిపోని లేదా ముగింపు లేని అని అర్థం. మానవ జీవితం సంసార మాయలో పడి ఎలా వ్యర్థమవుతుందో, ఒక దిక్కుతోచని స్థితిని అన్నమయ్య ఇక్కడ పల్లవిలోనే ఎంతో ఆర్తిగా వ్యక్తం చేశారు.

​చరణం 1:

​పుట్టని జన్మము లేదు పొందని భోగము లేదు

నెట్టన మాయలఁ జిక్కి నేఁ దొల్లి

కొట్టఁగొన కెక్కలేదు కోరి మొదలను లేదు

నట్టనడుమ నున్నది నాబ్రదుకు ॥ఉడి॥

​తాత్పర్యము: గత జన్మలలో నేను ఎత్తని పుట్టుక అంటూ లేదు, అనుభవించని భోగ భాగ్యాలు లేవు. పూర్వం నుండి నేను ఈ మాయలో దట్టంగా చిక్కుకుపోయాను. నా బ్రతుకుకు ఒక గమ్యమంటూ (చివరి కొస) లేదు, అసలు నేను కోరుకోవాల్సిన పరమార్థం (మొదలు) తెలియదు. ఎటూ కాకుండా నట్టనడుమ కొట్టుమిట్టాడుతోంది నా జీవితం.

​విశేషం: 84 లక్షల జీవరాశులలో పుడుతూ చస్తూ ఉండే జీవుడి స్థితిని అన్నమయ్య ఇక్కడ వర్ణించారు. సంసారంలో చిక్కుకున్న జీవుడికి బంధాలు వదలవు, అలాగని మోక్ష మార్గమూ కనబడదు. ఆ 'త్రిశంకు స్వర్గం' లాంటి స్థితిని "నట్టనడుమ నున్నది నాబ్రదుకు" అని అద్భుతంగా చెప్పారు.

​చరణం 2:

​చొరని లోకము లేదు చూడని విద్యలు లేదు

నిరతి మాయలఁ జిక్కి నేఁ దొల్లి

దరి చేరుటా లేదు తగులు లేదు నానాఁడు

నరకమే కురిసీని నాబ్రదుకు ॥ఉడి॥

​తాత్పర్యము: నేను వెళ్ళని లోకాలు లేవు, నేర్వని విద్యలు లేవు. పూర్వం నుండి నిరంతరం ఈ భ్రాంతిలోనే బందీనైపోయాను. సంసార సముద్రాన్ని దాటి దరి చేరడమూ తెలియడం లేదు, ఇటు లోకంలో దేనికీ పూర్తిగా తగూ (ఆధారం) లేకుండా పోయింది. నా బ్రతుకు నిత్యం నరకప్రాయమై, కష్టాల వర్షం కురుస్తున్నట్లుగా ఉంది.

​విశేషం: ఎన్ని చదువులు చదివినా, ఎన్ని లోకాలు తిరిగినా భగవద్భక్తి లేకపోతే అదంతా వ్యర్థమని, ఆ అజ్ఞాన జీవితం నరకంతో సమానమని అన్నమయ్య హెచ్చరిస్తున్నారు.

​చరణం 3:

​చేయని కర్మము లేదు చెందని ఫలము లేదు

నీయిచ్చ మాయలఁ జిక్కి నేఁ దొల్లి

యీయెడ శ్రీవేంకటేశ యిట్టె నీవు నన్నేలఁగా

నాయిచ్చ సఫలమాయ నాబ్రదుకు ॥ఉడి॥

​తాత్పర్యము: నేను చేయని పుణ్య పాప కర్మలు లేవు, వాటి వల్ల కలిగే ఫలితాలను అనుభవించకుండా ఉండనూ లేదు. స్వామీ! నీ సంకల్పం వల్లే కలిగే ఈ మాయలో పడి నేను ఇన్నాళ్లూ కొట్టుమిట్టాడాను. కానీ, ఇప్పుడు ఈ స్థితిలో శ్రీవేంకటేశ్వరుడవైన నీవు నన్ను కరుణించి, నీ దాసుడిగా నన్ను ఏలుకోగా... నా కోరికలన్నీ నెరవేరి, నా బ్రతుకు సంపూర్ణంగా సఫలమైంది!

​విశేషం: కీర్తన ముగింపులో అన్నమయ్య శరణాగతి తత్త్వాన్ని ప్రబోధించారు. జీవుడు ఎన్ని కర్మలు చేసినా మాయను దాటలేడు. కానీ ఎప్పుడైతే శ్రీవేంకటేశ్వరుడు అనుగ్రహించి భక్తుడిని తనవాడిగా స్వీకరిస్తాడో, అప్పుడు సంసార బంధాలన్నీ తొలగిపోయి జీవితం సఫలమవుతుందని అన్నమయ్య పరమ సత్యాన్ని చాటారు.