నేనెట్లు తాళుదు

 నేనెట్లు తాళుదు 

అన్నమయ్య 30 వ సంపుటపు( ప్రత్యేక సంపుటపు) కీర్తనల తాత్పర్యము- విశ్లేషణ -174

ఆచార్యతాడేపల్లి పతంజలి వ్యాఖ్యానం 26-02 -2026
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో శృంగార మంజరి ఒక అద్భుత ఘట్టం. ఈ కీర్తనలో స్వామివారి సాహసకృత్యాలకు, చనువుకు ముగ్ధురాలైన అలమేలుమంగ తన విరహాన్ని, పరవశాన్ని ఒకేసారి ప్రకటిస్తూ తన అసహాయతను వ్యక్తపరుస్తోంది.

---

పల్లవి
నేనెట్లు తాళుదు - నేనేల తగుదు
తానెట్టు నడచినా - తన చెల్లుబడియది

• తాత్పర్యము:

స్వామి నాతో ప్రవర్తించే తీరును నేను ఎలా భరించగలను? ఆయనతో వాదించడానికి నేనెంతటిదానిని? ఆయన ఏ విధంగా నడచుకున్నా అది ఆయన ఇష్టమే, ఎందుకంటే ఆయనకు నాపై ఉన్న అధికారం (చెల్లుబడి) అటువంటిది.

• విశేషాలు:

నాయకుడి పట్ల నాయికకు ఉన్న అచంచలమైన ప్రేమ, లొంగుబాటు ఇక్కడ కనిపిస్తాయి. "చెల్లుబడి" అనే పదం ద్వారా స్వామి సర్వాధికారి అని అన్నమయ్య చమత్కరించారు.

• మధుర భక్తి అంతరార్థం:

జీవాత్మ పరమాత్మకు పూర్తిగా శరణాగతి చెందినప్పుడు, భగవంతుడు తనను ఏ స్థితిలో ఉంచినా అది ఆయన లీలేనని భావించడం ఇక్కడి అంతరార్థం.

---

మొదటి చరణం
వేడుకై కెంపు మో - విని పంట నానితే
నోడకందుకు నే - నొద్దందునా
వేడుకొనినా వినక - వేమారు పంటికొద్ది
కోడెగాలకు మోవి - కుమ్మెలు వోనొక్కితే

• తాత్పర్యము:

ఆయన వేడుకగా నా ఎర్రని పెదవిపై పంటి గాటు వేస్తే, భయం లేకుండా నేను వద్దని వారించగలనా? ఎంత వేడుకున్నా వినకుండా, ఆ యవ్వన గర్వంతో పదే పదే నా పెదవిని నొక్కి గంటు పడేటట్లు గాయపరుస్తుంటే నేను ఎలా తాళుకోగలను?

• విశేషాలు:

శృంగార రసంలోని "అధర పానాన్ని" అన్నమయ్య ఎంతో సున్నితంగా, పచ్చిగా కాకుండా కళాత్మకంగా వర్ణించారు.

• మధుర భక్తి అంతరార్థం:

భక్తునిపై భగవంతుడు చూపే అనుగ్రహం ఒక్కోసారి బాధాకరంగా అనిపించినా (పరీక్షల రూపంలో), అది భక్తుడిని తన వశం చేసుకోవడానికేనని భావించాలి.

---

రెండవ చరణం
సరసత నా గుబ్బ - చన్నులలమితే
గరువమా నందుకు నే - కాంతాళించ
గరుసిచ్చి (?) నాతోడి - కాంతలలో పైట
చెరగు వారించి గోర - జీరలు సేసితే

• తాత్పర్యము:

సరసంగా ఆయన నా వక్షస్థలాన్ని తాకితే, గర్వంతో నేను ఆయనను కోపగించుకోగలనా? తోటి చెలులందరి ముందు గడుసుతనంతో నా పైట కొంగును తొలగించి, తన గోళ్లతో నాపై గీతలు (నఖక్షతాలు) చేస్తే నేనేం చేయగలను?

• విశేషాలు:

లోక మర్యాద కంటే ప్రియుడి సామీప్యమే మిన్న అని భావించే ముగ్ధా నాయిక మనస్తత్వం ఇక్కడ కనిపిస్తుంది.

• మధుర భక్తి అంతరార్థం:

లౌకికమైన సిగ్గుబిడియాలను (మాయను) వదిలిపెట్టినప్పుడే భగవంతుడు ఆత్మను తన సంకెలతో (గోరు గాట్లు) బంధిస్తాడనేది ఇక్కడి గూఢార్థం.

---

మూడవ చరణం
చిత్తజుకేళి నను - శ్రీవేంకటప్రభుడు
పొత్తెట్లు పనిగొన్న - పొలుపు గాదందునా
అత్తింటి కోడలని - యనుచు నందరిలోన
కొత్తగా నెదనుంచి - కొలువు సేసేనంటె

• తాత్పర్యము:

మన్మథ క్రీడలో శ్రీవేంకటేశ్వరుడు నన్ను ఏ విధంగా అనుభవించినా అది అందం కాదని నేను అనగలనా? పైగా అందరి ముందర నన్ను తన ఇంటి కోడలిగా (అర్ధాంగిగా) గౌరవిస్తూ, ఎంతో కొత్తగా నన్ను తన గుండెల్లో పెట్టుకుని ప్రేమిస్తుంటే నేను ఎలా కాదనగలను?

• విశేషాలు:

చివరగా స్వామి తనను పట్టపురాణిగా గౌరవించడాన్ని అన్నమయ్య అద్భుతంగా ముగించారు. "అత్తింటి కోడలు" అనే పదం ఆమెకు ఆ ఇంట్లో దక్కిన గౌరవప్రదమైన స్థానాన్ని సూచిస్తుంది.

• మధుర భక్తి అంతరార్థం:

అనేక జన్మల తర్వాత జీవాత్మ పరమాత్మతో లయమైనప్పుడు, భగవంతుడు ఆ ఆత్మను తన హృదయంలో శాశ్వతంగా ప్రతిష్ఠించుకుంటాడు.