తెరువు వెంట వచ్చే

అన్నమయ్య 30 వ సంపుటపు( ప్రత్యేక సంపుటపు) కీర్తనల తాత్పర్యము- విశ్లేషణ -138

ఆచార్యతాడేపల్లి పతంజలి వ్యాఖ్యానం  13 -01 -2026

 

తెరువు వెంట వచ్చే - వరదరాజులను

అవతారిక

కాంచీపురములోని వరదరాజస్వామి వీధులలో ఊరేగుతుండగా చూసిన అన్నమయ్య, ఆ స్వామి అలంకారాన్ని మరియు సొగసును చూసి ముగ్ధుడై భక్తులందరినీ సేవించమని కోరుతూ ఈ కీర్తనను రచించారు. విష్ణువు యొక్క శృంగార మూర్తిని, కరుణామయ స్వభావాన్ని ఈ కీర్తన కళ్లకు కట్టినట్లు వివరిస్తుంది.

---

పల్లవి

తెరువు వెంట వచ్చే - వరదరాజులను

నరులార సేవించరే మ - న కోరికలు మీర

తాత్పర్యము

ఓ మానవులారా! రాజమార్గము (వీధి) వెంట ఊరేగుతూ వస్తున్న ఆ కంచి వరదరాజస్వామిని సేవించండి. అలా సేవించడం వల్ల మన కోరికలన్నీ నెరవేరుతాయి.

విశేషాలు

• వరదరాజులు: 'వరద' అంటే వరాలను ఇచ్చేవాడు అని అర్థం. భక్తుల వద్దకే స్వామి నడచి రావడం ఆయన సౌలభ్యానికి నిదర్శనం.
• తెరువు: అంటే దారి లేదా వీధి. స్వామి వీధిలోకి వచ్చి దర్శనమివ్వడాన్ని ఇక్కడ వర్ణించారు.

---

మొదటి చరణం

వోరగా సిగవేసి - వొప్పెన సంపంగి విరి

తీరుగా సొగసులు - మీరంగ జుట్టి

తీరుగా నుదుట క - స్తూరి నామము దీర్చి

కేరుకొంటా చెలుల - సారె ముద్దాడుకొంటా

తాత్పర్యము

స్వామి తన జుట్టును ఒక పక్కకు (వోరగా) ముడివేసి, ఆ సిగలో సంపంగి పూలను అందంగా చుట్టుకున్నాడు. నుదుట కస్తూరి తిలకాన్ని చక్కగా దిద్దుకున్నాడు. తనతో ఉన్న మిత్రులతో (చెలులతో) ఉత్సాహంగా నవ్వుతూ, ముచ్చటలాడుతూ వస్తున్నాడు.

విశేషాలు

• అలంకారం: విష్ణువు అలంకార ప్రియుడు. ఇక్కడ స్వామిని ఒక అందమైన యువకుడిలా (శృంగార మూర్తిగా) అన్నమయ్య వర్ణించారు.
• కస్తూరి నామము: స్వామి ముఖ వర్చస్సును పెంచే కస్తూరి తిలకం ఆయన దివ్యత్వాన్ని సూచిస్తుంది.

---

రెండవ చరణం

హురుముంజి ముత్తియపు - నొంటులు గీలించి

పరిమళపు జవ్వాజి చెం - పల వెంట జార

వురవున కుంకుమ పు - వ్వుపట్టెలుగా దీసి

నెరిమించు చంద్రకావిని - నీటుగా గట్టి

తాత్పర్యము

చెవులకు మేలైన ముత్యాల పోగులను ధరించి, బుగ్గలపై జవ్వాజి అనే సుగంధ ద్రవ్యం కారుతుండగా, నుదుట కుంకుమపువ్వుతో అలంకరించుకొని, ఎర్రని చంద్రకావి వస్త్రాన్ని (పంచెను) ఎంతో నీటుగా కట్టుకొని స్వామి వస్తున్నాడు.

విశేషాలు

• సుగంధం: జవ్వాజి, కుంకుమపువ్వు వంటి పదాల వాడకం ద్వారా స్వామి దరి చేరితే వచ్చే దివ్య పరిమళాన్ని అన్నమయ్య గుర్తుచేశారు.
• చంద్రకావి: ఇది ఒక రకమైన ఎరుపు రంగు వస్త్రం. వైభవానికి చిహ్నం.

---

మూడవ చరణం

వన్నెమీర నేలలు - తిన్నగా బాడుకొంట

కిన్నెర మీటుకొంట - గిలుకు పావాలు మెట్టి

చెన్ను మీరుచును - శ్రీవేంకటప్రభుడై

వన్నెకా డందఱిని - వరము లొసంగుచును

తాత్పర్యము

అందంగా పాటలు పాడుతూ, కిన్నెర వాయిద్యాన్ని మీటుతూ, నడుస్తుంటే శబ్దం చేసే పాదుకలను ధరించి స్వామి వస్తున్నాడు. ఈ అందగాడైన వరదరాజస్వామి సాక్షాత్తు ఆ శ్రీవేంకటేశ్వరుడే అని, ఆయన భక్తులందరికీ అడిగిన వరాలను ఇస్తున్నాడని అన్నమయ్య ముగించారు.

విశేషాలు

• అభేదం: కంచి వరదరాజులకు, తిరుమల వేంకటేశ్వరుడికి అన్నమయ్య భేదం చూడలేదు. అందుకే వరదరాజును 'శ్రీవేంకటప్రభువు' అని కీర్తించారు.
• వన్నెకాడు: అంటే అందగాడు అని అర్థం. స్వామి సౌందర్యాన్ని, దాతృత్వాన్ని (వరాలు ఇవ్వడం) ఈ చరణం అద్భుతంగా చాటి చెబుతుంది.