సహజ వైష్ణవాచారవర్తనుల

 సహజ వైష్ణవాచారవర్తనుల   

​కీర్తన - తాత్పర్యము, విశేషాలు

​పల్లవి:

​సహజ వైష్ణవాచారవర్తనుల

సహవాసమే మా సంధ్య ॥సహజ॥

​తాత్పర్యము: పుట్టుకతోనే లేదా సహజ సిద్ధంగా వైష్ణవ ఆచారాలను, సత్ప్రవర్తనను కలిగి ఉండే ఉత్తమ భక్తుల సహవాసం (స్నేహం) చేయడమే మాకు నిజమైన సంధ్యావందనం.

​విశేషం: సాధారణంగా శాస్త్రోక్తంగా చేసే సంధ్యావందనం కంటే, నిజమైన విష్ణు భక్తుల సాంగత్యం వల్ల లభించే పుణ్యమే గొప్పదని అన్నమయ్య ఇక్కడ భక్తుల సహవాసానికి అగ్రతాంబూలం ఇచ్చారు.

​చరణం 1:

​అతిశయమగు శ్రీహరిసంకీర్తన

సతతంబును మా సంధ్య

మతి రామానుజమతమే మాకును

చతురత మెఱసిన సంధ్య ॥సహజ॥

​తాత్పర్యము: సర్వోత్కృష్టమైన ఆ శ్రీహరి నామ సంకీర్తనను ఎల్లప్పుడూ గానం చేయడమే మా సంధ్య. మా బుద్ధికి నిత్యం ఆశ్రయమైన శ్రీ రామానుజాచార్యుల వారి విశిష్టాద్వైత మతాన్ని (భక్తి మార్గాన్ని) అనుసరించడమే మా నేర్పును, బుద్ధి కుశలతను ప్రకాశింపజేసే సంధ్య.

​విశేషం: తాళ్లపాక కవులు శ్రీ రామానుజాచార్యుల వారి ప్రపత్తి (శరణాగతి) మార్గాన్ని బలంగా నమ్మేవారు. తమ గురు పరంపర పట్ల, రామానుజ సంప్రదాయం పట్ల ఉన్న నిష్ఠను అన్నమయ్య ఈ చరణంలో చాటుకున్నారు.

​చరణం 2:

​పరమభాగవతపదసేవనమే

సరవి నెన్న మా సంధ్య

సిరివరు మహిమలు చెలువొందఁగ వే-

సరక వినుటే మా సంధ్య ॥సహజ॥

​తాత్పర్యము: పరమ భక్తులైన భాగవతోత్తముల పాద సేవ చేయడమే పద్ధతిగా మేము భావించే సంధ్య. లక్ష్మీనాథుడైన ఆ శ్రీమహావిష్ణువు లీలలను, మహిమలను ఎంతమాత్రం విసుగు నొందకుండా, నిరంతర ఆనందంతో వినడమే మా సంధ్య.

​విశేషం: వైష్ణవ సంప్రదాయంలో భగవంతుని కంటే ఆయన భక్తులు (భాగవతులు) గొప్పవారనే రహస్యం ఉంది. అందుకే భాగవతుల పాదసేవను, భగవత్కథా శ్రవణాన్ని అన్నమయ్య శ్రేష్ఠమైన సంధ్యగా పేర్కొన్నారు.

​చరణం 3:

​మంతుకెక్క తిరుమంత్రపఠనమే

సంతతమును మా సంధ్య

కంతుగురుఁడు వేంకటగిరిరాయని

సంతర్పణమే మా సంధ్య ॥సహజ॥

​తాత్పర్యము: లోక ప్రసిద్ధమైన, అత్యంత పవిత్రమైన అష్టాక్షరీ తిరుమంత్రాన్ని (ఓం నమో నారాయణాయ) ఎల్లవేళలా పఠించడమే మా సంధ్య. మన్మథునికి తండ్రి అయిన ఆ వేంకటాచలపతిని, కలియుగ దైవమైన శ్రీ వేంకటేశ్వరుని సేవించి, ఆయనకు తృప్తి కలిగించడమే మాకు నిజమైన సంధ్యావందనం.

​విశేషం: ఇక్కడ 'సంతర్పణ' అంటే కేవలం భోజనం పెట్టడం కాదు, భగవంతునికి ఆత్మనివేదనం చేసి ఆయనను సంపూర్ణంగా ఆనందింపజేయడం. తిరుమంత్ర జపమే తారక మంత్రమని, వేంకటేశ్వరుని సేవయే పరమావధి అని అన్నమయ్య ఈ కీర్తనను ముగించారు.