ఇహపరములు గొన నీ దేవుఁడే

 ఇహపరములు గొన నీ దేవుఁడే.                            అన్నమయ్య వ్రాసిన  ఈ అధ్యాత్మ సంకీర్తన పరమాత్ముడు సర్వవ్యాపి అని, మన ప్రతి క్రియలోనూ ఆయనే అంతర్యామిగా ఉన్నాడని చాటిచెబుతోంది. 

పల్లవి

ఇహపరములు గొన నీ దేవుఁడే

సహజ మిన్నిటాను సర్వేశుఁడే

 తాత్పర్యము: ఈ లోకంలోని సుఖాలను (ఇహము), మరణానంతర మోక్షాన్ని (పరము) ప్రసాదించేవాడు ఆ దేవుడొక్కడే. అన్ని విషయాల్లోనూ మనకు తోడుగా ఉండే సహజమైన దైవం ఆ సర్వేశ్వరుడే.

 విశేషము: దేవుడు ఎక్కడో దూరంగా లేడు, మన వెంటే ఉంటూ ఇహపర సాధనలో తోడ్పడేవాడని అన్నమయ్య నొక్కి చెబుతున్నారు.

మొదటి చరణం

తలఁచి చూచినాను తనలోనే మఱచిన

తలఁపుల కొనవాఁడు దైవ మొకఁడే

పలికి చూచినాను పలుకక మానినాను

పలుకుల కొనవాఁడు పరమాత్ముఁడే

తాత్పర్యము: నేను ఏదైనా ఆలోచించినా లేదా నాలో నేనే ఏదైనా మరిచిపోయినా.. నా ఆలోచనల చివర (మూలంలో) ఉండేది ఆ దేవుడొక్కడే. నేను మాట్లాడినా లేదా మౌనంగా ఉన్నా.. ఆ మాటల వెనుక ఉండే శక్తి ఆ పరమాత్ముడే.

 విశేషము: మన సంకల్పాలకు, మాటలకు మూలకేంద్రం పరమాత్మ అని భావం. "వాక్కు" వెనుక ఉన్న చైతన్యం ఆయనే.     రెండవ చరణం

కనుఁగొని చూచినాను కనురెప్ప మూసినాను

కనుచూపు కొనవాఁడు కమలాక్షుఁడే

విని యాలకించినాను వినకట్టె మానినాను

వినుకుల కొననెల్లా విష్ణుఁడొక్కఁడే

 తాత్పర్యము: నేను కళ్లు తెరిచి చూసినా, రెప్పలు వేసి చూడకపోయినా నా దృష్టికి వెలుగునిచ్చేది ఆ కమలాక్షుడే. అలాగే నేను దేన్నైనా విన్నా లేదా వినకుండా ఉన్నా.. ఆ వినికిడికి ఆధారమైన వాడు విష్ణువు ఒక్కడే.

 విశేషము: జ్ఞానేంద్రియాలైన కన్ను, చెవి ద్వారా మనం పొందే అనుభూతులకు కర్త, భోక్త ఆ విష్ణువేనని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది.

మూడవ చరణం

మేలుకొని వుండినాను మించి నిద్దిరించినాను

కాలము కొనలవాఁడు ఘనుఁడీ హరే

యీలాగు శ్రీవేంకటేశుఁ డెదలోన నున్నవాఁడు

కీలు విచారించితే కృష్ణుఁ డితఁడే

తాత్పర్యము: నేను మేలుకొని ఉన్నా లేదా గాఢ నిద్రలో ఉన్నా.. కాలమనే చక్రానికి ఆధారభూతుడైన ఆ హరియే నన్ను నడిపిస్తున్నాడు. ఈ విధంగా శ్రీవేంకటేశ్వరుడు మన హృదయంలోనే కొలువై ఉన్నాడు. ఈ రహస్యాన్ని (కీలును) బాగా ఆలోచిస్తే, మనల్ని నడిపించే సూత్రధారి ఆ కృష్ణుడే అని తెలుస్తుంది.

 విశేషము: జాగ్రత్, స్వప్న, సుషుప్తి అనే మూడు అవస్థల్లోనూ మనల్ని కాపాడేవాడు దైవమే. ఆ దైవమే తిరుమల వేంకటేశ్వరుడని, ఆయనే మన హృదయాంతరాళంలో ఉన్నాడని అన్నమయ్య కీర్తనను ముగించారు.

ముఖ్య ఉద్దేశ్యం: మన ప్రతి కదలికలోనూ, ప్రతి ఆలోచనలోనూ భగవంతుడి ఉనికిని గుర్తించడమే నిజమైన ఆధ్యాత్మికత అని అన్నమయ్య ఈ కీర్తన ద్వారా బోధించారు.