పేగుల జంద్యాలు వేసి

 

పేగుల జంద్యాలు వేసి

తాళ్లపాక అన్నమాచార్యుల వారు శ్రీవేంకటేశ్వరుని అనేక రూపాల్లో దర్శించారు. ఈ కీర్తనలో స్వామివారిని ఒక విలక్షణమైన 'బాపనయ్య' (బ్రాహ్మణుడు) గా వర్ణిస్తూ, ఆయన లీలలను అత్యంత చమత్కారంగా, భక్తిరసంతో మేళవించి అందించారు.

---

పల్లవి

పేగుల జంద్యాలు వేసి పెంచపు నమలిపురి పాగగాఁ జుట్టిన నా బాఁపనయ్య వీఁడివో

తాత్పర్యము

చంపబడిన అసురుల పేగులనే యజ్ఞోపవీతాలుగా (జంద్యాలుగా) ధరించి, నెమలి పింఛాన్ని తలపాగాగా చుట్టుకున్న నా విలక్షణమైన బ్రాహ్మణుడు (శ్రీకృష్ణుడు/వేంకటేశ్వరుడు) ఇగో ఇక్కడే ఉన్నాడు చూడండి.

విశేషాలు

సాధారణంగా బ్రాహ్మణులు నూలు పోగులతో చేసిన జంద్యాన్ని ధరిస్తారు. కానీ ఇక్కడ పరమాత్మ దుష్టశిక్షణలో భాగంగా రాక్షస సంహారం చేసినప్పుడు ఆ పేగులనే ఆభరణాలుగా ధరించిన తీరు ఆయన వీరత్వాన్ని, యోగీశ్వర తత్వాన్ని సూచిస్తోంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థం

భక్తుడి దృష్టిలో దేవుడు ఏ రూపంలో ఉన్నా అందగాడే. భయంకరమైన పేగులను జంద్యాలుగా వేసుకున్నా, అవి భక్తుడికి మంగళకరమైనవిగానే కనిపిస్తాయి. సంసార పాశాలనే 'పేగుల' నుండి విముక్తి కలిగించేవాడు ఈ బాపనయ్య అని భావం.

---

చరణం 1

బిత్తలై పరువులిడి పిన్నబోడితలతోడ కొత్తబొమ్మచారియై గోచిగట్టెను

నెత్తురుదానమునేసి నిండిన జడలతోడ బత్తుఁడైన చక్కని నాబాఁపనయ్య వీఁడివో

తాత్పర్యము

దిగంబరుడై పరుగెత్తుతూ, చిన్నారి బోడితలతో కొత్త బ్రహ్మచారిలా గోచి కట్టుకున్నాడు. రక్తంతో తడిసిన జడలతో, భక్తులపై అనురాగం చూపే అందమైన నా బాపనయ్య ఇతడే.

విశేషాలు

ఇక్కడ స్వామివారి బాలకృష్ణ రూపం మరియు వామన రూపాల కలయిక కనిపిస్తుంది. బ్రహ్మచారిగా గోచి కట్టుకోవడం వామన అవతారాన్ని స్మరింపజేస్తుంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థం

భగవంతుడు అమాయకత్వానికి (బిత్తలై పరువులిడి) మరియు జ్ఞానానికి (బ్రహ్మచారి) నిలయం. తనను తాను భక్తుడికి సమర్పించుకోవడమే 'రక్త దానము' (త్యాగం) గా ఇక్కడ చమత్కరించబడింది.

---

చరణం 2

కఱవిద్యబాఁపనిచేఁ గఱచె నేరుపులెల్ల గుఱుతుబాఁపనిఁ గనెఁ గొడుకుఁగాను

తఱితోడ సందెపొద్దు దప్పనీక జలధిలో బఱపుగాఁ బండిన నాబాఁపనయ్య వీఁడివో

తాత్పర్యము

సాందీపని వంటి గురువుల దగ్గర సకల విద్యలు నేర్చుకున్నాడు. బ్రహ్మదేవుడనే బ్రాహ్మణుడిని కుమారునిగా (నాభి కమలం నుండి) పొందాడు. సమయానికి సంధ్యావందనం తప్పకుండా, సముద్రం మీద శేషతల్పంపై పవళించిన నా బాపనయ్య ఇతడే.

విశేషాలు

లోక గురువైన కృష్ణుడు అవతార పురుషుడిగా విద్యాభ్యాసం చేయడం ఆయన వినయానికి నిదర్శనం. సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మకే తండ్రి కావడం ఆయన సర్వోత్కృష్టతను తెలుపుతుంది.

మధుర భక్తి అంతరార్థం

పరమాత్మ నిత్య కర్మానుష్ఠానపరుడు. సముద్రం (సంసారం) పై పవళించినా ఆయన అలజడి చెందడు. భక్తుని హృదయంలో కూడా ఆయన ఇలాగే ప్రశాంతంగా నివసిస్తాడు.

---

చరణం 3

పచ్చియిట్టి తోలుచొచ్చి బడలి చొరనిచోటు చొచ్చి తెచ్చె వేదాలు చూడరమ్మా

మచ్చిక వేంకటగిరి మరిగి నాకౌఁగిట పచ్చనిదో తి నాబాపనయ్య వీఁడివో

తాత్పర్యము

పచ్చి చర్మం కలిగిన మత్స్య (చేప) రూపంలోకి ప్రవేశించి, ఎవరూ వెళ్ళలేని సముద్ర గర్భంలోకి వెళ్లి వేదాలను రక్షించి తెచ్చాడు. అటువంటి స్వామి ఇప్పుడు వేంకటగిరిపై కొలువై, ప్రీతితో నన్ను కౌగిలించుకుని, పచ్చని ధోవతి ధరించిన నా బాపనయ్యగా దర్శనమిస్తున్నాడు.

విశేషాలు

మత్స్యావతారంలో వేదాలను రక్షించిన వైనాన్ని, కలియుగ దైవమైన వేంకటేశ్వరుని రూపంతో అన్నమయ్య ఇక్కడ ముడిపెట్టారు. 'పచ్చని దోవతి' స్వామివారి పీతాంబరధారి రూపానికి సంకేతం.

మధుర భక్తి అంతరార్థం

వేదాల వంటి ఉన్నతమైన జ్ఞానాన్ని సామాన్యులకు అందించడానికి స్వామి ఎన్ని కష్టాలకైనా ఓర్చుకుంటాడు. అంతటి మహానుభావుడు భక్తుడి (అన్నమయ్య) కౌగిలికి చిక్కాడంటే అది ఆయనకు భక్తులపై ఉన్న 'మచ్చిక' (ప్రేమ) మాత్రమే. జీవాత్మ-పరమాత్మల ఐక్యాన్ని ఈ కౌగిలి సూచిస్తుంది.