గుట్టునఁ గోరికలెల్లఁ గొల్లవట్టీ

 గుట్టునఁ గోరికలెల్లఁ గొల్లవట్టీ

తాళ్లపాక అన్నమాచార్యుల వారి ఈ శృంగార సంకీర్తనకు సంబంధించిన అవతారిక, ప్రతి చరణం యొక్క పాఠం, తాత్పర్యం, విశేషాలు మరియు మధుర భక్తి అంతరార్థం 

అవతారిక

శ్రీ వేంకటేశ్వరుడు, అలమేలుమంగల దివ్య శృంగార లీలా విలాసాలను, వారి పరస్పర అనురాగాన్ని అన్నమయ్య ఈ కీర్తనలో అత్యంత మనోహరంగా వర్ణించారు. స్వామివారి అలసటను తీర్చి, ప్రేమతో దాంపత్య సుఖాన్ని అనుభవిస్తున్న ఆ దివ్య దంపతులకు అన్నమాచార్యులు మంగళ హారతులు పాడుతూ 'పల్లాండు' (మంగళం) పలుకుతున్నారు.

పల్లవి

గుట్టునఁ గోరికలెల్లఁ గొల్లవట్టీ నీ-

పట్టపుదేవికి నీకుఁ బల్లాండు పల్లాండే॥

తాత్పర్యము

మీ ఇద్దరి మనసులలోని రహస్య కోరికలన్నింటినీ నెరవేర్చుకుంటూ, ఒకరినొకరు పూర్తిగా గెలుచుకున్న నీ పట్టపురాణి అయిన అలమేలుమంగకు, నీకు (శ్రీ వేంకటేశ్వరునికి) శతసహస్ర మంగళములు, జయమంగళములు కలుగుగాక!

విశేషాలు

'గుట్టున' అనగా రహస్యంగా, లజ్జతో కూడిన శృంగార భావన అని అర్థం. 'పల్లాండు' అనేది తమిళ పదం (పల్లాండు - పల్లాండు - పల్లాయిరత్తాండు), దీనికి వందల వేల ఏళ్లు వర్ధిల్లాలి లేదా మంగళం కల్గుగాక అని అర్థం. వైష్ణవ సాంప్రదాయంలో భగవంతునికి మంగళాశాసనం చేయడం ఒక గొప్ప భక్తి ప్రక్రియ.

మధుర భక్తి అంతరార్థము

జీవాత్మ (అలమేలుమంగ), పరమాత్మ (శ్రీహరి) ల కలయికకు లోకంలో ఏ శక్తులూ అడ్డురాకుండా అంతరంగంలోనే భగవదానందాన్ని అనుభవించడం ఇక్కడ 'గుట్టున కోరికలు గొల్లవట్టడం'. భగవంతుని దివ్య స్వరూపానికి ఎటువంటి దిష్టి తగలకుండా భక్తుడు మంగళ హారతి ఇవ్వడమే పల్లాండు పలకడం.

మొదటి చరణము

పచ్చల సందిదండలు బాహుపురులు మెరయ

నెచ్చెలిపై మేను సోఁక నిలుచుండి

పచ్చవిలుకానితల్లి బంగారు దోసిట నీపై

బచ్చకప్పురము చల్లీఁ బల్లాండు పల్లాండే॥

తాత్పర్యము

పచ్చల (పచ్చల వంటి రత్నాల) బాహుపురులు, సందిదండలు భుజాలపై మెరిసిపోతుండగా, తన ప్రాణసఖుడైన నీ శరీరాన్ని తాకుతూ ఆమె నిలబడింది. పచ్చవిలుకాడు (మన్మథుడు) కి తల్లి అయిన ఆ లక్ష్మీదేవి (అలమేలుమంగ) తన బంగారు దోసిలితో నీపై పచ్చకర్పూరాన్ని చల్లుతూ మంగళం పలుకుతోంది.

విశేషాలు

మన్మథుడికి పచ్చని చెరకు విల్లు ఉంటుంది కాబట్టి అతడిని 'పచ్చవిలుకాడు' అన్నారు. ఆ మన్మథునికి తల్లి లక్ష్మీదేవి. స్వామిపై అలమేలుమంగ పచ్చకర్పూరం చల్లడం అనేది వారి వైభవాన్ని, దివ్య శృంగార అనురాగాన్ని సూచిస్తుంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థము

సత్త్వగుణ సంపన్నురాలైన ప్రకృతి (లక్ష్మి) పురుషోత్తమునితో కలిసి ఉన్నప్పుడు సృష్టి అంతా సుగంధభరితం అవుతుంది. భక్తుని హృదయంలో భగవంతుని రూపం స్థిరపడినప్పుడు, పరమానందమనే సుగంధం (పచ్చకప్పురం) జీవుని అంతరంగంలో వెదజల్లబడుతుంది.

రెండవ చరణము

మంతనపు మాఁటలతో మాఁటుగ నిన్ను సొలసి

కొంతపు గోళ్ళ నిగ్గు గుమ్మరింపుచు

చెంతలఁజెంగలువలు చేనందియ్యఁగ

పంతమున నీపై వేసి పల్లాండు పల్లాండే॥

తాత్పర్యము

ఏకాంతపు ప్రియభాషణలతో, రహస్య సంభాషణలతో నిన్ను మురిపించి, పరవశింపజేసి, తన సన్నని గోళ్ల కాంతులను నీపై గుమ్మరిస్తూ, చెలికత్తెలు పక్కనే ఉండి చేతికి అందిస్తున్న ఎర్రని కలువ పూలను పంతంతో (ప్రేమ గర్వంతో) నీపై విసురుతూ ఆమె నీకు మంగళం పలుకుతోంది.

విశేషాలు

నాయకా నాయికల మధ్య జరిగే సరస సంభాషణలు, గోళ్ల గీతలు (నఖక్షతాలు) కావ్య శృంగారంలో సహజం. చెలికత్తెలు తెచ్చిచ్చిన చెంగలువ పూలను (ఎర్ర కలువలు) అలమేలుమంగ స్వామిపై వేయడం ద్వారా వారి మధ్య ఉన్న ప్రణయ కలహాన్ని, అధికారాన్ని అన్నమయ్య చక్కగా వర్ణించారు.

మధుర భక్తి అంతరార్థము

భగవంతునితో భక్తునికి ఉండే నిరంతర ఆంతరంగిక సంభాషణే 'మంతనపు మాటలు'. భక్తి తీవ్రత వల్ల కలిగే సాత్విక వికారాలే గోళ్ల నిగ్గులు. భక్తుడు తన సర్వస్వమైన పూజా కుసుమాలను (భావాలను) భగవంతుని చరణాలపై ఉంచి, ఆయనను తనవాడిగా చేసుకోవడమే ఇక్కడి అంతరార్థం.

మూడవ చరణము

అలరుల మేడలోన అలమేలు మంగ నీ

యలయిక దీరఁ బ్రేమ నలరఁ జేసి

కలసి వేంకటేశ నీ కౌఁగిలి చేకొనీ నిదే

పలుమారు మీకు మీకుఁ బల్లాండు పల్లాండే॥

తాత్పర్యము

పూల మేడలో అలమేలుమంగమ్మ, ఓ వేంకటేశ్వరా! నీ అలసట అంతా తీరిపోయేలా ప్రేమతో నిన్ను సంతోషపెట్టింది. నిన్ను కూడి, నీ గాఢాలింగనాన్ని పొంది, పరవశించిపోతున్న మీ దివ్య దంపతులకు మరల మరల, పదే పదే మంగళ హారతులు... పల్లాండు పల్లాండే!

విశేషాలు

'అలరుల మేడ' అనగా పుష్పమండపం లేదా పూలశయ్య కలిగిన మందిరం. వేంకటేశ్వరుని అలసటను తీర్చడం అలమేలుమంగకే సాధ్యం. స్వామివారి కౌగిలింతతో ఈ శృంగార కీర్తన మంగళాంతం వైపు సాగింది.

మధుర భక్తి అంతరార్థము

'అలరుల మేడ' అనగా సహస్రార కమలం లేదా ఆనందమయమైన హృదయ కుహరం. సంసార తాపంతో అలసిపోయిన భగవంతుని లీలా స్వరూపానికి, జీవుడు భక్తితో ఉపశమనం కలిగిస్తాడు. జీవాత్మ-పరమాత్మల ఐక్యతనే 'కౌగిలి' సూచిస్తుంది. ఈ సాయుజ్య స్థితిని చూసి ఆచార్యులు (అన్నమయ్య) ఆనందంతో ఆ దివ్య స్వరూపానికి పదే పదే మంగళాశాసనం చేస్తున్నారు.