ముగియదు కాలము

 ముగియదు కాలము

తాళ్లపాక అన్నమాచార్యులు రచించిన ఈ సంకీర్తన సంసార మాయాజాలాన్ని, కాలగమనాన్ని ఒక అంతులేని ప్రవాహంతో పోలుస్తూ, భక్తి మార్గం ద్వారానే దానికి పరిష్కారం లభిస్తుందని ప్రబోధిస్తుంది.

---

అవతారిక

ఈ ప్రపంచం అంతులేని కాలప్రవాహమని, ఇందులో జీవుడు విషయవాంఛలకు లోబడి కొట్టుకుపోతుంటాడని అన్నమయ్య వివరించారు. భగవంతుని సృష్టిలోని వైచిత్రాన్ని, మాయను తెలుపుతూనే, పరమాత్మ వైపు మళ్ళినప్పుడే మోక్షం లభిస్తుందని ఈ కీర్తన సారాంశం.

---

పల్లవి

ముగియదు కాలము ముందరికి కింకాఁ

దెగని ప్రవాహము దినదిన మిదిగో

తాత్పర్యము

కాలం అనేది ఎన్నటికీ ముగిసిపోయేది కాదు; అది నిరంతరం ముందుకు సాగిపోతూనే ఉంటుంది. ఆ కాలం తెగని ప్రవాహం వలె ప్రతిరోజూ మన కళ్ళముందే ప్రవహిస్తూనే ఉంది.

విశేషాలు

• కాలాన్ని అంతులేని ప్రవాహంతో పోల్చడం ద్వారా, మనిషి ఆయుష్షు క్షీణిస్తున్నా కాలం మాత్రం అనంతమని అన్నమయ్య హెచ్చరిస్తున్నారు.

• 'దినదినమిదిగో' అనడంలో కాలం నిత్యం మన కళ్ళ ముందే గడిచిపోతున్నా, మనం దానిని గుర్తించలేకపోతున్నామనే అర్థం ఉంది.

---

మొదటి చరణం

పొంకపు హరిచేఁ బొడమిన జగమిది

యింకాఁ బొడమీనివి గొన్ని

కంకిగఁ జెరువులు కాల్వలు నంటా

అంకెల నిర్మితమయ్యీ నివిగో

తాత్పర్యము

మహిమాన్వితుడైన ఆ శ్రీహరి వల్ల పుట్టిన సృష్టి ఇది. ఈ జగత్తులో నిరంతరం ఏదో ఒకటి పుడుతూనే ఉంటుంది. చెరువులు, కాలువలు ఒకదానికొకటి కలిసి అనుసంధానమై ఉన్నట్లుగా, ఈ సృష్టిలోని సర్వ జీవరాశులు, పదార్థాలు అన్నీ ఆ పరమాత్మ యొక్క అధీనంలో (నియంత్రణలో) ఉండి ఆయన చేతనే నడిపించబడుతున్నాయి.

విశేషాలు

• అంకెల నిర్మితం: అంటే ఈ ప్రపంచం యావత్తూ భగవంతుని ఆజ్ఞకు లోబడి, ఆయన అదుపులో నిర్మితమైందని అర్థం. ఏదీ స్వతంత్రంగా జరగదు, అంతా ఆ హరి సంకల్పం ప్రకారమే నడుస్తుంది.

• సృష్టిలోని ప్రతి అంశం ఒక క్రమపద్ధతిలో భగవంతుని ఆధీనంలో ఎలా ఇమిడి ఉందో అన్నమయ్య ఇక్కడ చక్కగా వివరించారు.

---

రెండూ చరణం

దేహము భోగించి దించిన విషయము-

లీహల మీఁదెత్తె నివి గొన్ని

ఆహారములై అన్యస్త్రీలై

వూహలనే నోరూరించీ నివిగో

తాత్పర్యము

శరీరంతో అనుభవించి వదిలేసిన విషయ వాంఛలే తిరిగి ఈ లోకంలో కొత్త రూపాలు దాల్చి పుడుతున్నాయి. అవే ఆహారంగా, పరాయి స్త్రీలుగా మారి మన ఊహల్లో ఆశలు రేకెత్తిస్తూ మనల్ని మాయలో పడేస్తున్నాయి.

విశేషాలు

• మనిషి కోరికలు చావవని, ఒక జన్మలో అనుభవించి వదిలేసిన కోరికలే మళ్ళీ జన్మాంతర వాసనలుగా మారి వెంటాడతాయని కవి విశ్లేషించారు.

• ఇంద్రియ సుఖాలు ఊహల్లో ఉంటూ మనిషిని ఎలా భ్రమింపజేస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.

---

మూడవ చరణం

మనసునఁ దలఁచిన మాయలు కమ్మర-

నినుమడించె మతి నివి గొన్ని

కనుఁగొని శ్రీవేంకటపతిదాసులు

పెనఁగి పెంచఁగాఁ బెరిగీనిదిగో

తాత్పర్యము

మనసులో తలచుకున్న కొద్దీ ఈ మాయలు మళ్ళీ మళ్ళీ పుట్టి బుద్ధిలో రెట్టింపు అవుతుంటాయి. అయితే, శ్రీవేంకటేశ్వరుని దాసులు మాత్రం ఆ స్వామి భక్తిని ఆశ్రయించి, దానినే నిరంతరం పెంచుకుంటూ ఆనందాన్ని పొందుతున్నారు.

విశేషాలు

• సంసార మాయను తలచుకుంటే అది పెరుగుతుంది, అదే దైవాన్ని తలచుకుంటే భక్తి పెరుగుతుంది.

• భగవంతుని దాసులు మాయా ప్రవాహంలో చిక్కుకోకుండా, భక్తి అనే ప్రవాహంలో ఎలా ఎదుగుతారో తెలుపుతూ కీర్తనను ముగించారు.