Search This Blog

Friday, February 27, 2026

నేనైతే నీడేరుదు

 


అన్నమయ్య 30 వ సంపుటపు( ప్రత్యేక సంపుటపు) కీర్తనల తాత్పర్యము- విశ్లేషణ -176

ఆచార్యతాడేపల్లి పతంజలి వ్యాఖ్యానం 28-02 -2026

 

తాళ్లపాక పెదతిరుమలాచార్యుల వారు రచించిన ఈ  కీర్తనలో భక్తుడు (జీవాత్మ) పరమాత్మ అయిన శ్రీవేంకటేశ్వరుని తనపై కరుణ చూపమని, శరణాగత భావంతో వేడుకుంటున్నాడు. భగవంతుని అపారమైన అనుగ్రహం ముందు తన వంటి అల్పుడిని రక్షించడం ఆయనకు చాలా చిన్న విషయమని అందమైన దృష్టాంతాలతో ఈ సంకీర్తనలో వివరించబడింది.


పల్లవి

నేనైతే నీడేరుదు నీకు లీలా మాత్ర మింతే

మానక నన్నేలు కొమ్మి మాధవ గోవిందా

తాత్పర్యము:

ఓ మాధవా! గోవిందా! నన్ను నీవు రక్షిస్తే నేను ధన్యుడినవుతాను, నా జన్మ తరిస్తుంది. అపరిమితమైన శక్తివంతుడవైన నీకు ఇది ఒక చిన్న క్రీడ వంటిది (లీలామాత్రం). కాబట్టి నన్ను అలక్ష్యం చేయకుండా నీవు ఏలుకో.

విశేషాలు:

ఇక్కడ 'లీలా మాత్రము' అనే పదం భగవంతుని సర్వశక్తిమత్వాన్ని సూచిస్తుంది. అనంత కోటి బ్రహ్మాండాలను సృష్టించేవాడికి ఒక సామాన్యుడిని రక్షించడం శ్రమలేని పని అని కవి చమత్కరించారు.

 

మొదటి చరణం

నీవు నన్ను మన్నించితే నీ మహిమలోఁ గొంత

యీవల వెలితి యౌనా యీ లోభ మేలా

కావించి పాలజలధికడ నొక్క తుంపురు

వేవేగ విదలించితే వెలితి యెందులకు

తాత్పర్యము:

ఓ స్వామీ! నన్ను క్షమించి అనుగ్రహిస్తే నీ అపారమైన మహిమలో ఏమైనా తక్కువ అవుతుందా? ఎందుకు ఈ పిసినారితనం? అనంతమైన పాలసముద్రం నుండి ఒక్క నీటి చుక్కను విదిలించినంత మాత్రాన, ఆ సముద్రానికి ఏమైనా వెలితి (తక్కువ) కలుగుతుందా?

విశేషాలు:

భగవంతుడిని పాలసముద్రంతోనూ, భక్తుడిని ఒక చిన్న నీటి చుక్కతోనూ పోల్చడం చాలా గొప్ప కల్పన. భగవంతుడు 'కరుణానిధి' అని చెబుతూనే, ఆయన తనపై కరుణ చూపకపోవడాన్ని 'లోభం' (పిసినారితనం) అని భక్తుడు చనువుతో నిందిస్తున్నాడు.

రెండవ చరణం

వెడకర్మినైనా నన్ను వెనక వేసుకొంటేను

గొడవ నీకు వచ్చీనా కొంక నేఁటికి

గడుసుదొంగైనవాఁడొకఁడు కొండలో దాఁగితే

యెడ మిచ్చినకొండకు హీన మయ్యీనా

తాత్పర్యము:

నేను ఎన్ని పాపాలు చేసిన వాడినైనా, నన్ను నీవు ఆదరించి రక్షిస్తే నీకేమైనా ఇబ్బంది కలుగుతుందా? భయపడటం ఎందుకు? ఒక గడుసు దొంగ వచ్చి కొండ గుహలో దాక్కుంటే, ఆ దొంగకు ఆశ్రయం ఇచ్చినంత మాత్రాన ఆ కొండకు ఏమైనా తక్కువతనం వస్తుందా? రాదు కదా!

విశేషాలు:

ఇక్కడ భక్తుడు తనను తాను 'దొంగ'తో, భగవంతుడిని 'కొండ'తో పోల్చుకున్నాడు. కొండ ఎంతటి వారికైనా ఆశ్రయం ఇస్తుంది. అలాగే 'వేంకటగిరి' (వేంకటేశ్వరుడు) తన వద్దకు వచ్చిన పాపులనైనా ప్రోచునని అర్థం.

మూడవ చరణం

కందువ శ్రీవేంకటేశ కరుణారసము నాపై

చిందరాదా అనుమాన చింత లేఁటికి

యిందరిపై సూర్యుఁడు యెండలు గాసితేను

అందుకొన్ని కిరణాలు అరగిపోయీనా

తాత్పర్యము:

ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! నీ కరుణారసాన్ని నాపై కురిపించరాదా? ఇక నీకు సందేహాలు, ఆలోచనలు ఎందుకు? సూర్యుడు లోకంలోని అందరి మీద ఎండను (కాంతిని) ప్రసరిస్తాడు. అలా ప్రసరించడం వల్ల ఆ సూర్య కిరణాలు ఏమైనా అరిగిపోతాయా? తరిగిపోతాయా? లేదు కదా! అలాగే నీ కరుణ కూడా తరిగిపోదు.

విశేషాలు:

సూర్యుని కాంతి అందరికీ సమానంగా లభిస్తుంది. అలాగే దేవుని కరుణ కూడా అందరిపై ఉంటుంది. సూర్యకాంతి ప్రసరించినంత మాత్రాన సూర్యునికి తరుగుదల ఉండదు, అలాగే భక్తులను రక్షించడం వల్ల భగవంతుని శక్తి తగ్గదు అని గొప్ప నిదర్శనం ఇచ్చారు పెదతిరుమలాచార్యులు.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

నేనే వచ్చేగా నీయింటికి

 

నేనే వచ్చేగా నీయింటికి
అన్నమయ్య 30 వ సంపుటపు( ప్రత్యేక సంపుటపు) కీర్తనల తాత్పర్యము- విశ్లేషణ -175
ఆచార్యతాడేపల్లి పతంజలి వ్యాఖ్యానం 27-02 -2026
తాళ్లపాక చినతిరుమలాచార్యుల వారు రచించిన ఈ శృంగార కీర్తనలో, అలమేలుమంగమ్మ వేంకటేశ్వరునిపై చూపే ప్రణయ కోపాన్ని, ఆత్మీయమైన చనువును అద్భుతంగా చిత్రించారు. భక్తుడు భగవంతుని కోసం పరితపించే స్థితి నుండి, భగవంతుడే భక్తుని కోసం వేచి ఉండే ఉన్నతమైన "మధుర భక్తి" భావం ఇక్కడ కనిపిస్తుంది.

పల్లవి
నేనే వచ్చేగా నీయింటికి - నీవలయకురా
కానుక లంపకు మీ యీసరికే - (కాని) తప్పులయ్యీని జాణ!
తాత్పర్యము:
ఓ జాణవైన స్వామీ! నేనే స్వయంగా నీ ఇంటికి వస్తాను కదా, ఇక నువ్వు నా కోసం వెతుకుతూ రానక్కర్లేదు. ఇప్పుడు నాకు కానుకలు పంపవద్దు, అలా చేస్తే అందరికీ తెలిసిపోయి అది అపరాధం (తప్పు) అవుతుంది సుమా!
విశేషాలు:
నాయిక (అలమేలుమంగ) తన నాయకుడైన శ్రీనివాసునితో పరిహాసం ఆడుతోంది. "నేనే వస్తాను" అనడంలో ఆమెకు స్వామిపై ఉన్న అమితమైన అనురాగం కనిపిస్తుంది.
మధుర భక్తి అంతరార్థం:
జీవాత్మ (భక్తుడు) పరమాత్మను చేరుకోవాలనే తపనను ఇది సూచిస్తుంది. భగవంతుని అనుగ్రహం కోసం బాహ్యమైన ఆడంబరాలు, కానుకల కంటే అంతరంగికమైన భక్తితో ఆయనే వెతుక్కుంటూ వెళ్లడం ఉత్తమమని భావం.

మొదటి చరణం
యెడమాటలాడకురా అయ్యయ్యో - యింతులు వినేరు
పడమట పొద్దుగూడినంతలోనే - పనులు లెస్సయ్యీని జాణ!
తాత్పర్యము:
అయ్యయ్యో! ఇప్పుడు ఇక్కడ వంకర మాటలు (పరిహాసపు మాటలు) మాట్లాడకు, చుట్టూ ఉన్న ఇతరులు వింటారు. సాయంత్రం సూర్యుడు పడమట అస్తమించగానే మన కలుసుకునే పనులన్నీ సజావుగా జరుగుతాయి.
విశేషాలు:
లోక మర్యాదను పాటిస్తూనే, ఏకాంతం కోసం వేచి ఉండే నాయిక తొందర ఇక్కడ వ్యక్తమవుతోంది. 'పడమట పొద్దుగూడడం' అనేది వారి కలయికకు సంకేతం.
మధుర భక్తి అంతరార్థం:
లౌకికమైన ప్రపంచంలో భగవంతుని గురించి అనవసర చర్చలు చేయడం కంటే, మనసు నిశ్చలంగా ఉన్నప్పుడు (ఏకాంతంలో) ఆ పరమాత్మను ధ్యానించడం వల్ల మోక్ష మార్గం సుగమమవుతుంది.

రెండవ చరణం
సన్నలు సేయకురా అయ్యయ్యో - చాల చింతయ్యీని
కొన్నెల కూడినంతలోనే నిన్ను - గూడుకొనేగాని జాణ!
తాత్పర్యము:
అయ్యో స్వామీ! అందరి ముందూ నాకు కంటి సైగలు చేయకు, దానివల్ల నాకు భయం, సంకోచం కలుగుతున్నాయి. వెన్నెల కురిసే సమయం రానీ, అప్పుడు తప్పకుండా నిన్ను చేరుకుంటాను కదా!
విశేషాలు:
స్వామి చేసే అల్లరిని, సైగలను మందలిస్తూనే, ఆమె తన అంగీకారాన్ని తెలుపుతోంది. 'కొన్నెల' (వెన్నెల) ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణానికి ప్రతీక.
మధుర భక్తి అంతరార్థం:
భగవంతుని సాక్షాత్కారం పొందే క్రమంలో భక్తుడు తొందరపాటు పడకూడదు. జ్ఞానోదయం అనే వెన్నెల కలిగినప్పుడు, జీవాత్మ సహజంగానే పరమాత్మలో లీనమవుతుంది.

మూడవ చరణం
అలమేలుమంగను నన్నిట్టె - ఆరడిబెట్టకురా
కలికి శ్రీవేంకటనాథ నన్ను - గారవించి కూడితివి జాణ!
తాత్పర్యము:
ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! అలమేలుమంగనైన నన్ను ఇలా వేధించకు. ఓ నేర్పరివైన స్వామీ! నన్ను ఎంతో గౌరవించి, ప్రేమతో నన్ను నీలో కలుపుకున్నావు.
విశేషాలు:
ఇక్కడ అలమేలుమంగమ్మ తనను తాను స్వామికి సమర్పించుకుంది. స్వామి తనను 'గారవించి' (గౌరవించి) ఏలుకోవడం ఆమె ధన్యతను చాటుతోంది.
మధుర భక్తి అంతరార్థం:
ఇది శరణాగతికి పరాకాష్ఠ. భక్తుడు తన అస్తిత్వాన్ని పూర్తిగా వదులుకుని భగవంతునిలో ఐక్యం కావడమే నిజమైన "కూటమి". శ్రీవేంకటేశ్వరుని కరుణా కటాక్షాల వల్ల భక్తునికి లభించే గౌరవం, మోక్షం ఇక్కడ ప్రతిబింబిస్తాయి.

Wednesday, February 25, 2026

నేనెట్లు తాళుదు


 నేనెట్లు తాళుదు 
అన్నమయ్య 30 వ సంపుటపు( ప్రత్యేక సంపుటపు) కీర్తనల తాత్పర్యము- విశ్లేషణ -174
ఆచార్యతాడేపల్లి పతంజలి వ్యాఖ్యానం 26-02 -2026
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో శృంగార మంజరి ఒక అద్భుత ఘట్టం. ఈ కీర్తనలో స్వామివారి సాహసకృత్యాలకు, చనువుకు ముగ్ధురాలైన అలమేలుమంగ తన విరహాన్ని, పరవశాన్ని ఒకేసారి ప్రకటిస్తూ తన అసహాయతను వ్యక్తపరుస్తోంది.

పల్లవి
నేనెట్లు తాళుదు - నేనేల తగుదు
తానెట్టు నడచినా - తన చెల్లుబడియది
  • తాత్పర్యము:
స్వామి నాతో ప్రవర్తించే తీరును నేను ఎలా భరించగలను? ఆయనతో వాదించడానికి నేనెంతటిదానిని? ఆయన ఏ విధంగా నడచుకున్నా అది ఆయన ఇష్టమే, ఎందుకంటే ఆయనకు నాపై ఉన్న అధికారం (చెల్లుబడి) అటువంటిది.
  • విశేషాలు:
నాయకుడి పట్ల నాయికకు ఉన్న అచంచలమైన ప్రేమ, లొంగుబాటు ఇక్కడ కనిపిస్తాయి. "చెల్లుబడి" అనే పదం ద్వారా స్వామి సర్వాధికారి అని అన్నమయ్య చమత్కరించారు.
  • మధుర భక్తి అంతరార్థం:
జీవాత్మ పరమాత్మకు పూర్తిగా శరణాగతి చెందినప్పుడు, భగవంతుడు తనను ఏ స్థితిలో ఉంచినా అది ఆయన లీలేనని భావించడం ఇక్కడి అంతరార్థం.
మొదటి చరణం
వేడుకై కెంపు మో - విని పంట నానితే
నోడకందుకు నే - నొద్దందునా
వేడుకొనినా వినక - వేమారు పంటికొద్ది
కోడెగాలకు మోవి - కుమ్మెలు వోనొక్కితే
  • తాత్పర్యము:
ఆయన వేడుకగా నా ఎర్రని పెదవిపై పంటి గాటు వేస్తే, భయం లేకుండా నేను వద్దని వారించగలనా? ఎంత వేడుకున్నా వినకుండా, ఆ యవ్వన గర్వంతో పదే పదే నా పెదవిని నొక్కి గంటు పడేటట్లు గాయపరుస్తుంటే నేను ఎలా తాళుకోగలను?
  • విశేషాలు:
శృంగార రసంలోని "అధర పానాన్ని" అన్నమయ్య ఎంతో సున్నితంగా, పచ్చిగా కాకుండా కళాత్మకంగా వర్ణించారు.
  • మధుర భక్తి అంతరార్థం:
భక్తునిపై భగవంతుడు చూపే అనుగ్రహం ఒక్కోసారి బాధాకరంగా అనిపించినా (పరీక్షల రూపంలో), అది భక్తుడిని తన వశం చేసుకోవడానికేనని భావించాలి.
రెండవ చరణం
సరసత నా గుబ్బ - చన్నులలమితే
గరువమా నందుకు నే - కాంతాళించ
గరుసిచ్చి (?) నాతోడి - కాంతలలో పైట
చెరగు వారించి గోర - జీరలు సేసితే
  • తాత్పర్యము:
సరసంగా ఆయన నా వక్షస్థలాన్ని తాకితే, గర్వంతో నేను ఆయనను కోపగించుకోగలనా? తోటి చెలులందరి ముందు గడుసుతనంతో నా పైట కొంగును తొలగించి, తన గోళ్లతో నాపై గీతలు (నఖక్షతాలు) చేస్తే నేనేం చేయగలను?
  • విశేషాలు:
లోక మర్యాద కంటే ప్రియుడి సామీప్యమే మిన్న అని భావించే ముగ్ధా నాయిక మనస్తత్వం ఇక్కడ కనిపిస్తుంది.
  • మధుర భక్తి అంతరార్థం:
లౌకికమైన సిగ్గుబిడియాలను (మాయను) వదిలిపెట్టినప్పుడే భగవంతుడు ఆత్మను తన సంకెలతో (గోరు గాట్లు) బంధిస్తాడనేది ఇక్కడి గూఢార్థం.
మూడవ చరణం
చిత్తజుకేళి నను - శ్రీవేంకటప్రభుడు
పొత్తెట్లు పనిగొన్న - పొలుపు గాదందునా
అత్తింటి కోడలని - యనుచు నందరిలోన
కొత్తగా నెదనుంచి - కొలువు సేసేనంటె
  • తాత్పర్యము:
మన్మథ క్రీడలో శ్రీవేంకటేశ్వరుడు నన్ను ఏ విధంగా అనుభవించినా అది అందం కాదని నేను అనగలనా? పైగా అందరి ముందర నన్ను తన ఇంటి కోడలిగా (అర్ధాంగిగా) గౌరవిస్తూ, ఎంతో కొత్తగా నన్ను తన గుండెల్లో పెట్టుకుని ప్రేమిస్తుంటే నేను ఎలా కాదనగలను?
  • విశేషాలు:
చివరగా స్వామి తనను పట్టపురాణిగా గౌరవించడాన్ని అన్నమయ్య అద్భుతంగా ముగించారు. "అత్తింటి కోడలు" అనే పదం ఆమెకు ఆ ఇంట్లో దక్కిన గౌరవప్రదమైన స్థానాన్ని సూచిస్తుంది.
  • మధుర భక్తి అంతరార్థం:
అనేక జన్మల తర్వాత జీవాత్మ పరమాత్మతో లయమైనప్పుడు, భగవంతుడు ఆ ఆత్మను తన హృదయంలో శాశ్వతంగా ప్రతిష్ఠించుకుంటాడు.

Monday, February 23, 2026

సారె నాచే వెళ్ళనాడించఁగ

 సారె నాచే వెళ్ళనాడించఁగ

శ్రీ తాళ్లపాక పెదతిరుమలాచార్యుల వారు రచించిన ఈ శృంగార కీర్తనలో, పరమాత్మ అయిన శ్రీకృష్ణుని లీలలను చూసి ఒక భక్తురాలు (గోపిక/నాయిక) ప్రణయ గర్వంతో, సున్నితమైన నిందాపూర్వకమైన భక్తితో (నిందాస్తుతి) సంభాషిస్తోంది. తన ప్రాభవాన్ని చాటుకుంటూనే స్వామి సర్వవ్యాపకత్వాన్ని, భక్తవత్సలతను ఈ కీర్తనలో చమత్కారంగా వర్ణించారు.


పల్లవి

సారె నాచే వెళ్ళనాడించఁగ నేల

మేరతో నిలుపవయ్య మేటి నీ గుణములు॥

తాత్పర్యము:

ఓ కృష్ణా! పదే పదే నా చేత అన్ని విషయాలను స్పష్టంగా (వెళ్ళనాడు) చెప్పించడం నీకు ఎందుకు? గొప్పవైన నీ గుణాలను ఒక పద్ధతిలో (మేరతో) నీ దగ్గరే ఉంచుకో. నన్ను ఇలా నిలదీయవద్దు.

విశేషాలు:

"వెళ్ళనాడు" అంటే బయటపెట్టడం లేదా స్పష్టంగా చెప్పడం. స్వామి చేస్తున్న అల్లరిని లోకమంతా తెలిసేలా నేను చెప్పాలా? అని గోపిక ప్రశ్నిస్తోంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థం:

భగవంతుని లీలలు అగమ్యగోచరాలు. జీవాత్మ తన అంతరంగాన్ని ఆవిష్కరించుకోవడానికి తటపటాయిస్తున్నప్పుడు, స్వామి తన చిలిపి చేష్టలతో భక్తుని నోట నిజం చెప్పిస్తాడు.


మొదటి చరణం

కన్నవారిమానములు గనుగొన్న చూపులనే

పన్ని నన్నుఁ జూడకురా పచ్చిరోఁతలు

యిన్నిటా నీ కితవైతే నివి యింకఁ గొలనిలో

కన్నెలకు నీకుఁ దగుఁగాకరి యీ పనులు॥

తాత్పర్యము:

చూసిన వారందరి మానమర్యాదలు దోచుకునే నీ చూపులతో నన్ను చూడకు. ఇవి నాకు పచ్చి అబద్ధాలుగా, అసహ్యంగా తోస్తున్నాయి. నీకు ఇవే ఇష్టమైతే, వెళ్ళి ఆ యమునా నది కొలనులో స్నానం చేసే కన్నె పిల్లల దగ్గర నీ విన్యాసాలు ప్రదర్శించుకో. మాయావి అయిన ( కాకరి)    నీ అల్లరి పనులన్నీ వారికే తగును.

విశేషాలు:

ఇక్కడ కృష్ణుడు గోపికల వస్త్రాలను అపహరించిన లీలను (వస్త్రాపహరణం) గుర్తు చేస్తూ, తనను మాత్రం గౌరవంగా చూడమని నాయకి కోరుతోంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థం:

లౌకికమైన చూపులకు, ఆధ్యాత్మికమైన చూపులకు తేడా ఉంటుంది. జీవాత్మ తనపై స్వామి కరుణాదృష్టిని ప్రత్యేకంగా కోరుకుంటుంది.


రెండవ చరణం

సంగతి నెంగిలిమోవి చవిగొన్న నీ నోట

అంగవించి మాతో మాటలాడకువయ్య

వెంగలి యీపను లెల్ల వేడుకైతే నల్లనాటి

అంగడి కుబ్జకు నీకు నమరు నీచేఁతలు॥

తాత్పర్యము:

ఇతరుల అధరామృతాన్ని (ఎంగిలిమోవి) రుచి చూసిన నీ  నోటితో అతిశయించి( అంగవించి)    మాతో ప్రేమ మాటలు ఆడవద్దు. ఇటువంటి వెర్రి  ( మూర్ఖపు) పనులన్నీ నీకు సరదాగా ఉంటే, ఆనాడు   ఆ మధుర  అంగడి   వీధుల్లో నిన్ను మెప్పించిన ఆ కుబ్జ (త్రివక్ర) దగ్గర నీ ఆటలు సాగించుకో. మీ ఇద్దరికే ఈ పనులు నప్పుతాయి.

విశేషాలు:

ఇక్కడ "కుబ్జ" ప్రస్తావన వచ్చింది. భగవంతుడు కుబ్జను అనుగ్రహించిన విషయాన్ని భక్తురాలు ఇక్కడ తన 'అలక'కు సాధనంగా వాడుకుంది.

తాళ్లపాక పెదతిరుమలాచార్యుల వారు ఈ కీర్తనలో వాడిన "అంగడి కుబ్జ" అనే ప్రయోగం చాలా లోతైన చమత్కారాన్ని, సామాజిక నేపథ్యాన్ని మరియు భక్తి తత్వాన్ని కలిగి ఉంది. 

'అంగడి' అంటే బజారు లేదా సంత అని అర్థం. 'కుబ్జ' అంటే కంసుని కొలువులో గంధం పూసే త్రివక్ర అనే స్త్రీ. "అంగడి కుబ్జ" అంటే వీధిలో (బజారులో) తిరుగుతూ గంధం అమ్ముకునే కుబ్జ అని ఇక్కడ అర్థం.

1. సామాజిక నేపథ్యం - చమత్కారం: శ్రీకృష్ణుడు మధురకు వెళ్ళినప్పుడు, రాజమార్గంలో (అంగడి వీధిలో) గంధం పాత్రలతో వెళ్తున్న కుబ్జను చూస్తాడు. ఆమె రాజవంశీకురాలు కాదు, ఒక సామాన్య సేవకురాలు. నాయిక (గోపిక) ఇక్కడ కృష్ణుడిని ఎత్తిపొడుస్తూ— "నీవు రాజమార్గంలో వెళ్తూ, పరిచయం లేని ఒక సామాన్య అంగడి కుబ్జతో సరసాలు ఆడి, ఆమె గంధాన్ని పూయించుకున్నావు. నీ ఇటువంటి 'చౌకబారు' చేష్టలు ఆమెకే తగుతాయి కానీ, నాలాంటి కులస్త్రీకి కాదు" అని ప్రణయ కోపాన్ని ప్రదర్శిస్తోంది.

2. నైచ్య భావం (సున్నితమైన నింద): "అంగడి" అనే పదాన్ని వాడటం ద్వారా ఆమె తక్కువ స్థాయి కలిగినదని, అటువంటి ఆమెతో సాంగత్యం చేసే నీవు కూడా అదే స్థాయి వాడివని గోపిక కృష్ణుడిని నిందిస్తోంది. ఇది కేవలం పైకి కనిపించే నింద మాత్రమే (వ్యాజస్తుతి), లోపల మాత్రం స్వామి అందరినీ సమానంగా చూస్తాడనే మెప్పు ఉంది.

3. మధుర భక్తి అంతరార్థం:

  • అహంకార రాహిత్యం: భగవంతుడు రాజభవనాల్లో ఉండే వారికే కాదు, అంగడి వీధిలో తిరిగే సామాన్యులకు కూడా సులభంగా దొరుకుతాడు. కుబ్జ బాహ్యరూపంలో కురూపి (వంకర శరీరం కలది) అయినా, ఆమె భక్తిని చూసి స్వామి ఆమెను అనుగ్రహించాడు.

  • లోకాతీత ప్రేమ: భగవంతుని దృష్టిలో కులము, ధనము, రూపము ప్రధానం కావు. అంగడిలో తిరిగే కుబ్జ సమర్పించిన గంధాన్ని ఆయన స్వీకరించాడంటే, ఆయన 'భక్త పరాధీనుడు' అని అర్థం.

4. పెదతిరుమలాచార్యుల కవితా శైలి: అన్నమయ్య కుమారుడైన పెదతిరుమలాచార్యులు, తండ్రి బాటలోనే నడుస్తూ లోకరీతిని భక్తికి ముడిపెట్టారు. "అంగడి కుబ్జకు నీకు నమరు నీచేఁతలు" అనడంలో— "మీ ఇద్దరి జోడీ బాగుంటుంది, వెళ్ళి ఆమెతోనే నీ అల్లరి పనులు కానివ్వు" అనే ఒక విలక్షణమైన ' శృంగార' ధోరణి కనిపిస్తుంది.


"అంగడి కుబ్జ" అనేది భగవంతుని సామాన్య భక్తవత్సలతను గుర్తు చేస్తూనే, నాయకి తన ప్రత్యేకతను చాటుకోవడానికి వాడిన ఒక చమత్కార బాణం.

భగవంతుడు అందరి వాడైనప్పుడు, తనను మాత్రమే ప్రేమించాలనే భక్తుడి తపన ఇక్కడ 'అసూయ'గా కనిపిస్తుంది. ఇది ప్రేమలో ఒక ఉన్నత స్థితి.


మూడవ చరణం

అందరివలెనే గోరి నంటకుర నీవు నన్ను

విందవై కూడితివి శ్రీవేంకటేశుఁడ

కెందమ్మిరేకులలోనిగీరలు రుకుమిణిచే

నందుకొన్న యీ నీకు నాకెకునే తగునూ॥

తాత్పర్యము:

శ్రీవేంకటేశ్వరా! అందరినీ కోరినట్లుగా నన్ను తాకవద్దు. నీవు నాకు శ్రేష్ఠుడివయి (వింద - ప్రకరణార్థం) అయి నన్ను కూడావు. ఎర్ర తామర రేకుల లా నీ శరీరముపై ఉన్న ఆ గోటి గాట్లు రుక్మిణి దేవి నీకు ఇచ్చినవి. అటువంటి మహారాణి ప్రేమను పొందిన నీకు, నా వంటి సామాన్యురాలి సాంగత్యం తగునా? (అని చమత్కారం).

విశేషాలు:

రుక్మిణి దేవి ప్రస్తావన ద్వారా కృష్ణుడు సాక్షాత్తు పరమాత్మ అని, ఆయనకు పట్టమహిషులు ఉన్నారని తెలుస్తోంది. అయినప్పటికీ ఆయన సామాన్య భక్తురాలిని (గోపికను) అనుగ్రహించడం విశేషం.

మధుర భక్తి అంతరార్థం:

పరమాత్మకు భక్తకోటి అంతా భార్యల వంటివారే (పురుషోత్తముడు ఒక్కడే పురుషుడు). రుక్మిణి వంటి జ్ఞానసంపన్నులైన భక్తుల గుర్తులు ఉన్న స్వామి, తన వంటి అజ్ఞానిని కూడా చేరదీయడం స్వామి కరుణకు పరాకాష్ఠ.



వేసరితి మెట్ల

వేసరితి మెట్ల  అవతారిక ఈ సంకీర్తనలో అన్నమయ్య భవబంధాలలో చిక్కుకుని అలసిపోయిన జీవుని వేదనను శ్రీవేంకటేశ్వరునికి విన్నవిస్తున్నారు. సంసారంలోని ...