నీవనఁగ నొకచోట
అన్నమయ్య 30 వ సంపుటపు( ప్రత్యేక సంపుటపు) కీర్తనల తాత్పర్యము- విశ్లేషణ -166
ఆచార్యతాడేపల్లి పతంజలి వ్యాఖ్యానం 15-02 -2026
పల్లవి
నీవనఁగ నొకచోట నిలిచివుండుటలేదు
నీవనుచుఁ గనుఁగొన్న నిజమెల్ల నీవే॥
తాత్పర్యము
ఓ స్వామీ! నీవు అంటే ఫలానా ఒకే చోట ఉంటావని చెప్పడానికి వీలులేదు. నిన్ను భక్తితో ఎక్కడ చూసినా, ఈ సృష్టిలోని ప్రతి సత్యము నీ రూపమే అయి కనిపిస్తుంది.
విశేషాలు
భగవంతుడు సర్వాంతర్యామి అనే వేదాంత సత్యాన్ని అన్నమయ్య ఇక్కడ సరళంగా చెప్పారు. 'నిజమెల్ల నీవే' అనడంలో సృష్టిలోని ప్రతి అణువు దైవస్వరూపమే అన్న అద్వైత భావన కనిపిస్తుంది.
మొదటి చరణం
తనయాత్మవలెనె భూతములయాతుమలెల్ల-
ననయంబుఁ గనుఁగొన్నయతఁడే నీవు
తనుఁగన్నతల్లిఁగా తగనితరకాంతలను
అనఘుఁడై మదిఁజూచునతఁడే నీవు॥
తాత్పర్యము
తన ఆత్మను ఎలాగైతే ప్రేమించుకుంటాడో, అలాగే ప్రపంచంలోని సర్వ ప్రాణుల ఆత్మలను సమానంగా చూసేవాడు నీ స్వరూపమే. అలాగే, పరాయి స్త్రీలను కన్నతల్లిలా భావించే పుణ్యాత్ముడైన పురుషుడు కూడా నీ స్వరూపమే.
విశేషాలు
"ఆత్మవత్ సర్వభూతాని" అనే ధర్మాన్ని పాటించేవాడు, మాతృభావన కలిగినవాడు సాక్షాత్తు దైవ సమానులని అన్నమయ్య కొనియాడారు. సద్గుణాలే దైవత్వానికి నిదర్శనమని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది.
రెండవ చరణం
సతతసత్యవ్రతాచారసంపన్నుఁడై
అతిశయంబుగ మెలఁగునతఁడే నీవు
ధృతిదూలి ద్రవ్యంబు తృణముగా భావించు-
హతకాముకుఁడైనయతఁడే నీవు॥
తాత్పర్యము
ఎల్లప్పుడూ సత్యాన్నే పలికే వ్రతాన్ని ఆచరిస్తూ, ఉత్తమ ప్రవర్తనతో మెలిగేవాడు నీవే. ధైర్యం వీడకుండా, సంపదలను గడ్డిపోచతో సమానంగా చూస్తూ, కోరికలను జయించిన జితేంద్రియుడు సాక్షాత్తు నీ స్వరూపమే.
విశేషాలు
సత్యం, అపరిగ్రహం (సంపదపై ఆశ లేకపోవడం), కామ క్రోధాలను జయించడం వంటి లక్షణాలు ఉన్నచోట దైవం నివసిస్తుందని ఈ చరణం చెబుతోంది.
మూడవ చరణం
మోదమున సుఖదుఃఖములు నొక్కరీతిగా
నాదరింపుచునున్నయతఁడే నీవు
వేదోక్తమతియైన వేంకటాచలనాథ
ఆదియును నంత్యంబు నంతయును నీవే॥
తాత్పర్యము
సుఖం కలిగినా, దుఃఖం వచ్చినా రెండింటినీ సమానంగా స్వీకరించే స్థితప్రజ్ఞుడు నీవే. వేదాలచే కొనియాడబడే బుద్ధి కలిగిన ఓ వేంకటాచలపతి! ఈ సృష్టికి మొదలు, చివర, మధ్య అంతా నీవే అయి ఉన్నావు.
విశేషాలు
సుఖదుఃఖాల పట్ల సమభావం కలిగి ఉండటం అనేది భగవద్గీతలోని స్థితప్రజ్ఞుని లక్షణం. అన్నమయ్య శ్రీవేంకటేశ్వరుని సర్వస్వంగా భావిస్తూ, ఆదిమధ్యాంత రహితుడైన పరమాత్మను ఈ చరణంలో దర్శించారు.
పల్లవి
నీవనఁగ నొకచోట నిలిచివుండుటలేదు
నీవనుచుఁ గనుఁగొన్న నిజమెల్ల నీవే॥
తాత్పర్యము
ఓ స్వామీ! నీవు అంటే ఫలానా ఒకే చోట ఉంటావని చెప్పడానికి వీలులేదు. నిన్ను భక్తితో ఎక్కడ చూసినా, ఈ సృష్టిలోని ప్రతి సత్యము నీ రూపమే అయి కనిపిస్తుంది.
విశేషాలు
భగవంతుడు సర్వాంతర్యామి అనే వేదాంత సత్యాన్ని అన్నమయ్య ఇక్కడ సరళంగా చెప్పారు. 'నిజమెల్ల నీవే' అనడంలో సృష్టిలోని ప్రతి అణువు దైవస్వరూపమే అన్న అద్వైత భావన కనిపిస్తుంది.
మొదటి చరణం
తనయాత్మవలెనె భూతములయాతుమలెల్ల-
ననయంబుఁ గనుఁగొన్నయతఁడే నీవు
తనుఁగన్నతల్లిఁగా తగనితరకాంతలను
అనఘుఁడై మదిఁజూచునతఁడే నీవు॥
తాత్పర్యము
తన ఆత్మను ఎలాగైతే ప్రేమించుకుంటాడో, అలాగే ప్రపంచంలోని సర్వ ప్రాణుల ఆత్మలను సమానంగా చూసేవాడు నీ స్వరూపమే. అలాగే, పరాయి స్త్రీలను కన్నతల్లిలా భావించే పుణ్యాత్ముడైన పురుషుడు కూడా నీ స్వరూపమే.
విశేషాలు
"ఆత్మవత్ సర్వభూతాని" అనే ధర్మాన్ని పాటించేవాడు, మాతృభావన కలిగినవాడు సాక్షాత్తు దైవ సమానులని అన్నమయ్య కొనియాడారు. సద్గుణాలే దైవత్వానికి నిదర్శనమని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది.
రెండవ చరణం
సతతసత్యవ్రతాచారసంపన్నుఁడై
అతిశయంబుగ మెలఁగునతఁడే నీవు
ధృతిదూలి ద్రవ్యంబు తృణముగా భావించు-
హతకాముకుఁడైనయతఁడే నీవు॥
తాత్పర్యము
ఎల్లప్పుడూ సత్యాన్నే పలికే వ్రతాన్ని ఆచరిస్తూ, ఉత్తమ ప్రవర్తనతో మెలిగేవాడు నీవే. ధైర్యం వీడకుండా, సంపదలను గడ్డిపోచతో సమానంగా చూస్తూ, కోరికలను జయించిన జితేంద్రియుడు సాక్షాత్తు నీ స్వరూపమే.
విశేషాలు
సత్యం, అపరిగ్రహం (సంపదపై ఆశ లేకపోవడం), కామ క్రోధాలను జయించడం వంటి లక్షణాలు ఉన్నచోట దైవం నివసిస్తుందని ఈ చరణం చెబుతోంది.
మూడవ చరణం
మోదమున సుఖదుఃఖములు నొక్కరీతిగా
నాదరింపుచునున్నయతఁడే నీవు
వేదోక్తమతియైన వేంకటాచలనాథ
ఆదియును నంత్యంబు నంతయును నీవే॥
తాత్పర్యము
సుఖం కలిగినా, దుఃఖం వచ్చినా రెండింటినీ సమానంగా స్వీకరించే స్థితప్రజ్ఞుడు నీవే. వేదాలచే కొనియాడబడే బుద్ధి కలిగిన ఓ వేంకటాచలపతి! ఈ సృష్టికి మొదలు, చివర, మధ్య అంతా నీవే అయి ఉన్నావు.
విశేషాలు
సుఖదుఃఖాల పట్ల సమభావం కలిగి ఉండటం అనేది భగవద్గీతలోని స్థితప్రజ్ఞుని లక్షణం. అన్నమయ్య శ్రీవేంకటేశ్వరుని సర్వస్వంగా భావిస్తూ, ఆదిమధ్యాంత రహితుడైన పరమాత్మను ఈ చరణంలో దర్శించారు.
No comments:
Post a Comment